Είναι από εκείνα τα μυθιστορήματα που κόβουν την ανάσα
Σε μία περίοδο όπου ξεπετιούνται αστυνομικά μυθιστορήματα με αμφίβολη αξία και περιεχόμενο, βιβλία που πολλές φορές βαφτίζονται ως αστυνομικά υπάρχουν βιβλία όπως Τα 39 σκαλοπάτια, που είναι αριστουργηματικά και ξεπερνάνε τα στενά όρια του αστυνομικού μυθιστορήματος, διότι έχουν να προσφέρουν πολύ περισσότερα από μια ιστορία όπου το μόνο εύκολο είναι να βρεις τον δολοφόνο. Είναι λοιπόν από αυτά τα βιβλία, τα οποία προσφέρονται για να μας συναρπάσουν και να μας εκπλήξουν ευχάριστα. Έχουν παρέλθει πάνω από 100 χρόνια από την ημερομηνία έκδοσής του και το βιβλίο αυτό με την ατμόσφαιρα που δημιουργεί καταφέρνει και αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη καθώς με όπλο την ιστορία και την πολιτική δράση της εποχής μπορούμε και ξαναζούμε τα συγκλονιστικά γεγονότα των αρχών του 20ου αιώνα. Είναι σαφές πως δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Guardian το επέλεξε ανάμεσα στα 100 καλύτερα μυθιστορήματα της αγγλικής γλώσσας, για αυτό και οι εκδόσεις Ερατώ το επανέφεραν στην κυκλοφορία τιμώντας έτσι έναν από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς του είδους.
Η τέχνη του αστυνομικού μυθιστορήματος ίσως να είναι και η πιο δύσκολη ως προς την σύλληψη των χαρακτήρων, την συνοχή και την εξιστόρηση με τέτοιο τρόπο που ο αναγνώστης να νιώθει πως το αστυνομικό που κρατά στα χέρια του δεν αντιγράφει μανιέρα αλλά διατηρεί την δική του προσωπική χροιά και ύφος. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί ξανά και ξανά, είναι αυτό που διαθέτει λογοτεχνική ευστροφία, αφηγηματικό ειρμό, αυθεντική και όχι επιτηδευμένη αγωνία, αυτό που με λίγα λόγια συνδυάζει αστυνομικό δαιμόνιο και χτίσιμο ευφάνταστων χαρακτήρων. Είναι πολλές φορές εμποτισμένο με κοινωνικές, ιστορικές, πολιτικές ή άλλες εκφάνσεις που αφορούν σε γεγονότα πραγματικά ή κοντά στην πραγματικότητα έτσι που να αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη με μια αύρα μυστηρίου. «Eίτε γράψε κάτι που αξίζει να διαβαστεί είτε κάνε κάτι που αξίζει να γραφτεί» είχε πει ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, πολιτικός και συγγραφέας.
Η ιστορία και τα γεγονότα της εποχής στο προσκήνιο ενώ στο παρασκήνιο συμβαίνουν άλλα
Βρισκόμαστε λίγο πριν το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου πολέμου που άλλαξε άρδην το ρου της ιστορίας της διαχρονικά αιματοβαμμένης Ευρώπης και ο συγγραφέας δε θα μπορούσε να μείνει ανέπαφος από τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην Γηραιά ήπειρο. Πολιτικοκοινωνικός αναβρασμός και ιστορικές εξελίξεις λαμβάνουν χώρα, ενώ διπλωματικός πυρετός ανάμεσα στις διάφορες δυνάμεις λαμβάνει διαστάσεις λάβας που είναι έτοιμη να παρασύρει τα πάντα στο διάβα της. Όλες αυτές οι υπόγειες διεργασίες των πολιτικών couloirs, όπως είθισται να ονομάζονται, έχουν στον Μπιούκαν την τιμητική τους και εμείς ως αναγνώστες -αλλά και ως θεατές της ιστορίας που πέρασε αλλά επαναλαμβάνεται με αρνητικό πρόσημο- τις παρακολουθούμε. Είναι ικανή η δολοφονία του Έλληνα Πρωθυπουργού να ταράξει τα νερά της Ευρώπης και να αποτελέσει εφαλτήριο για την απαρχή ενός πολέμου ανάμεσα στον γερμανικό και τον αγγλογαλλικό άξονα; Οι μυστικές υπηρεσίες και οι κρυφές συνομιλίες δίνουν και παίρνουν με αποτέλεσμα το φυτίλι να είναι έτοιμο ανάψει με το παραμικρό.
Η κατάσταση παραμένει επισφαλής και κρίσιμη καθώς ο Ρίτσαρντ Χάνεϊ βρίσκεται ενώπιον της δολοφονίας ενός Αμερικανού πολίτη που κουβαλούσε την επικίνδυνη πληροφορία. Ο ήρωας προσπαθεί να διασταυρώσει την πληροφορία, να την εμπεδώσει ο ίδιος και να κρατηθεί στη ζωή αντικρούοντας κάθε πιθανή απειλή από αυτούς που επιθυμούν να τον αποστομώσουν μια για πάντα. Από τη μία αναζητεί διακαώς τρόπο να αποτρέψει την άδικη εμπλοκή της Μεγάλης Βρετανίας στον πόλεμο και από την άλλη να σώσει το δικό του τομάρι από το ανθρωποκυνηγητό που έχουν εξαπολύσει εναντίον του οι αδυσώπητοι Γερμανοί κατάσκοποι και η βρετανική αστυνομία που τον θεωρεί αριθμό ένα ύποπτο για τη δολοφονία του Αμερικανού. Ξεγλιστρά στη Σκωτία ώστε να αποφύγει τα χειρότερα, όμως εκεί το ανθρωποκυνηγητό συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και βρίσκεται μπλεγμένος σε μία ατέρμονη συνθήκη αγωνίας και φόβου για τη ζωή του, την οποία θα ξεπεράσει για να ξεσκεπάσει τους διώκτες του. Ο Χάνει ενσαρκώνει το γενναίο και ανώνυμο πρωταγωνιστή που θυμίζει Σέρλοκ Χολμς και με υψηλό το ένστικτο της επιβίωσης και την καπατσοσύνη του καταφέρνει και επιβιώνει των διαφόρων κακόβουλων και αδίστακτων κακοποιών στοιχείων που επιθυμούν την εξολόθρευσή του. “Αγωνιούσε θανάσιμα για την επιτυχία της αποστολής που είχε αναλάβει να φέρει εις πέρας, αλλά δεν έδινε δεκάρα για τη ζωή του”.
