Μια φρέσκια άφιξη στην πλατεία Αργεντινής, που όμως κουβαλάει την αίσθηση του κλασικού. Έχει old school χαρακτήρα, ιαπωνική φιλοσοφία και συνοδεύει την πόλη από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.
Είναι Δευτέρα βράδυ και το brainstorming στο groupchat για το πού θα βγούμε έχει πάρει φωτιά, μια και την επομένη δεν δουλεύει κανείς, είναι αργία. Κάποιος ρίχνει την ιδέα να πάμε προς Νεάπολη Εξαρχείων να δούμε το νέο μπαρ της πόλης.
Περνάμε τα Παναθήναια, το σουβλατζίδικο της γειτονιάς, προχωράμε λίγο ακόμα και συναντάμε ένα μακρόστενο μαγαζί με μια καταπράσινη τέντα και μια μεγάλη τζαμαρία, αίσθηση ανοιχτωσιάς και την πλατεία Αργεντινής μπροστά του. Είναι ένα αβανταδόρικο σποτ που είμαι σίγουρη πως κατά την άνοιξη θα ανθίσει, μια και θα αξιοποιηθεί –λόγω της πλατείας– σε όλο του μεγαλείο. Μπαίνουμε μέσα: η Αρτζεντίνα είναι ένα old school bar, ίσως γι’ αυτό σου δημιουργεί την αίσθηση ότι ήταν πάντα εκεί.
Την ομάδα του απαρτίζουν ο Γιάννης Σαμαράς και ο Γιάννης Αλεξόπουλος, που γνωρίστηκαν χάρη στο 42, ο Στέφανος Δωματιώτης, ειδικός στον καφέ με δική του εταιρεία που προμηθεύει και το μαγαζί, και η Αλεξάνδρα Αναγνώστου, σχεδιάστρια και founder της Sunset Go.
«Θέλαμε να παντρέψουμε το αστικό στοιχείο της παλιάς Αθήνας με το μπαρ. Μας φάνηκε αυτονόητο να γίνει το μπαρ της πλατείας Αργεντινής. Έτσι ήρθε το Αρτζεντίνα».
«Όταν κλείσαμε το μαγαζί, αυτό που μας “χτύπησε” κατευθείαν ήταν η πατίνα στους τοίχους», μου λέει ο Γιάννης Σαμαράς. «Δεν θέλαμε να τη χάσουμε. Το ζητούμενο ήταν να μη μυρίζει καινούργιο». Ο χώρος είναι ένα μικρό, στενό ορθογώνιο. Η βασική αρχιτεκτονική απόφαση ήταν μια μπάρα κατά μήκος του χώρου –ξύλινη, κλασική– γιατί, όπως λέει η ομάδα, «ο στόχος ήταν να φτιάξουμε ένα κανονικό μπαρ, ακόμα κι αν ανοίγουμε από το πρωί».
Όλος ο σχεδιασμός βασίστηκε στο πώς θα προσεγγίσουν ανθρώπους που ψάχνουν ένα μπαρ με χαρακτήρα, όχι απλώς ένα ακόμα spot. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στον ήχο. Το ηχοσύστημα είναι vintage, της δεκαετίας του ’70. Έχει δυο κεντρικά ηχεία Alter Theater που είναι σχετικά δυσεύρετα και θεωρούνται high end. Έχει και δυο σύγχρονα που είναι στην ίδια φιλοσοφία και δυο ενισχυτές λαμπάτους της δεκαετίας του ’60. Έτσι, δημιουργείται μια εμπειρία ακρόασης που θυμίζει τα υψηλής αισθητικής μπαρ της Ιαπωνίας, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. «Όλη η φιλοσοφία είναι χτισμένη γύρω από τα high end μπαρ της Ιαπωνίας», εξηγεί ο Σαμαράς. «Μας ενδιέφερε πολύ το wabi-sabi – να υπάρχει φθορά, ατέλεια, να μη δείχνει κάτι φρεσκοβαμμένο».
Ακόμα και το όνομα προέκυψε με τον ίδιο φυσικό τρόπο. Το σημείο ήταν γνωστό ως «Παναθήναια», από το παλιό σουβλατζίδικο. Όμως η πλατεία μπροστά στο μαγαζί ονομάζεται πλατεία Αργεντινής. «Θέλαμε να παντρέψουμε το αστικό στοιχείο της παλιάς Αθήνας με το μπαρ. Μας φάνηκε αυτονόητο να γίνει το μπαρ της πλατείας Αργεντινής. Έτσι ήρθε το Αρτζεντίνα». Ο ίδιος γνώριζε το σημείο χρόνια. «Τα τελευταία τρία χρόνια ασχολιόμουν με το management ενός άλλου μπαρ, του “Κύριος”, και είδα από κοντά πόσο το κέντρο επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες – μαραθώνιους, πορείες, χάος. Εδώ είμαστε κοντά στο κέντρο, αλλά δεν επηρεαζόμαστε. Αυτό ήταν που έπεισε και τους υπόλοιπους».
Το concept ήταν ξεκάθαρο από την αρχή: να μιμηθούν τα κλασικά αθηναϊκά μπαρ που έχουν αφήσει ιστορία στην πόλη. «Όταν σκέφτεσαι πού θα πας για ένα ωραίο ποτό, σκέφτεσαι Galaxy, Au Revoir, 56. Αυτό είχαμε στο μυαλό μας».
Το πρωί στην Αρτζεντίνα πίνεις καφέ και τρως απλά πράγματα: σάντουιτς με παστράμι, avocado toast και μικρά πιάτα. Από το μεσημέρι και μετά, το μενού πάει προς το bar food όπου μπορείς να τσιμπήσεις π.χ. ένα κλασικό, ζουμερό μπέργκερ. Γύρω στις έξι, οι μηχανές του καφέ σβήνουν, ξεκινά το απεριτίβο. Και από εκεί και μετά, η Αρτζεντίνα γίνεται αυτό που πάντα ήθελε να είναι: ένα μπαρ.
Τα ποτά είναι κλασικά, αλλά πάντα με ένα μικρό twist. Εμείς δοκιμάσαμε ένα μυρωδάτο πορτοκαλένιο νεγκρόνι – ούτε επιδεικτικό, ούτε φλύαρο. Τα κρασιά είναι λίγα, δύο κωδικοί ανά κατηγορία, ενώ υπάρχουν και δύο signature, ένα λευκό κι ένα κόκκινο, φτιαγμένα σε συνεργασία με ένα κτήμα ειδικά για το μαγαζί.
Το μπαρ λειτουργεί 9 το πρωί με 1 το βράδυ και την Παρασκευή και το Σάββατο μέχρι τις 2. Η δική μου συμβουλή: αν πας ως εκεί, προσπάθησε να κάτσεις μέσα για να ζήσεις την εμπειρία του ήχου μαζί με το ποτό σου, να κάτσεις στο σκαμπό και να ακουμπήσεις τα χέρια σου στην επικλινή, ξύλινη μπάρα του – είναι φοβερά άνετη.
Πλατεία Αργεντινής 16, Αθήνα
Instagram: @argentina.thesocialclub
Πηγή:lifo.gr
About the Author
