του Λεόντιου Πετμεζά
Ο Χρήστος Μποκόρος εκθέτει για πρώτη φορά παλιά και νέα έργα στην Ναύπακτο. Η καινούργια ατομική έκθεση του φιλοξενείται από 1 Αυγούστου έως 31 Οκτωβρίου 2025 στο Φετιχιέ Τζαμί . Διοργανώνεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος και τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ναυπακτίας. Ο διακεκριμένος καλλιτέχνης δημιούργησε για την έκθεση αυτή ειδικές κατασκευές και νέα έργα πετυχαίνοντας να προσδώσει μια έντονα μυσταγωγική ατμόσφαιρα στο εσωτερικό του μνημείου.
Στον χαιρετισμό της η Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟ Δρ. Ολυμπία Βικάτου αναφέρει: «Όταν πρότεινα στον Χρήστο Μποκόρο να εκθέσει στο Φετιχιέ τζαμί – έναν χώρο για μένα βαθιά αγαπημένο, ένα μνημείο που κρατά μέσα του πολλαπλά στρώματα ιστορίας και πολιτισμού – ανταποκρίθηκε με την ίδια λεπτότητα που προσεγγίζει κάθε χώρο. Δεν είδε απλώς ένα εκθεσιακό κέλυφος, αλλά έναν τόπο μνήμης. Και στάθηκε απέναντί του με τον σεβασμό που του πρέπει. Γιατί αυτός είναι ο τρόπος του: να εισέρχεται αθόρυβα, με φως. Η παρουσία του Μποκόρου στη Ναύπακτο δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό γεγονός. Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης, είναι ένα άνοιγμα του χώρου προς την τέχνη, και της τέχνης προς τον χώρο. Και είναι μεγάλη μου χαρά, αλλά και τιμή, που ο ζωγράφος αποδέχθηκε την πρόσκληση και θα αφήσει το ίχνος του μέσα σε τούτους τους τοίχους».
Από την πλευρά της ΕΦΑ Αιτ/νίας & Λευκάδος η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη Δρ. Φωτεινή Σαράντη και η αρχαιολόγος Βίβιαν Στάικου σημειώνουν: «Το μνημείο φωτισμένο σημειακά, όσο λιγότερο γίνεται, αφήνει τα χρώματα να ψιθυρίζουν ιστορίες που έρχονται από πολύ μακριά ή από πολύ παλιά. Για τα τυφλά ανοίγματα του ανατολικού τοίχου ο Μποκόρος δημιούργησε ειδικές κατασκευές – έργα. Σαν να επιθυμούσε να τα ζωντανέψει, να τα ενεργοποιήσει με περιεχόμενο. Στο μιχράμπ μια ιδιοκατασκευή που λειτουργεί ως εικονοστάσι. Μια φλόγα μέσα του να καίει αδιάκοπα, η μόνη «κίνηση» μέσα στην έκθεση. Και ύστερα οι σοφά ζυγισμένες επιφάνειες χρώματος που αιωρούνται πάνω στον καμβά, όπως οι ίδιοι οι καμβάδες αιωρούνται μέσα στον χώρο, χωρίς να τον βαραίνουν. Υπάρχει αναμφισβήτητα κάτι τόσο καθηλωτικό σε αυτή την αδιαίρετη λιτότητα.»
Με καταγωγή από την Αιτωλοακαρνανία και πιο συγκεκριμένα από το Αγρίνιο, ο Χρήστος Μποκόρος γράφει για τη νέα του έκθεση: «Το Φετιχιέ στην Ναύπακτο δεν έχει μιναρέ, στη θέση του μια τρύπα μαύρη κι έξω στον κήπο μία λεμονιά γεμάτη κίτρινα λεμόνια, λαμπερά. Ανέβαινα παιδί στον μιναρέ του Ζαπαντιού, ερείπιο αυτός χωρίς τζαμί, όρθιος στα καπνοχώραφα -είχαμε μια μάντρα καπνοφυτεμένη εκεί. Φοιτητής στην Κομοτηνή έμενα απέναντι απ’ το Εσκί τζαμί, έβλεπα τον μουεζίνη ν’ ανεβαίνει στο μπαλκόνι του κι άκουγα απ’ το δικό μου, ζωντανό, μπροστά στα μάτια μου το μπιρ αλλάχ. Ο παππούς κι η γιαγιά απ’ τη μάνα μου ήρθανε πρόσφυγες απ’ την Ανατολή, Ερένκιοϊ Τσανάκκαλε, Οφρύνιο Τρωάδος. Κι εκεί κι εδώ άλλα ονόματα ηχούν στους ίδιους τόπους. Ξεπετσωμένοι τώρα οι τοίχοι, δίχως σοβά, πέτρα αρμολογημένη, ξυλοδεσιές, τόξα κι αψίδες, παράθυρα ανοιχτά στη μια πλευρά, βλέπουν το φως στον κήπο, τα απέναντι τυφλά, χτισμένα, σφαλισμένα και πάνω ο θόλος μια αγκαλιά, μια σκέπη, ναός και τάφος και θεός. Χτίσαν μπροστά του αποθήκη οι Βενετοί και φύλαγαν τ’ αλάτι. Να ‘ταν της θάλασσας το υπόλειμμα ή άραγε της Ιστορίας το δάκρυ; Παλίμψηστοι οι τόποι και οι μνήμες αξεδιάλυτες, παλίμψηστα και τα έργα που έφερα εδώ να σταθούνε για λίγο.»
Η επιμέλεια και η εποπτεία της έκθεσης έγινε από τις Ολυμπία Βικάτου, Φωτεινή Σαράντη, Βίβιαν Στάικου.
Βιογραφικό:
Ο Χρήστος Μποκόρος γεννήθηκε το 1956 στο Αγρίνιο. Εκεί έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Έφυγε δεκαεννέα χρονών για να σπουδάσει Νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στην Κομοτηνή (1975–1979). Μετά τις σπουδές του Δικαίου κι ένα μεσοδιάστημα αναποφάσιστου προβληματισμού, βρέθηκε στην Ανώτατη Σχολή των Καλών Τεχνών της Αθήνας (1983–1989). Ζωγράφιζε από παιδί, άρχισε να εκθέτει στη δεκαετία του ’80. Στο εργαστήριο της οδού Καλλιδρομίου, στον λόφο του Στρέφη, έγιναν τα έργα της «μαθητείας στο πραγματικό». Τη δεκαετία του ’90 στην οδό Αριστοδήμου, στον Λυκαβηττό, αποπειράται να εικονοποιήσει την κοινή μνήμη και «πειρασμούς του αoράτου», το φως και το σκοτάδι. Μετά το 2000 κατεβαίνει στην Καστέλλα όπου ζει και εργάζεται έκτοτε. Το 2004, με το «Αδιάβαστο Δάσος», άγγιξε το αγκάθι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου. Το 2013 παρουσίασε «Τα Στοιχειώδη» στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, προτείνοντας μια λιτή ευημερία, μια επανεύρεση του μέτρου στην καθημερινή μας ζωή, και το 2016 τις «Όψεις αδήλων», μια αναδρομική έκθεση έργων της τριαντάχρονης πορείας του. Δύο αιώνες μετά τον ξεσηκωμό του 1821, επανέρχεται στο Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού με τη «Γιορτή». Άνοιξη του 2025 παρουσιάζει στην ενετική Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο της Κρήτης το «Πέρασμα στο φως», και το καλοκαίρι στο Φετιχιέ τζαμί της Ναυπάκτου τα «παλίμψηστα».
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 11.00 – 13.00 & 19.00 – 22.00 (Δευτέρα και Τρίτη κλειστά)
Τοποθεσία: Φετιχιέ Τζαμί, Λιμάνι, Ναύπακτος
Είσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες
Τηλ: 2631055654
About the Author
