Γιώτα Παναγιώτου
Υπάρχουν εστιατόρια που επιχειρούν να σε εντυπωσιάσουν με υπερβολές. Κι άλλα, που ποντάρουν στη λιτότητα, ελπίζοντας πως η γεύση θα κάνει τη δουλειά. Το Anther, το νέο εγχείρημα του ξενοδοχείου Perianth στην πλατεία Αγίας Ειρήνης, δεν ανήκει σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες – κι αυτό είναι το πρώτο καλό σημάδι.
Στο ισόγειο του ξενοδοχείου, αντικρύζοντας την πλατεία Αγίας Ειρήνης που πολύ ταλαιπωρήθηκε από τα έργα, το κομψό εστιατόριο με το ποιητικό όνομα (προέρχεται από τη λέξη ανθήρας, το μέρος που φωλιάζει η γύρη του λουλουδιού) έχει ταυτόχρονα καλλιτεχνικές ανησυχίες και γαστρονομικές φιλοδοξίες.
Ο χώρος επιμελημένος από το αρχιτεκτονικό στούντιο En-route, μιλά τη γλώσσα της ντιζαϊνάτης εγκράτειας. Το κεντρικό-terrazzo μπαρ, τα σκαμπό από φυσικό ξύλο, οι χρωματικοί τόνοι, η μελετημένη διάχυση του φυσικού φωτός, μέσα από τις περιμετρικές γυάλινες πόρτες, οι οποίες ανοίγουν τελετουργικά και συνδέουν το εσωτερικό με την περατζάδα – όλα υπαινίσσονται μια εμπειρία που ξεκινά πριν φτάσει το πιάτο στο τραπέζι. Είναι ξεκάθαρο πως το Anther, με φιλοσοφία βαθιά ριζωμένη στη σύγχρονη ελληνική ταυτότητα, δεν θέλει να «σερβίρει» απλώς φαγητό. Ερμηνεύει τη γαστρονομία ως ένα σύνολο αισθήσεων και πολιτισμικών αναφορών – η γεύση σμίγει ταιριαστά με το design, το φως και τη ζωντάνια της πλατείας.
Το μενού έχει την υπογραφή του Νάσου Τσιρονίκου, ενός σεφ με ουσιαστική εμπειρία στη μεσογειακή κουζίνα και στις σύγχρονες τεχνικές. Η πρώτη ύλη αποτελεί το ιερό του Ευαγγέλιο: βολάκι Άνδρου, προσούτο Θράκης, αβοκάντο Κρήτης, όλα τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι οργανικά ως επί το πλείστον και πάντα εποχικά. Από εκεί ξεκινά ένας διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν της ελληνικής κουζίνας: ο σεφ δεν παίζει με τις λέξεις, αλλά παίζει με τις αναμνήσεις, δημιουργώντας τρεις κάρτες, μία για κάθε ώρα της ημέρας, γεμάτες προτάσεις που προσωπικά μας θύμισαν τις παιδικές μας, καλοκαιρινές διακοπές στο χωριό.
Το πρωινό του Anther (διαθέσιμο τόσο σε όσους διαμένουν στο ξενοδοχείο, όσο και σε εξωτερικούς επισκέπτες) περιλαμβάνει χειροποίητα pastries με γευστική υπογραφή, μπάρες δημητριακών χωρίς περιττά γλυκαντικά, μπολ με açaí, αλλά και μεγάλη ποικιλία σε παρασκευές αυγών. Κι ενώ η προσέγγιση είναι πληθωρική, οι γευστικοί κώδικες παραμένουν σταθερά γνώριμοι, οπότε τίποτα δεν σε ξενίζει.
Ισορροπία μεταξύ φρεσκάδας και τεχνικής έχει το all-day μενού του brunch και του lunch. Από εδώ ξεχωρίζουν η σαλάτα με παλαιωμένο ανθότυρο, το κοτόπουλο με φιστίκι Αιγίνης – που σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί αυτά τα δυο δεν «παντρεύτηκαν» νωρίτερα- το τρυφερό μοσχαρίσιο χτένι, με οξύτητα από γιαούρτι που αναδεικνύει τη λιπαρότητά του και το comfort ψάρι ημέρας με ρεβιθάδα στη γάστρα, το οποίο διαθέτει βάθος γεύσης και καλή ισορροπία μπαχαρικών.
Τα «ωραία» όμως αρχίζουν το βράδυ: η κουζίνα ανεβάζει ταχύτητα και τα πιάτα που θα δοκιμάσεις είναι περισσότερο δομημένα. Η ολόσωστα βρασμένη αρμύρα με πουρέ γλυκοπατάτας, που μπορεί εμφανισιακά να μη σου γεμίζει το μάτι, αποφεύγει τον διδακτισμό του healthy, ενώ η μπουράτα Κερκίνης με τραγανά τοματίνια και βασιλικό, παρά το γεγονός ότι δεν διεκδικεί ακριβώς βραβείο πρωτοτυπίας, είναι ιδιαίτερα ευχάριστη επιλογή, για τα θερμά, καλοκαιρινά βράδια.
Τα αυγά με στάκα και πανσέτα, αποτελούν ένα σύγχρονο comfort twist με προσεκτική χρήση της λιπαρότητας, το οποίο πρέπει να δοκιμάσεις με μπόλικο ψωμί και το γιουβέτσι με ουρά μόσχου, σχεδόν αστικό στο στήσιμο αλλά «βουκολικό» στην ψυχή, κερδίζει εύκολα τη θέση του signature dish. Βρήκαμε ενδιαφέρουσα πρόταση τις μακαρούνες με καπνιστή μελιτζάνα και κρέμα γραβιέρας – ένα πετυχημένο flert ανάμεσα στο umami των μανιταριών και τη βελούδινη υφή της σάλτσας, ενώ το πιάτο-έκπληξη της βραδιάς ήταν τα ρεβίθια στη γάστρα με μπρουσκέτα αρωματισμένη με πελτέ ντομάτας: χαρακτηριστική απλότητα, αρτιότητα στην εκτέλεση.
Τα επιδόρπια, ως επίλογος σε μυθιστόρημα, προσπαθούν να ξεφύγουν από την υπερβολή του ζαχαροπλαστικού εντυπωσιασμού και από αυτά ξεχωρίσαμε το ελαφρύ crumble ελαιόλαδου με μους αβοκάντο και φρούτα εποχής με την ωραία υφή και την παιχνιδιάρικη διάθεση. Αξίζει να πούμε πως όλα αυτά σερβίρονται πάνω σε φινετσάτα, custom made σερβίτσια-έργα τέχνης, φτιαγμένα από την Valinia Svoronou.
Αφήσαμε για το τέλος τα κοκτέιλ που δείχνουν την ίδια σοβαρότητα με το φαγητό: το Rum Hot είναι πολυεπίπεδο, με μια spice αίσθηση που διαρκεί (καλύτερα να το προτιμήσετε τα βράδια που δεν έχει τόση ζέστη) και το Spicy Pomegranate διακρίνεται για την πολυπλοκότητα του.
Από τα mocktails, το Rose Temple, με μαύρα μούρα και ροδόνερο, αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη και κατάλληλη πρόταση για το καλοκαίρι – ντελικάτη σύνθεση και όχι υπερβολικά γλυκιά.
Τέλος, η αισθητική συνολική εμπειρία ολοκληρώνεται με τις custom-made στολές του ευγενέστατου προσωπικού από Άγγελο Μπράτη και τον φωτισμό-ποίημα από την Ελευθερία Ντεκώ. Ναι, εδώ θα ξανάρθεις γιατί το Anther συνδυάζει το παλιό με το νέο, την τέχνη με τη γεύση και την urban κουλτούρα. Και πάντα η ροζ – μπλε τοιχογραφία Blossoms Blossoming της Αθηναίας καλλιτέχνιδας Ελένης Μπαγάκη θα σε καληνυχτίζει σαν παλιός φίλος.
Λιμπόνα 2 & Βασιλικής (ξεν. «Perianth»), Πλ. Αγ. Ειρήνης, τηλ. 214-6878080
Πηγή:newsit.gr
About the Author
