“Αυτόλυκος ο κλέφτης” του Μιχαήλ Σιδηρόπουλος

της Κατερίνας Καλογήρου

Εκδόσεις Πηγή, 2023

Περίληψη οπισθόφυλλου

Ακολουθήστε το µοναχικό ταξίδι του Αυτόλυκου στην αναζήτηση αυτών που έχασε σε πολύ νεαρή ηλικία, πολλά χρόνια πριν γίνει ο παππούς δύο εκ των πιο πολυµήχανων ηρώων, του Οδυσσέα και του Ιάσονα. Μεγαλωµένος ως ορφανός, έχει αναπτύξει τον δικό του κώδικα ηθικής, ο οποίος έχει στο κέντρο του το ένστικτο της επιβίωσης. Η υφαρπαγή έχει γίνει η δεύτερή του φύση. Ασήµαντος. Μόνος. Αδιάφορος. Κινείται στις σκιές. Είναι ευχή ή κατάρα να έχεις στη ζωή σου το θεϊκό στοιχείο;

Βιβλιογνώμη

Θυμάστε τον Αυτόλυκο από τη Ζήνα; Πολύ τον συμπαθούσα! Ήταν κλέφτης, αλλά είχε και χιούμορ, ήταν καλούλης, είχε τον δικό του κώδικα βρε παιδί μου. Όταν έφτασε, λοιπόν, στα χέρια μου το βιβλίο του Σιδηρόπουλου με το τέλειο εξώφυλλο (πρέπει να ομολογήσω, πως αν και δεν κρίνω το βιβλίο από το εξώφυλλο, ετούτο πολύ μου άρεσε), αναφώνησα όλο χαρά και έκπληξη.

Ο μεσιέ συγγραφέας δεν τα παρουσιάζει τα πράγματα με τον χαριτωμένο τόνο που βλέπαμε στην αγαπημένη σειρά, διότι η ζωή στην αρχαία Ελλάδα ήτο δύσκολη, και τέλος πάντων, χλωμό να κάμεις μέσα από φρου φρου και αρώματα θρύλο (εκτός αν είσαι η Αφροδίτη, που πιο θεαματική είσοδο δεν έχει κάμει κανείς ποτέ των ποτών, μέσα σε γιγάντιο χτένι/αχιβάδα/πουρλίδα, γυμνή και απαστράπτουσα, τι να λέμε τώρα). Παρακολουθούμε την ιστορία του Αυτόλυκου από τα μικράτα του, που αμέριμνος έπαιζε στον κήπο του, και μια μέρα όλα μα όλα πήγαν κατά διαόλου. Χάνει τα αυγά και τα πασχάλια, και σαν άλλος Μόγλης ζει μονάχος στα δάση και τις σπηλιές. Μέχρι που μια μέρα, κάποιος εμφανίζεται, δε λέω ποιος, και εκεί που αναρωτιόμαστε όλοι πόσο κόπανοι ήταν οι θεοί των προγόνων μας (όλοι είναι κόπανοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και για διαφορετικούς λόγους ο καθένας διότι θέλουμε ποικιλία ώστε να μη βαρίομαστε), το καταπίνουμε μαζί με τον Αυτόλυκο, εξάλλου μπορεί να έπεφταν τα οπίσθια του εμφανισθέντος άμα έκανε επίσκεψη νωρίτερα, και λέμε άντε να δούμε τι θα δούμε από εδώ και πέρα.

Για να μη λέτε πως δεν είμαι αντικειμενική σε ότι αφορά την αρχαία Ελλάδα, διότι το πάθος μου είναι γνωστόν τοις πάσι (τι εννοείς, καλέ μου αναγνώστη, οτι μόνο η μανούλα μου το ξέρει, και αυτό και εμένα;), έχω να πω, πως είχα πάρα πολύ καιρό να διαβάσω κάποιο μυθιστόρημα με τέτοια θεματολογία, διότι οι επαναλήψεις είχαν αρχίσει να με εκνευρίζουν! Ο αγαπητός Μιχαήλ (ο συγγραφέας ντε), επέλεξε μια προσωπικότητα που δεν είναι ντιπ φημισμένη όπως ο Αχιλλέας ή ο Οδυσσέας (μπάιδεγουέ, ο δεύτερος είναι εγγονός του Αυτόλυκου), και μας έδωκε ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Συγκινήθηκα, νευρίασα (πτιιιι πόσο νευρίασα με θεούς και δαίμονες, αυτή τη μαγδάλω την Αρτέμιδα, ευχαρίστως της έδινα ένα σκαμπίλι, ναι διαπράττω ύβρη και ναι είμαι κατά της βίας, άλλα ουφ), χάρηκα, γέλασα σε μερικά σημεία, ένιωσα να παίρνω το αίμα μου (θα ‘θελα, η πληβεία, να έχω αίμα θεϊκό) πίσω μαζί με τον Αυτόλυκο, και γενικά βίωσα ένα ρόουλερ κόουστερ συναισθημάτων. Το κυριότερο δεν σας το είπα, διάβασα το βιβλίο ολόκληρο, μέσα σε τρεις ημέρες διακοπών. Ήμανε διακοπές, στα καταγάλανα νερά των Σποράδων, δίπλα μου πλατσούριζαν μελανούρια (είδα και χταπόδι και σουπιές, και άπειρα άλλα ψάρια να κολυμπάν δίπλα μου), και εγώ διάβαζα βιβλίο! Για να σου εξηγήσω καλύτερα, καλέ μου αναγνώστη, στις διακοπές είναι ζήτημα αν θα διαβάσω 80 σελίδες. Όχι να τελειώσω κάβερ του κάβερ (ε ναι, έτσι το λέμε στο χωριό μου, και αυτό και τα υπόλοιπα άπταιστα εγγλέζικα που είδες παραπάνω) ένα ολόκληρο βιβλίο. Και όταν το τέλειωσα, είπα στον άντρα μου, ότι θέλω ο συγγραφέας να βγάλει συνέχεια. Ναι, με ακούς κύριε συγγραφεούλη; Διάβασα τον επίλογό σου, ξέρω, θυμάμαι! Αλλά δε με νοιάζει, πως  να στο πω! Θέλω να μας πεις και για τα επόμενα. Και επίσης έχω να σου πω, πως η γραφή σου γίνεται ομαλά πιο γεμάτη όσο περνάνε οι σελίδες. Σαν να ωριμάζει κεφάλαιο με το κεφάλαιο, και εμείς μαζί της. Άντε λοιπόν, ξεκίνα τον Αυτόλυκο τον κλέφτη βόλιουμ του, και εγώ, εδώ! Κερκίδα! Μέχρι την επόμενη φορά, να είστε όλοι καλά, διότι πολλά βλέπω να γίνονται, και να χαίρεστε να τρώτε! Να, ορίστε, ούτε ένα φαγητό δεν ανέφερα σε ολόκληρο το κείμενο, εσύ που με ξέρεις, κατάλαβες… Έρρωσο!

About Post Author