STORIES

Η ιστορία του ”Every Rose Has Its Thorn” των Poison

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης 6 months ago (Last updated: 6 months ago) 5 minutes read

του Κωνσταντίνου Παυλικιάνη

Το «Every Rose Has Its Thorn» περιλαμβάνεται στον δεύτερο δίσκο των Poison, «Open Up And Say… Ahh!», που κυκλοφόρησε το 1988.

Τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ήταν η χρυσή εποχή της δυναμικής μπαλάντας, με τα rock συγκροτήματα να δείχνουν την πιο ήπια πλευρά τους σε συναισθηματικά τραγούδια. Αν μας δίδαξαν κάτι οι δυναμικές μπαλάντες εκείνης της δεκαετίας είναι ότι ακόμη και οι glam rockers, που αγαπούσαν τα κραγιόν, που έκαναν κατάχρηση στις λακ και έπαιζαν μυτερές κιθάρες, αντιμετώπιζαν αρκετά προβλήματα με τις γυναίκες. Είτε το τραγούδι ήταν το «Sweet Child O’ Mine» (1987) των Guns N’ Roses, είτε το «Love Bites» (1987) των Def Leppard ή το «I Remember You» (1989) των Skid Row, το νόημα ήταν πάντα το ίδιο: ανεξάρτητα από το με πόσες πορνοστάρ και σούπερ μοντέλα βρέθηκες στο κρεβάτι ή από τα πόσα τρίο έκανες στα παρασκήνια με μάνα και κόρη, εξακολουθείς -για να παραφράσουμε τον Kip Winger- να οδεύεις προς μία δυνητική πληγή.

Κάθε pop metal συγκρότημα έχει τη θέση του και οι Poison τη δική τους με αυτό το μελωδικό τριαντάφυλλο. Το «Every Rose Has Its Thorn» αποτελεί παράδειγμα αυτής της εποχής αλλά και μπαλάντας που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος.

Το «Every Rose Has Its Thorn» είναι μία θαυμάσια δυναμική glam metal/soft-acoustic rock μπαλάντα, η οποία φέρει ως δημιουργούς τούς Bret Michaels, C.C. DeVille, Bobby Dall και Rikki Rockett. Ωστόσο, ο βασικός δημιουργός είναι ο τραγουδιστής των Poison, Bret Michaels.

Ο Bret Michaels έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του στις πιο δύσκολες στιγμές του. Το «Every Rose Has Its Thorn» είναι ένα από αυτά καθώς το έγραψε ως αντίδραση στο άδοξο τέλος της σχέσης του με την Tracy Lewis. Συγκεκριμένα, οι Poison ήταν σε περιοδεία στο Dallas (Texas), με ένα μίνι Winnebago, για την προώθηση του πρώτου τους δίσκου, «Look What The Cat Dragged» (1986), ανοίγοντας τις συναυλίες των Ratt και των Cinderella. Μετά το πέρας της συναυλίας, ο Michaels και τα μέλη του συγκροτήματος, C.C. DeVille (κιθάρα), Bobby Dall (μπάσο) και Ricki Rockett (drums), κατέφυγαν σε ένα άθλιο ξενοδοχείο για το βράδυ. Καθώς ήταν εξαντλημένος, ο Michaels αποφάσισε ότι ένα τηλεφώνημα στις 3 το πρωί στην κοπέλα του -εξωτική χορεύτρια φυσικά- με την οποία μοιραζόταν ένα διαμέρισμα στο Hollywood, ήταν ό,τι έπρεπε για να του φτιάξει τη διάθεση. Κάλεσε, λοιπόν, από ένα καρτοτηλέφωνο την Lewis, στο διαμέρισμά της στο Los Angeles, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν ακριβώς όπως τα είχε σχεδιάσει, αφού από το τηλέφωνο άκουσε στο βάθος μια αντρική φωνή. Συντετριμμένος, ο Michaels κατευθύνθηκε προς το πλυσταριό του ξενοδοχείου -καθότι τα ρούχα του χρειάζονταν πλυντήριο- και εκεί, περιμένοντας τα ρούχα του να στεγνώσουν, ο μοναχικός πλέον Michaels έπαιξε στην ακουστική του κιθάρα μερικές καουμπόικες συγχορδίες αδειάζοντας την πληγωμένη του καρδιά σ’ ένα τραγούδι. Έτσι έγραψε με αίσθημα και μελαγχολία το «Every Rose Has Its Thorn» ως αποτέλεσμα της ανακάλυψής του ότι η κοπέλα του τον απατούσε. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Bret Michaels: Μερικά από τα καλύτερα κομμάτια γράφονται όταν είσαι θυμωμένος, πεσμένος, καταθλιπτικός. Θυμάμαι να χρησιμοποιώ ένα καρτοτηλέφωνο για να καλέσω μια κοπέλα με την οποία έβγαινα. Ήμουν ερωτευμένος. Ήταν μια χορεύτρια και ήμουν σίγουρος ότι θα πήγαινε καλά για το υπόλοιπο της ζωής μου. Απάντησε στο τηλέφωνο, αλλά ακουγόταν λίγο περίεργα. Αμέσως μου είπε αυτή τη φράση:

– Νυστάζω πολύ.

Κάτι που δεν θα έλεγε κανονικά. Και μετά τον άκουσα -τον ψίθυρο στο βάθος. Ήταν προφανώς η φωνή ενός άντρα. Μου ράγισε την καρδιά. Το «Every Rose» γράφτηκε σε ένα πλυντήριο αυτοεξυπηρέτησης στο Τέξας, ενώ περίμενα να στεγνώσουν τα ρούχα μου και θρηνούσα το γεγονός ότι η κοπέλα μου, η χορεύτρια, με χώρισε. Σαν να μην το περίμενε κανείς αυτό. Με τους Poison ήμασταν στον δρόμο, περιοδεύοντας με το Winnebago, και η σχέση μου κατέρρεε. Άρχισα να τραγουδάω: «We both lie silently still in the dead of the night», σκεπτόμενος πόσο ψυχρό και μοναχικό θα ήταν να προσπαθήσεις να τα επιλύσεις όλα με αυτό το κορίτσι. Προσπαθούσα να αποτυπώσω το σημείο της σχέσης σου, όπου δεν έχει τελειώσει επίσημα αλλά έχει τελειώσει. Να ‘μαι, έξω στον δρόμο, παίζοντας μουσική για να ζήσω, που ήταν το τριαντάφυλλο. Αλλά μετά υπήρχε η εξωτική μου χορεύτρια πίσω στο Los Angeles, για την οποία ήμουν σίγουρος ότι δεν θα με απατούσε ποτέ. Ή έτσι νόμιζα. Αυτό ήταν το αγκάθι. Έχω ακόμα το κίτρινο σημειωματάριο στο οποίο έγραψα το τραγούδι. Υπάρχουν ένα σωρό στίχοι που διόρθωσα αργότερα. Είναι πολύ πιο δύσκολο να γράψεις τραγούδια για καλές στιγμές απ’ ό,τι τραγούδια ή μπαλάντες για κακές στιγμές. Αυτά που σου ραγίζουν την καρδιά είναι αυτά που, δυστυχώς, είναι πιο εύκολο να γραφτούν.

— — —

Στους στίχους ο Michaels αρχίζει να συλλογίζεται μια σχέση που κάπου εκτροχιάστηκε. «Was it something I said or something I did? Did my words not come out right?» (Ήταν κάτι που είπα ή κάτι που έκανα; Δεν βγήκαν σωστά τα λόγια μου;).

Το ρεφρέν λέει ότι κάθε τριαντάφυλλο έχει το αγκάθι του. Πράγματι, το τριαντάφυλλο είναι όμορφο αλλά μπορεί να τρυπηθείς από το αγκάθι του. Η ομορφιά κρύβει πάντα παγίδες. Ακόμα κι αν κάτι φαίνεται όμορφο και τέλειο, όλα έχουν κάτι αρνητικό ή κάποιο ελάττωμα. Αυτός ο στίχος συμβολίζει τόσο τα καλά όσο και τα κακά μιας σχέσης, όπου η αγάπη μπορεί να είναι τόσο γλυκιά όσο ένα τριαντάφυλλο, αλλά η απώλεια της αγάπης μπορεί να είναι τόσο σκληρή όσο ένα τσίμπημα από το αγκάθι αυτού του τριαντάφυλλου. Σε μια ειδική εκπομπή του VH1 «Behind The Music», ο Michaels εξήγησε τη μεταφορική σημασία πίσω από το τριαντάφυλλο και το αγκάθι σε αυτό το τραγούδι. Είπε ότι το τριαντάφυλλο ήταν η απογείωση της καριέρας του και το αγκάθι ήταν το γεγονός ότι του κόστιζε τη σχέση του με την κοπέλα του, Tracy.

Οι Poison δεν ήταν ακριβώς γνωστοί για τις προοδευτικές τους απόψεις σχετικά με τον ρόλο κάθε φύλου, οπότε είναι λίγο εντυπωσιακό το γεγονός, δεδομένου του ιστορικού του συγκροτήματος, που το «Every Rose Has Its Thorn» δεν είναι περιφρονητικό για μια λάθος γυναίκα. Αντίθετα, ο Michaels προσπαθεί απλώς να καταλάβει πού πήγαν στραβά τα πράγματα και τι θα μπορούσε να είχε κάνει διαφορετικά. Μοιάζει κυρίως με ένα τραγούδι για την κακή επικοινωνία, για το να λες τα λάθος πράγματα τη λάθος στιγμή: «I know that you’d be here right now if I could have let you know somehow». Αλλά ο Michaels ξέρει ότι δεν μπορεί να διορθώσει την κατάσταση, οπότε περιμένει ελπίζοντας ότι κάποια μέρα όλα θα βελτιωθούν. Δεν είναι σίγουρος ότι θα συμβεί. Ακόμα και καθώς ο χωρισμός χάνεται στο παρελθόν, ολόκληρη η ανάμνηση μοιάζει σαν μαχαίρι που σε κόβει: «like a knife that cuts you – the wound heals, but the scar, the scar remains» (σαν μαχαίρι που σε κόβει -η πληγή γιατρεύεται, αλλά η ουλή, η ουλή παραμένει).

Ο Michaels δούλεψε το τραγούδι για λίγο καιρό και όταν το παρουσίασε στα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, τους άρεσε πολύ. Τελικά και τα τέσσερα μέλη των Poison πιστώθηκαν τη σύνθεση.

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1988 στο στούντιο Conway, στο Hollywood (California), με παραγωγό τον Tom Werman. Ξεκινά με ακουστική κιθάρα, έναν ήχο που δεν ήταν και ο πιο συνηθισμένος στους δίσκους των Poison, στη συνέχεια περνάει σε φάση δυναμικής μπαλάντας και μετά μαλακώνει ξανά στο τέλος. Καθώς παίζει το ρεφρέν, μπαίνει ένα αιθέριο synthesizer -μια πολύ πιο cool επιλογή σε σχέση με τα μελοδραματικά έγχορδα που χρησιμοποιούσαν οι παραγωγοί σε τέτοια τραγούδια. Αντίθετα, το μελόδραμα ανήκει εξ ολοκλήρου στο συγκρότημα. Τα riff που ουρλιάζουν και κλαψουρίζουν, τα φωνητικά, οι βασανισμένες μεταφορές -όλα είναι Poison.

Ενώ ο Michaels κολλάει στη λέξη «remains» («the scar remains»), ξεκινάει το θρηνητικό σόλο της κιθάρας του C.C. Deville, που είναι βαθιά χαραγμένο στη μνήμη κάθε πληγωμένης καρδιάς. Προς το τέλος του τραγουδιού, όλη η μπάντα συγκεντρώνεται πίσω από τον Michaels: «And now I hear you found somebody new / and that I never meant that much to you». Σε αυτή τη σύντομη στιγμή, μια πραγματικά βαριά πίκρα παρεισφρέει στη φωνή του Michaels. Τις περισσότερες φωνές ο Michaels δεν είναι αρκετά δυνατός τραγουδιστής ώστε να μεταφέρει το συναίσθημα του τραγουδιού. Βασίζεται στη σχεδόν τέλεια ενορχήστρωση για να το κάνει αυτό. Εδώ, όμως, ο Michaels βασίζεται στο δικό του χάρισμα, το ίδιο που λειτούργησε τόσο καλά σε πολλά εύθυμα τραγούδια των Poison.

Ενώ το «Every Rose Has Its Thorn» περιλαμβάνει το μελοδραματικό σόλο ηλεκτρικής κιθάρας από τον C.C. DeVille, η λυρική αμεσότητα του Michaels, η στιβαρή κατασκευή του τραγουδιού και το δυνατό ακουστικό παίξιμο κυριαρχούν.

Η δισκογραφική εταιρεία Capitol δίσταζε αρχικά να κυκλοφορήσει το τραγούδι σε single επειδή πίστευε ότι έκλινε προς την pop και δεν ταίριαζε στη rock εικόνα που είχαν για το συγκρότημα, παρόλο που ήδη υπήρξαν συγκροτήματα του είδους που γνώρισαν τεράστια επιτυχία με δυναμικές μπαλάντες.

Bret Michaels: Όταν παίξαμε το «Every Rose» για τη δισκογραφική μας εταιρεία και τους manager, μας είπαν ότι αυτό θα έβαζε τέλος στην καριέρα μας. Μας είπαν:

– Αυτό το τραγούδι δεν είναι Poison. Ξεκινάει με μια ακουστική κιθάρα κι έχεις αυτό το καουμπόικο πράγμα που συμβαίνει κι είναι απλά λυπηρό.

— — —

Rikki Rockett: Αλλά το είχαμε παίξει ζωντανά μερικές φορές και είχε ήδη συνδεθεί με τον κόσμο. Έτσι, τους είπαμε ότι είναι μπαλάντα. Εμείς το γράψαμε. Είμαστε εμείς και είναι ένα υπέροχο τραγούδι. Τελικά έγινε αυτό που θέλαμε.

Το «Every Rose Has Its Thorn» κυκλοφόρησε σε single στις 12 Οκτωβρίου 1988 και ήταν το τρίτο single που βγήκε από τον δίσκο «Open Up And Say… Ahh!».

Μετά τα δύο πρώτα single του δίσκου, το «Nothin’ But A Good Time» και το «Fallen Angel», που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία, η Capitol ήθελε να κυκλοφορήσει ως τρίτο single ένα ακόμα τραγούδι με γρήγορο ρυθμό αλλά ο Michaels επέμενε στο «Every Rose Has Its Thorn».

Bret Michaels: Ήξερα ότι ήταν ένα υπέροχο τραγούδι και είχαμε κάποια επιτυχία με μία μπαλάντα μία φορά [σ.σ. «I Won’t Forget You»]. Και να ένας λόγος που αγαπώ το συγκρότημά μου: τα υπόλοιπα παιδιά με υποστήριξαν και κυκλοφορήσαμε το «Every Rose». Φτιάξαμε ένα υπέροχο βίντεο και το τραγούδι απογειώθηκε.

— — —

Εκείνη την εποχή, οι Poison ήταν γνωστοί για τα εύθυμα τραγούδια τους, όπως το «Talk Dirty To Me» (1986) και το «Nothin’ But A Good Time» (1988). Το «Every Rose Has Its Thorn» ήταν λίγο ακανθώδες ζήτημα για τους θαυμαστές που περίμεναν περισσότερα από τα ίδια, αλλά πρόσθεσε μια διαφοροποίηση στον κατάλογο του συγκροτήματος και τους έβαλε στη συζήτηση για τα κορυφαία hair metal συγκροτήματα της εποχής, μαζί με τους Mötley Crüe και τους Guns N’ Roses.

Η βρετανική μουσική εφημερίδα Music Week περιέγραψε το τραγούδι ως «παραδουλεμένη μπαλάντα, αλλά είναι μια αλλαγή από τη βαριά μεταλλική τους στάση». Το αμερικανικό περιοδικό Cash Box έγραψε ότι «οι Poison επιβραδύνουν με μια πληθώρα ακουστικών κιθάρων και προσφέρουν μια καλομετρημένη μπαλάντα».

Γρήγορα η δυναμική αυτή μπαλάντα έγινε το σήμα-κατατεθέν του συγκροτήματος, φτάνοντας μάλιστα στην κορυφή των αμερικανικών charts. Συγκεκριμένα, στις 24 Δεκεμβρίου 1988 ανέβηκε στο No 1 στις Η.Π.Α. (το μοναδικό No 1 των Poison), ενώ έφτασε και στο No 13 του Ηνωμένου Βασιλείου. Επίσης έφτασε στο No 2 του Καναδά, No 8 στην Ιρλανδία και τη Νέα Ζηλανδία, No 12 στην Ελβετία, No 16 στην Αυστραλία, No 18 στην Ολλανδία, No 20 στη Σουηδία και No 38 στη Γερμανία.

Όταν κυκλοφόρησε το τραγούδι, ήταν ένας σταθμός country μουσικής στο Dallas που το έπαιξε πρώτος, προτού οι rock σταθμοί πάρουν το τραγούδι.

Bret Michaels: Αυτό ήταν πριν καν σκεφτεί κανείς το crossover. Είχαμε το «Every Rose Has Its Thorn» στο No 1 της pop, στο No 1 της rock και στο Top 40 της country, κάτι που ήταν ανήκουστο. Ο κόσμος ταυτίστηκε με το τραγούδι επειδή κι εγώ ταυτίστηκα με το τραγούδι. Είχα γράψει το τραγούδι απλώς για να βγάλω κάτι από μέσα μου και εκείνη την εποχή δεν σκέφτηκα ότι ήταν επιτυχία.

Το μουσικό βίντεο του «Every Rose Has Its Thorn» σκηνοθετήθηκε από τον Marty Callner και γυρίστηκε στο Brown County Veterans Memorial Arena, στο Green Bay του Wisconsin, και σε μια άδεια αποθήκη εκεί κοντά. Το βίντεο ξεκινά με έναν απελπισμένο Bret Michaels να είναι στο κρεβάτι με μία νεαρή γυναίκα, με τους δυο τους να δείχνουν δυστυχισμένοι. Αυτός σηκώνεται, βγάζει τον βαρύ αναστεναγμό που υπάρχει στην αρχή του τραγουδιού και απομακρύνεται για να παίξει την ακουστική κιθάρα. Στη συνέχεια το βίντεο δείχνει αποσπάσματα από την περιοδεία του συγκροτήματος. Η ίδια νεαρή γυναίκα εμφανίζεται να οδηγεί ένα Thunderbird στη βροχή (σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές), ακούγοντας το «Every Rose Has Its Thorn» στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου. Το βίντεο τελειώνει με τον Michaels να παίζει το τελευταίο μέρος του τραγουδιού στην ακουστική του κιθάρα και να απομακρύνεται.

Ο Marty Callner σκηνοθέτησε πολλά εμβληματικά μουσικά βίντεο για rock συγκροτήματα, όπως τα: «We’re Not Gonna Take It» των Twisted Sister, «Still Of The Night» των Whitesnake, «Dream On» των Aerosmith, «Alone» των Heart και «We Belong» της Pat Benatar. Πέθανε από φυσικά αίτια, σε ηλικία 78 ετών, τον Μάρτιο του 2025.

Το «Every Rose Has Its Thorn» έγινε μία από τις πιο καθοριστικές δυναμικές μπαλάντες της δεκαετίας του 1980. Η επιτυχία του τραγουδιού απέδειξε ότι και οι glam metal τύποι έχουν συναισθήματα. Μετά οι Poison κυκλοφόρησαν σε single τη διασκευή που έκαναν στο «Your Mama Don’t Dance» (1989) των Loggins & Messina, το οποίο έφτασε στο No 10, το «Unskinny Bop» (1990) έφτασε στο No 3, ενώ το «Something To Believe In» (1990) έφτασε στο No 4. Στη συνέχεια, το glam metal βγήκε εκτός μόδας και οι Poison δεν ξαναμπήκαν ποτέ στο αμερικανικό Top 10.

Το 2010, ο Bret Michaels κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Custom Built», όπου ερμηνεύει μία νέα country εκδοχή του «Every Rose Has Its Thorn» με τον Brad Arnold των Three Doors Down, τον Chris Cagle και τον Mark Wills.

Το 2013, ο Michaels κυκλοφόρησε άλλη μία νέα εκτέλεση στο άλμπουμ «Jammin’ With Friends», ως ντουέτο με την Loretta Lynn.

Το τραγούδι ακούγεται στις ταινίες «Bill & Ted’s Bogus Journey» (1991), «Αρσενικός Ζιγκολό: Ωραίος Και… Ευρωπαίος!» (Deuce Bigalow: European Gigolo, 2005), «Εις Υγείαν!» (Beerfest, 2006), «(500) Μέρες Με Τη Σάμερ» (500 Days Of Summer, 2009), «Οι Μπάτσοι Της Συμφοράς» (Cop Out, 2010), «Hop» (2011), «Ροκ Για Πάντα» (Rock Of Ages, 2012) και «Καινούργια Αρχή» (Tumbledown, 2015). Ακούστηκε, επίσης, στις τηλεοπτικές σειρές «Ανεξιχνίαστες Υποθέσεις» (Cold Case, 2004), «California Teens» (The O.C., 2005), «South Park» (2007), «Supernatural» (2008), «Glee» (2010, από τον Chord Overstreet), «Revolution» (2014) και «Schitt’s Creek» (2019) καθώς και στην εκπομπή «Chappelle’s Show» (2003, από τον John Mayer). Επίσης, συμπεριλήφθηκε στο video game Band Hero και στο μουσικό βιβλίο «Really Easy Guitar – Acoustic Songs».

Τον Μάιο του 2010, ο Bret Michaels ερμήνευσε στην τηλεοπτική εκπομπή «American Idol» μία πιο up-tempo country και blues εκδοχή του τραγουδιού, με τη συνδρομή του Casey James στα φωνητικά.

Το VH1 κατέταξε το «Every Rose Has Its Thorn» στο No 34 των 100 καλύτερων τραγουδιών της δεκαετίας του 1980 και στο No 100 των 100 καλύτερων ερωτικών τραγουδιών, ενώ το MTV το κατέταξε στο No 7 στη λίστα με τις 25 κορυφαίες δυναμικές μπαλάντες. Το περιοδικό Glide το κατέταξε στο No 3 της λίστας με τις αγαπημένες hair metal δυναμικές μπαλάντες. Το Guitar World το κατέταξε στο No 14 των 25 καλύτερων acoustic rock τραγουδιών και το I Love Classic Rock στις 10 soft rock μπαλάντες που δεν γερνάνε ποτέ. Το περιοδικό Billboard το κατέταξε στο No 5 της λίστας του με τα 10 καλύτερα τραγούδια των Poison. Το OC Weekly το κατέταξε στο No 2 στη δική του αντίστοιχη λίστα. Σε μία δημοσκόπηση που διεξήγαγε το Rolling Stone με θέμα τα 10 καλύτερα hair metal τραγούδια, το «Every Rose Has Its Thorn» κατατάχθηκε στο No 6. Το περιοδικό έγραψε σχετικά: «ο τρόπος ζωής του hair metal δεν ήταν ένα ασταμάτητο καρναβάλι των καλών εποχών. Μερικές φορές είσαι σε περιοδεία, κοιμάσαι με τρεις ή τέσσερις groupies την ημέρα μόνο και μόνο για να τηλεφωνήσεις στην κοπέλα σου στο σπίτι και να ακούσεις τη φωνή ενός άλλου άνδρα στο βάθος. Αυτό συνέβη στον Bret Michaels όταν οι Poison ήταν σε περιοδεία το 1987. Ήταν πολύ απογοητευμένος και έριξε τον πόνο του στο Every Rose Has Its Thorn. Έμεινε τρεις εβδομάδες στο No 1 στο Hot 100 και παραμένει το πιο διάσημο τραγούδι των Poison. Τα τελευταία χρόνια, η τότε κοπέλα του Michaels ισχυρίστηκε ότι δεν απάτησε τον Bret, αλλά ήταν αυτός που την απάτησε αμέτρητες φορές».

Λόγω της τεράστιας επιτυχίας του στο ραδιόφωνο και στο MTV, το «Every Rose Has Its Thorn» παραμένει το πιο γνωστό τραγούδι των Poison. Όσο για το ότι το συγκρότημα είναι πιο γνωστό για μια συναισθηματική, και σε μεγάλο βαθμό ακουστική, δυναμική μπαλάντα παρά για τις χαρακτηριστικές hard rock μελωδίες του, ο Bret Michaels δεν έχει παράπονα.

Bret Michaels: Ποτέ δεν στεναχωριέμαι αν με κατατάσσουν σε μια κατηγορία. Και να γιατί: πάντα ήξερα ότι έχω ακεραιότητα και είμαι ειλικρινής σε αυτό που κάνω.

— — —

Όλα καλά, λοιπόν. Αλλά παραμένουν μερικά ερωτήματα. Αρχικά, τι απέγινε η άπιστη εξωτική χορεύτρια; Πληροφορίες λένε ότι έγινε επενδύτρια αμοιβαίων κεφαλαίων.

Bret Michaels: Την έχω συναντήσει μερικές φορές όλα αυτά τα χρόνια. Έχει εμφανιστεί σε κάποιες συναυλίες των Poison. Έχει κάνει παιδιά και είναι σε καλή σχέση.

— — —

Και ο άλλος άντρας που κοιμόταν δίπλα της εκείνο το μοιραίο βράδυ;

Bret Michaels: Έμαθα ποιος ήταν. Και ήταν σε ένα αντίπαλο συγκρότημα! Έτσι κάνουν τα κορίτσια -απλά πέφτουν με τα μούτρα. Αλλά δεν θα αναφέρω ονόματα. Ίσως μια άλλη μέρα.

Άλλες εκτελέσεις:

The Dynamic Guv’nors (1989, ως μέρος του «Can’t Stop The Airplay»).
The Unseen (1998, στο άλμπουμ «Lower Class Crucifixion»).
Miley Cyrus (Ιούνιος 2010, στο άλμπουμ «Can’t Be Tamed»).

Bret Michaels: Ήμουν ανέκαθεν φίλος με την οικογένειά της. Ξεκίνησε με μένα και τη Miley να δουλεύουμε απλώς σε ένα τραγούδι μαζί. Στη μητέρα της, την Tish, αρέσει το «Every Rose Has Its Thorn» και η πρώτη συναυλία που πήγε ποτέ η Miley ήταν των Poison κι έτσι ήθελαν να το διασκευάσουν για το νέο άλμπουμ.