του Λεόντιου Πετμεζά
Από τις 12 Μαρτίου εως τις 30 Απριλίου 2026 διαρκεί η ομαδική έκθεση- πρόταση για την τέχνη που διοργανώθηκε από την Dr. Μarina Gonda (Sorbonne), φιλόλογο, ιστορικό τέχνης , art director, στον εναλλακτικό χώρο του COCO -MAT Hotel στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι.
Σύμφωνα με την πολιτισμολόγο ,κριτικό τέχνης και λογοτεχνίας, εικαστικό Μαριλένα Φωκά (ΜΑ) που συμμετέχει στην έκθεση και έγραψε για αυτήν σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ: ’’Τριάντα δύο συμμετέχοντες καταθέτουν τις κοινωνικές, ιδεολογικές και πνευματικές τους προσκτήσεις και τους προβληματισμούς στον καμβά και όχι μόνο, μετουσιώνοντας τες σε πρωτοποριακές εικαστικές αναφορές.
Ο τίτλος της έκθεσης “Η Σαγήνη της Τέχνης” είναι αποκαλυπτικός του μεγαλείου, της μαγείας της ίδιας της τέχνης και της διαχρονικά καθηλωτικής της δύναμης να αποσπά την προσοχή του θεατή, να τον διαμορφώσει και να τον ψυχαγωγεί με την αρχαιοελληνική έννοια του έργου.
Ο φιλόξενος χώρος του Coco -Mat , ένας εμπορικός κόμβος και χώρος αμιγώς ξενοδοχειακών υπηρεσιών, ενσωματώνει στις “υπηρεσίες” του την εμπειρία ενός καλλιτεχνικού δρώμενου “στην καρδιά των παραδοσιακών γκαλερί” ακολουθώντας μια εισηγμένη στην τέχνη καινοτομία του μοντερνιστή Duchamp που επηρέασε την Ευρωπαϊκή και Αμερικάνικη μεταπολεμική κουλτούρα με τον “δημοκρατικό” τρόπο διαχείρισης καθημερνών αντικειμένων που ανάγονται σε έργα τέχνης, στοχεύοντας σε μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση και δεύτερη ανάγνωση των τέχνεργων. Με τις ξεχωριστές προτάσεις και το προσωπικό τους στυλ, οι δημιουργοί κομίζουν στην εν λόγω έκθεση στοιχεία του σύγχρονου συνθέτοντας ένα παζλ της σημερινής πραγματικότητας.
Ενδεικτικά αναφέρω, “ο Λεόντιος Πετμεζάς με την ενσωμάτωση μορφών με αντικείμενα του αστικού βίου όπως η ομπρέλα μέσα στην “ηλιόλουστη” φύση εκφράζει την επιφυλακτική στάση του ανθρώπου και την αδυναμία επανένωσης με την μητέρα -φύση στον μεταμοντέρνο βίο. Η Μαριλένα Φωκά με την νεκρή φύση – τοποθέτηση οικιακών συσκευών σε φωτογραφική- μουσειολογική σύνθεση αποτίει φόρο τιμής στον Duchamp και τον μόχθο της νοικοκυράς που οι “παρασκευές” της μπορούν να συναγωνιστούν έργα τέχνης. Η Κλαίρη Δικαίου προτάσσει μυθολογικά αρχέτυπα υπομνηστικά του αρχαιοελληνικού πνεύματος υπεραμυνόμενη της ανάγκης εθνικής ενότητας και αναγνώρισης της πολιτισμικής ταυτότητας.
Η Ελένη Τσιλιλή με αξιόλογη εικαστική γραφή αναδεικνύει τα σύγχρονα προβλήματα πολιτιστικών ανταλλαγών και συγκρούσεων. Τα γλυπτά- κατασκευές της Πόλυς Βαρτζιώτη με έντονα ρομαντικά στοιχεία και αναφορές σε θρησκευτικά σύμβολα με καθαρές γραμμές και άριστη συνθετική δομή συνδέουν το λαογραφικό στοιχείο με την αρχέγονη καταγωγή του από την φύση. Η Ευαγγελία Παπαναστασάτου, ενεργή στα πολιτιστικά δρώμενα της Κεφαλλονιάς και υπεύθυνη των δημοσίων σχέσεων εμπνέεται από την ύπαιθρο, την φύση, τον ήλιο, το καλοκαίρι και τα υλικά που συνδέονται με αυτό, όπως ψάθα, ξύλο, ψηφίδες, τοπικά προϊόντα της γης, αποπνέοντας μέσα από τα έργα της αισιοδοξία, ζωτική δύναμη, παλμό και κυρίως Ελληνικότητα. H Leonora Petrovska εισάγει έντεχνα το στοιχείο της υφαντικής στην εικαστική της εργασία με έμφαση στην λεπτομέρεια. Ο Κώστας Αθανασίου έχοντας αγάπη στην θερμή παστέλ χρωματολογία μέσω δεξιοτεχνικής διαχείρισης χρωματικών τόνων και μεταβάσεων απαθανατίζει ονειρικά και μεταφυσικά τοπία. Η Μίκα Καππάτου αποκαλύπτει μια ονειρική εκδοχή των μορφών που αποτυπώνει με μεικτές τεχνικές και ψηφίδες. Η ροή και η καθαρότητα του υγρού στοιχείου μεταφέρεται ως γαλάζιες εκλάμψεις στα γυναικεία πρόσωπα της Αφροδίτης Βελή, ενώ η Stella Melli συζευγνύει το παραμυθιακό στοιχείο με την ένταση και τους κινδύνους της ζωής στις μητροπόλεις με αναφορά στον σουρεαλισμό. Χαρακτηριστική η εικαστική γραφή της Δέσποινας Βρουβάκη με κέντρο το δέντρο ως σύμβολο πολιτισμού και βασικό στοιχείο της φύσης.
Εξαιρετική η σχεδιαστική απόδοση του Γιώργου Μαργέλη στην δημιουργία διακριτών εθνολογικών τύπων με πολιτισμικές αναφορές και άριστη διαχείριση των φωτισμών”. Ενδιαφέρουσες ακόμη οι προτάσεις των: Μαρίνας Καιμάρα, Μαρίας Βούλγαρη, Τζόγιας Θεοφάνη- Σιμωνά, Μπέτυς Καγκελάρη, Φωτεινής Λαχανά, Γιώργου Μπακέλου, Ιωάννη Ρουμελιώτη, Κωνσταντίνας Κρατημένου, Μίκας Κονιτοπούλου, Μιμίκας Μηλάτου- Μιχαηλίδη, Βέτας Μουζακίτη, Ρόζας Μπεκατώρου, Μαρίας Νικολάου, Λουκιάννας Παπαδοπούλου, Marines –Christine Bassi’s, Lunna Myart’s, Giorfia Vitale’s και Sugar’s.’’ Η κριτική της Μαριλένας Φωκά είναι πραγματικά απόλυτα τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη. Η καθαρότητα των συλλήψεων που παρακολουθούμε στηρίζεται στην αυθεντικότητα της κατάθεσης και στην προσωπική έμπνευση. Οι καταθέσεις επισυνάπτουν ενδείξεις αλήθειας, καθρεπτίζουν τους αγωγούς μνήμης , διεγείρουν δραματουργικά δράσεις .Τα εκθέματα ως χειρονομίες αντίληψης ισορροπούν καταστάσεις με ζωογόνα βίωση. Αποτελούν αφηγήματα με επέκταση .Εμβληματικές χαράξεις με στίγματα δραστικής συνδιαλλαγής. Εισάγουν σε μονοπάτια ανάγνωσης ,σε τομές γνώσης ,προέκτασης ,σε εκφάνσεις που στηρίζουν την προοπτική της χρονιότητας .
Η έκθεση έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Στην συνύπαρξη των δημιουργών κυριαρχούν καταστάσεις με παρεμβάσεις που επεκτείνουν μια συγκίνηση που πηγάζει αυθόρμητα .Οι καλλιτέχνες γνωρίζοντας την λειτουργική αξία της σχηματοποίησης και την αδιάλειπτη διατύπωση της λεπτομέρειας αποδίδουν με ακρίβεια την ιδιαιτερότητα ,τα χαρακτηριστικά και τις καταβολές .Οι συνθέσεις κινούνται με απαλότητα απέναντι στο ύφος. Η λήψη στην εκτέλεση μεταφέρει στην επιφάνεια το βάθος μιας διεργασίας .
Ως θεατές παρακολουθούμε διαδρομές ιδεογραμμάτων που εμβαθύνουν στο θάμπος του κάθε συμβόλου.
Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν παρουσία του φιλότεχνου και αγοραστικού κοινού στις 12 Μαρτίου 2026 .
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
About the Author
