“Πόσες θερμίδες έχει το αίμα;” της Αντιγόνης Πόμμερ

της Λίτσας Κοντογιάννη

Ο Ερνέστο είναι ένας νεαρός χοντρός βρικόλακας, παιδί μονογονεϊκής οικογένειας. Είναι ρομαντικός, ευαίσθητος, λάτρης της λογοτεχνίας και ονειρεύεται πως κάποια μέρα θα μπορέσει να ζήσει τον απόλυτο έρωτα, όπως οι ήρωες των βιβλίων που διαβάζει. Η μητέρα του, Βανέσα, θα γίνει ένα αξεπέραστο εμπόδιο στη ζωή του, όταν εκείνος θα ερωτευτεί την Σταυρούλα. Ο ίδιος πιστεύει πως αν καταφέρει να αδυνατίσει, θα μπορέσει από τη μία να κερδίσει την καρδιά της αγαπημένης του και από την άλλη να μοιάσει στο πρότυπό του, τον αριστοκρατικό και λιπόσαρκο Κρίστοφερ Λι. Στο μυαλό του είναι απλό, αρκεί να βρει πόσες θερμίδες έχει το αίμα.

Η κριτική μας

Η κυρία Πόμμερ σε αυτό της το βιβλίο, με χιούμορ αλλά και με αρκετά σαρκαστική διάθεση ασχολείται με σοβαρά θέματα που λίγο πολύ απασχολούν όλους μας, όπως τη διαφορετικότητα, τους χειριστικούς ανθρώπους, την εφηβεία, τον έρωτα, την ανάγκη για αποδοχή. Όλα αυτά δοσμένα πολύ ανάλαφρα αλλά και με πολύ ρομαντική διάθεση.

Κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας νεαρός, πολύ γλυκός βρικόλακας. Η ερώτηση που θα κάνετε εντελώς αυθόρμητα οι περισσότεροι από σας είναι: «Μα πόσο συμπαθητικός θα μπορούσε να είναι ένας βρικόλακας που τρώει ανθρώπους;». Κι όμως, παρ’ όλη τη διαφορετικότητά του αυτή έχει τόσα, μα τόσα πολλά κοινά στοιχεία με τους περισσότερους από μας. Ζει ανάμεσά μας, θέλει να τον αποδεχθούν για αυτό που είναι, να ανήκει κάπου, να μην αισθάνεται παρίας, διεκδικεί το δικαίωμά του να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Παλεύει κι αυτός, όπως κι εμείς για να επιβιώσει. Έχει και την κλασσική, χειριστική, ελληνίδα «βρικολακίνα» μάνα.

Όσο προχωράει η ανάγνωση του βιβλίου, αυτός ο τίτλος, Πόσες θερμίδες έχει το αίμα;, «ακούγεται» με την ίδια φυσικότητα, σαν να λέμε Πόσες θερμίδες έχει μια πάστα σεράνο;

Αυτό το μυθιστόρημα απευθύνεται σε όλους μας. Δείχνει στους γονείς να μην είναι υπερβολικοί με τα παιδιά τους, να τα αγαπούν και να τους δίνουν τον χώρο που χρειάζονται για να αναπτύξουν με θάρρος την προσωπικότητά τους, και στους νεότερους να είναι ο εαυτός τους και όχι αυτός που τους επιβάλλουν οι άλλοι. Ενώ νιώθουμε διαφορετικοί έχουμε κάθε δικαίωμα στη ζωή και να ανήκουμε κάπου.

Να το διαβάσετε, θα διασκεδάσετε, θα το αγαπήσετε, αλλά θα σας δώσει και τροφή για προβληματισμό.

ΕΞΩΦΥΛΛΟ