του Λεόντιου Πετμεζά
Οι «Μικροί Φαρισαίοι» το σημαντικό έργο του Δημήτρη Ψαθά ζωντανεύουν εμβληματικά στην κεντρική Μπλέ Σκηνή, στο Θέατρο της Ημέρας Ν. Γεννηματά 20 στους Αμπελόκηπους.
Πρόκειται για ένα έργο καυστικής σάτιρας και διαχρονικής κοινωνικής παρατήρησης, επίκαιρο όσο ποτέ.Ο μεγάλος δάσκαλος του αστικού θεάτρου, Δημήτρης Ψαθάς, ξεσκεπάζει με λεπτό χιούμορ και αιχμηρό λόγο τον ψευτοηθικολόγο, τον καθωσπρέπει μικροαστό, τον άνθρωπο της “θέσης” και της “ευσέβειας”, που πίσω από το προσωπείο της τιμιότητας και της οικογενειακής αρετής, κρύβει την υποκρισία, την διαφθορά και την εκμετάλλευση. Μια σπαρταριστή, μα και πικρή κωμωδία χαρακτήρων που σατιρίζει τη δίψα για κοινωνική ανέλιξη, την επιφανειακή ηθική και τον θεσμικό φαρισαϊσμό — σε μια κοινωνία που ο καθένας φοράει μάσκα για να επιβιώσει ή να κυριαρχήσει. Γιατί τελικά…ποιοι είναι οι αληθινά ηθικοί και ποιοι οι «Μικροί Φαρισαίοι»;
Υπόθεση :
Ο κ. Ντελής είναι το πρότυπο του «καθώς πρέπει» αστού: ευσεβής, ηθικολόγος και πρόεδρος φιλανθρωπικών οργανισμών. Πίσω όμως από αυτή τη βιτρίνα, κρύβεται ένας αδίστακτος άνθρωπος, με πλούσιο «αμαρτωλό» βιογραφικό: καταχρήσεις, κλεψιές, απιστίες και πλήρης εκμετάλλευση της κοινωνικής του θέσης. Μαζί του, μια σειρά από συγγενείς και φίλους που επωφελούνται από την υποκρισία του. Η τάξη αυτής της φαινομενικά «ηθικής» οικογένειας θα διαταραχθεί από τον καλοπροαίρετο αλλά γκαφατζή Αριστείδη, που θα γίνει ο καταλύτης αποκαλύψεων μέσα από ξεκαρδιστικές καταστάσεις. Μια αιχμηρή και ξεκαρδιστική σάτιρα του Δημήτρη Ψαθά, επίκαιρη όσο ποτέ.H ευρυματική σκηνοθεσία του Αντώνη Περπινιά τονίζει τις προσταγές σε ένα φλογερής και αναμφίβολα λαϊκής αντίληψης κείμενο. Το εντάσσει σε ένα αριστούργημα προθέσεων και διαθέσεων που επηρεάζει και απασχολεί τον θεατή μέσα από τα βήματα για συμπεριφορές που υπάρχουν .Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να διακτινήσει τους ρόλους, ακολουθώντας τα ίχνη του τύπου , του συμβόλου και τελικά του αντιπροσωπευτικού δείγματος της κοινωνικής ομάδας που εκπροσωπούν ώστε να απεικονίσουν μέσα από το ατομικό πλατύτερες συλλογικές έννοιες. Ο Αντώνης Περπινιάς στον βασικό ρόλο του κυρίου Ντελή που αποτελεί το μεγάλο φορτίο της παράστασης στέκεται επάξια με ευρύτητα, ευελιξία και ευαισθησία. Με την αίσθηση και την καλλιέργειας των ρυθμών που διαθέτει. Η ερμηνεία του είναι μεστή, αποκρυσταλλωμένη σε ποιότητα , μεταμορφωτική, με αίσθηση και ελεγχόμενη σωματικότητα. Με έντονες φωτοσκιάσεις μεταξύ χιούμορ και δραματικότητας. Η Μαρίνα Μπακοπούλου στον καίριο ρόλο της Μπέτυ μέσα από την εξελισσόμενη χροιά του πολυκύμαντου ταλέντου της αγγίζει την ευπρόσδεκτη ερμηνεία .Την ενδυναμώνει με την στερεά υποκριτική της και με την ανάλογη εσωτερική σχηματική εμπειρία της που περιέχει το απόλυτο συναισθηματικό βάρος. Κατέχει την απαιτούμενη σκηνική εξυπνάδα και την θέρμη της γυναικείας φιλαρέσκειας στην εκφραστική κίνηση της .Θέτει τον τύπο που υποδύεται σε ένα αριστοτεχνικό πίνακα. Οικοδομεί μια ευεργετική γέφυρα ανάμεσα στην μηχανή του χρόνου και στην εικονική πραγματικότητα . Οι ηθοποιοί της παράστασης Γιάννης Κούβαρης, Εμμανουέλα Συνεσίου, Σταμάτης Παπαευαγγέλου, Γιώργος Περπινιάς ,Μάρα Κελίδη, Κώστας Τζόκας ανταποκρίνονται στους χαρακτήρες τους ελευθερώνοντας την ιδιωτική φαντασία τους. Πλάθουν ένα ενδιαφέρον απόσταγμα. Στηρίζουν στην δόμηση των προσώπων και των χαρακτηριστικών τους, υπογραμμίζοντας με εμφατικά φορμαλιστικά στοιχεία την κίνηση, την χειρονομία και την έκφραση τους .Ο σκηνοθέτης Αντώνης Περπινιάς έδωσε την δυνατότητα σε κάποιους από τους ηθοποιούς του να παίξουν περισσότερους ρόλους. Η Ρεβέκα Σαμπά, η Λία Βαιοπούλου,η Ρακέλ Σαλμόνα ,η Ζάννα Καλλιπολίτη,η Στεφανία Βαρδά ,η Ιωάννα Γεωργακοπούλου και ο Γιαννέτος Χατζηνικολάου στήνουν παρουσίες με εύρυθμες, νευρώδεις πτυχές. Με χρωματισμένες υπογραμμίσεις για το κοινωνικό κλίμα και την ταξική θέση , για τις νύξεις των κυοφορούμενων ιδεών της εποχής Γεννούν εύληπτα μια χρήσιμη και αποδοτική ατμόσφαιρα για το σύνολο .
Στην παράσταση που συνιστά μια από τις ενδιαφέρουσες δημιουργίες της θεατρικής περιόδου ξεχωρίζουν τα καλαίσθητα σκηνικά και τα φροντισμένα κοστούμια της Ανδρομάχης Μοντζολή. Η πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Σφυρή είναι άρτιο δείγμα μουσικής γραφής για το θέατρο,μια κατάθεση που ισορροπεί τις νευρώδεις σκηνές πάνω σε ωραίες αρμονίες.
Οι αισθαντικοί φωτισμοί του Κωνσταντίνου Περπινιά πυκνώνουν την αδιάκοπη ροή σε ένα στυλιζάρισμα που είναι δοσμένο τεχνικά, σχεδόν χορογραφημένο ,ενδύουν την κάθε στιγμή του έργου .
Παραστάσεις μέχρι τις 29 Μαρτίου 2026
Επικοινωνία παράστασης: Ζωή Τριανταφυλλίδη
Παραγωγή: ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΑΜΚΕ
About the Author
