του Λεόντιου Πετμεζά
Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η έκθεση με θέμα την άνοιξη της Ένωσης Καλλιτεχνών Λογοτεχνών Ηλιούπολης ” Το Εργαστήρι” που προλόγισα στον χώρο εκδηλώσεων του Μουσείου Εθνικής Αντιστάσεως της Ηλιούπολης .Την λαμπερή βραδιά των εγκαινίων μίλησαν μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της Ένωσης Στέλιος Μαρούλης και τα μέλη Αγγελική Ταβουλάρη , Αθηνά-Αικατερίνη Νικολάου, Νίκος Διάκος και Βλάσης Καλογερόπουλος. Ποιήματα απέδωσαν με απαγγελία μέλη της Ένωσης και άλλοι λογοτέχνες.
Την έκθεση τίμησαν με την παρουσία τους εκτός από τους καλλιτέχνες και τους λογοτέχνες της Ένωσης η Ιωάννα Ιωαννίδη ,εικαστικός που συμμετείχε με εκλεπτυσμένες συνθέσεις της , η Βάσω Κανιώτη ,ραδιοφωνική παραγωγός του joy radio που συμμετείχε με εξαίρετες χειρωνακτικές δημιουργίες της ,η Άννα Μαντούδη, ποιήτρια ,ο Τάσος Μακράτος Συγγραφέας, ποιητής και φιλόλογος – ερευνητής,ο Σταύρος Τζώρτζος: ζωγράφος Λογοτέχνης και Επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης , ,ο Ορέστης Καππάτος, Αντιδήμαρχος του Δήμου Βύρωνα, ο Καραχάλιος Πραξιτέλης, Ταξίαρχος της ΕΛ.ΑΣ και λογοτέχνης ,ο Γαλιατσάτος Ηλίας, πρόεδρος του Συλλόγου Καμιναράτων Κεφαλονιάς και πολλοί άλλοι . Για τις εικαστικές καταθέσεις των εμπνευσμένων δημιουργών έχω επισημάνει: ” Στις ενότητες των επιτευγμάτων που παρακολουθήσαμε έδενε η άμεση διάσταση της ευφρόσυνης άνοιξης με το προσδοκώμενο αποτέλεσμα της ευειδούς απεικόνισης της φύσης . Στο μεταίχμιο των συλλήψεων κυριαρχούσε επιλεκτικά το φωτεινό ιδίωμα των περιγραφών. Οι μορφές και οι φιγούρες συνιστούσαν εμβόλιμα ένα κόσμο ονειρικής και φαντασιακής πραγματικότητας. Οι ενδόμυχες σκέψεις και οι επιθυμίες που αποτυπώθηκαν βαθμιαία ανέσυραν ποικίλες και πολυδιάστατες ιστορίες με αρώματα από άνθη και φυτά ,με δυναμική την παρουσία και την απουσία του ανθρώπινου στοιχείου.
Στις εικονίσεις που φιλοτεχνήθηκαν κυριαρχούσαν απερίσπαστα και απέριττα οι έντεχνες αφηγήσεις και οι δομημένες νοήσεις .Τα εκθέματα εξέπεμπαν σταδιακά μια μουσικότητα που η γραφή της με εμμονή στην συνέχεια αποκάλυπτε τις προθέσεις και τις διαθέσεις της διαπραγμάτευσης. Κάθε καλλιτέχνης λεπτολογούσε την λεπτομέρεια της άποψης του και σταχυολογούσε τις απαραίτητες εκφάνσεις του που κατέληγαν σε εκμυστηρεύσεις των συμβάντων και των δεδομένων .Επεσήμανε στο κοινό τις εμπειρίες από τις καταστάσεις που έχει στοιχειοθετήσει. Με έντονη χρωματική και σχεδιαστική ακρίβεια οι συγκεκριμένες εκφράσεις του μεταλαμπάδευσαν εξάρσεις και αλληλουχίες. Συγκροτούσαν μια τεχνοτροπία περιδιάβασης που αναμφίβολα δρούσε συγκεντρωτικά. Με συνεργατική και προσθετική χροιά αναδείκνυε επιτεύγματα που αποτελούσαν μνημειακά κομμάτια της ιδιότυπης έμπνευσης και της ερμηνείας .
Στην συνύπαρξη αυτή χαρακτηριστικά και αποσπασματικά τοποθετήθηκε ο χαρακτήρας των ανθρωποκεντρικών διευθετήσεων που μετά την αναπαράσταση των στιγμών προχωρούσε στην ανάδυση των αντικειμενικών παρεμβάσεων που διέθεταν την εξελικτική υφή και παράλληλα ήταν ποτισμένες από μνήμες. Οι δημιουργοί πρότειναν στάσεις που απάντησαν σε καίριες αναζητήσεις και ανέπτυσσαν πολυκύμαντα μια ατμοσφαιρική πολυφωνία που συμπλήρωνε τις αναφορές. Η εκποίηση των ευρηματικών συνθέσεων τους προέρχονταν από μια μελέτη και μια καταγραφή στην οποία ο θεατής είχε την δυνατότητα, να ενημερωθεί , να αξιολογήσει, να υιοθετήσει προτάσεις και να λειτουργήσει κριτικά απέναντι στο συνολικό εικαστικό έργο τους .Συμπερασματικά ο μοναδικός διάλογος που υφίσταται περιείχε πολλαπλούς συµβολισµούς που γίνονταν πηγή και µέσο διοχέτευσης των προτύπων και των µηνυµάτων .
Το ανεξίτηλο αποτύπωµα τους αποσκοπούσε µέσω των τάσεων αυτών στην ανάλυση των εικονογραφικών συντεταγμένων. Η απόδοση τους διαφοροποιούνταν ανάλογα με τις αισθητικές αντιλήψεις . Περιλάµβανε απεικάσματα που καλύπτουν ένα ευρύ χρονολογικό πλαίσιο συνοµιλίας µε τα ζωγραφικά έργα .Οι αποτυπώσεις αντλούσαν τα αισθητικά ερεθίσματα και τα εναύσματα από την πολυποίκιλη μουσειογραφική προσέγγιση, την διάθεση της προέκτασης και την διαχρονική προοπτική. Εκδήλωναν απερίφραστα υπαρξιακές αγωνίες. Μετέφεραν ένα βαθυστόχαστο ειρμό σκέψεων που πρόβαλε ένα συνοπτικό ιδιάζοντα διαμέτρημα και που στηρίζονταν σε ιδεογραφικές ενδόμυχες θεάσεις.
Τα κυρίαρχα θέματα κατάφερναν να ανατάσσουν τον προσωπικό αγώνα και την διακριτή εξπρεσιονιστική τάση της απελευθέρωσης από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό με εκτεταμένες διαρθρώσεις απέναντι στην διαχρονική ελεγειακή διάσταση της μυσταγωγίας . Η ετερόκλητη ομοιογένεια των θεματικών διατάξεων της παρούσας έκθεσης σε συνδυασμό με τα περιγράμματα της συνειδητής ολοκλήρωσης των αναβαθμίσεων συγκροτούσαν την εικαστική εργασία των δημιουργών .Προσθετικά κατέληγαν στην σύζευξη μιας διαφορετικής τεχνικής υπόστασης που αξίζει να εξεταστεί προσεκτικά και βέβαια να παρατηρηθεί και να αναλυθεί από μια άλλη σκοπιά. Η ενότητα στην περιήγηση των επιτευγμάτων μέσα από τις ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες και τις αλληλουχίες που δημιουργούνταν συνέδραμε αναμφίβολα στο συνδυασμό της εννοιολογικής συγκυρίας που προκύπτει από το ρεαλιστικό αλλά και κρυπτογραφημένο στοιχείο που χρειάζεται να αποκωδικοποιηθεί . Οι νεωτεριστικές και οι πρωτότυπες προσεγγίσεις διέθεταν την χροιά της αναδημιουργίας .Η τεχνοτροπία τους ενδυνάμωνε ευπρόσδεκτα τις ενδόμυχες καταστάσεις που ήταν δοσμένες στις γραμμικές πτυχώσεις και στους τονισμούς των επικονιάσεων που ήταν συνυφασμένες με τις πλευρές της υπάρχουσας φυσιοκρατικής πραγματικότητας και της έφεσης.
Μετέφερε μια μνημονική διάθεση με αποσπασματικό κλοιό από προπτώσεις που κατείχαν εκτός των άλλων τα ιδιότυπα και συνθετικά ιδεογράμματα. Εξετάζοντας περισσότερο το συγκεκριμένο υλικό βλέπαμε τις δυνάμεις που παρεπιδημούσαν πάνω στην οντότητα των έργων τέχνης .Τον βαθμό με τον οποίο προσιδιάζει κάθε διάσταση που συνέβαλε ευθύβολα και εύληπτα σε μια διαδικασία που με ευκρίνεια οδηγούσε τον θεατή στα μονοπάτια της ουσιαστικής μέθεξης. Η διαχρονικότητα επεσήμανε τεκμηριωμένα την στοιχειώδη λεπτομέρεια των εμβληματικών όψεων που εμφορούνταν από τις εικονίσεις της κάθε έντεχνης κάλυψης.
About the Author
