Pressure – 72 Ώρες Προθεσμία

Byadmin

Jun 27, 2026

Δραματική | Παραγωγή: 2026 | Διάρκεια 100′

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Anthony Maras

Πρωταγωνιστούν: Andrew Scott, Brendan Fraser Brendan Fraser, Kerry Condon, Chris Messina, Damian Lewis

Κείμενο: Βαγγέλης Βίτσικας

Παραμονές της απόβασης στη Νορμανδία, μια ομάδα Βρετανών μετεωρολόγων και αξιωματούχων συνεργάζεται για τις συνθήκες που θα καθορίσουν την επιτυχία της επιχείρησης. Καθώς μια ισχυρή καταιγίδα πλησιάζει και ο χρόνος πιέζει, οι αποφάσεις τους αποκτούν τεράστια σημασία, αφού από την πρόγνωση εξαρτάται μια επιχείρηση που θα καθορίσει ακόμα και την έκβαση του πολέμου.

Το 1961, κατά την ορκομωσία του Προέδρου Kennedy, ο τελευταίος ρώτησε τον προκάτοχό του, Dwight Eisenhower, τι ήταν αυτό που καθόρισε την επιτυχία της επιχείρησης Overlord, δηλαδή της απόβασης στη Νορμανδία, της οποίας ο Eisenhower ήταν στρατιωτικός επικεφαλής. Εκείνος του απάντησε πως “είχαμε καλύτερους μετεωρολόγους από τους Γερμανούς”. Την ιστορία αυτών των μετεωρολόγων και των 72 κρίσιμων ωρών πριν την έναρξη της επιχείρησης αφηγείται το «Pressure», η δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη Anthony Maras, οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά το μετριότατο «Hotel Mumbai». Αυτήν τη φορά, ο Βρετανός σκηνοθέτης τα καταφέρνει πολύ καλύτερα και, χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι το νέο του φιλμ αποτελεί κάποιου είδους αριστούργημα, παραδίδει μια παλιομοδίτικη ταινία εποχής που θα συγκινήσει το κοινό, κυρίως, μεγαλύτερης ηλικίας.

Η ταινία θα σχημάτιζε ιδανικό double bill με το «Oppenheimer» (2023) του Christopher Nolan, καθώς αμφότερες καταπιάνονται με το θέμα του καθοριστικού ρόλου που έπαιξε ένας επιστήμονας στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι εμφανής η επίδραση της ταινίας του Nolan σε εκείνη του Maras, καθώς ο ρυθμός του μοντάζ, η mise-en-scene, η χρωματική παλέτα και η χρήση της μουσικής έχουν κάτι από το σινεμά του πιο έμπειρου συναδέλφου του. Κι ενώ δεν φτάνει σε καμία περίπτωση τη βραβευμένη με Όσκαρ βιογραφία του δημιουργού της ατομικής βόμβας, το «Pressure» είναι το next best thing για όσους αγαπούν ταινίες με θέμα άγνωστες πτυχές του συγκεκριμένου πολέμου.

Κυριότερο προτέρημα της ταινίας είναι οι ερμηνείες της, που κατατάσσονται ήδη στις καλύτερες της χρονιάς. Ο Andrew Scott είναι εκπληκτικός στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός ανθρώπου που καλείται να λάβει μια κρίσιμη απόφαση, σηκώνοντας στους ώμους του το βάρος χιλιάδων ανθρώπινων ζωών, ενός πολέμου, των προσωπικών εγωισμών μιας χούφτας ανώτερων αξιωματικών που αρνούνται να ακούσουν τις συμβουλές του, αλλά και μιας προσωπικής αγωνίας που φορτίζει με ακόμα μεγαλύτερη ένταση την ταινία. Ο Brendan Fraser, μετά το «The Whale» (2022) του Darren Aronofsky, το «Killers of the Flower Moon» (2023) του Martin Scorsese και το «Rental Family» (2025) της Hikari, προσθέτει ακόμα μια έξοχη ερμηνεία στο πρόσφατο βιογραφικό του, υποδυόμενος τον Eisenhower, ενώ η Kerry Condon («The Banshees of Inisherin», «F1») είναι, όπως πάντα, υποδειγματική σε κρίσιμο υποστηρικτικό ρόλο.

Το «Pressure» είναι εκείνο το, ολοένα και πιο σπάνιο πλέον, είδος ταινίας για ενήλικες, που δεν ενδιαφέρεται να πρωτοτυπήσει ή να πει κάτι τρομερά περισπούδαστο, αλλά να αφηγηθεί καλά μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, πατώντας πάνω σε δοκιμασμένες συνταγές και σε αρχέτυπα. Το κάνει ωραία, και γι’ αυτό είναι μια καλή ταινία που θα βρει το κοινό της και θα αγαπηθεί από λίγους αλλά καλούς θεατές. Θα άξιζε στο ερμηνευτικό επιτελείο της να φτάσει αρκετά μακριά, μέχρι κάποια βραβεία ενδεχομένως, αν και λόγω του βεληνεκούς της ταινίας αμφιβάλλουμε αν θα δούμε έστω έναν τους υποψήφιο για Oscar ή για κάποιο άλλο μεγάλο βραβείο στο τέλος της τρέχουσας χρονιάς.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 25-06-2026 | Διανομή: Σπέντζος | Επίσημο Site

Πηγή:cinemanews.gr