Μια αποκάλυψη «βόμβα» έσκασε για τον χαμό του Αλέξανδρου Ωνάση, καθώς μαθεύτηκε ότι η Τζάκι Κένεντι ήταν αυτή που τον έστειλε στο θάνατο. Ο «χρυσός» κληρονόμος δεν την συμπάθησε ποτέ και μόνο σε μία φωτογραφία πόζαραν μαζί.
Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη από την Γεωργία Βέττα, οικονόμο του Αριστοτέλη Ωνάση, δημοσιεύει η εφημερίδα «Espresso»
Όπως γράφει ο Νίκος Νικόλιζας, ήταν η γυναίκα «σκιά» του Αριστοτέλη Ωνάση επί 15 ολόκληρα χρόνια. Έζησε από πρώτο πλάνο την άνοδο και την πτώση ενός μύθου, μοιράστηκε μυστικά, άκουσε συζητήσεις και βίωσε την απόλυτη θλίψη μιας οικογένειας που το χρήμα δεν συνοδεύτηκε από την ευτυχία.
Ήταν ο άνθρωπος που δοκίμαζε ακόμη και το μενού της οικογένειας Ωνάση προκειμένου να επιβεβαιώσει ότι δεν ήταν δηλητηριασμένο. Ταξίδεψε στο πλευρό του μεγιστάνα σε ολόκληρο τον πλανήτη, κανόνιζε τα ραντεβού και τις συναντήσεις του, τον ξυπνούσε το πρωί, τον αντίκριζε ως έναν κοινό θνητό και όχι ως τον Ωνάση των δισεκατομμυρίων. Αλέξανδρος και Χριστίνα τής εμπιστεύονταν τα μυστικά της νιότης τους.
Ο Αριστοτέλης πρώτα σε εκείνη αποκάλυψε το μυστικό του χωρισμού του από την Κάλλας και του επικείμενου γάμου του με την Τζάκι.
Ο Αλέξανδρος Ωνάσης με τον πατέρα του
Η 90χρονη σήμερα Γεωργία Βέττα, η έμπιστη κυρα Γεωργία του Αριστοτέλη Ωνάση, έζησε πολλά χρόνια ως εσωτερική οικονόμος μέσα στην οικογένεια, βιώνοντας και εκείνη, όπως ήταν επόμενο, την απόλυτη χλιδή. Σε επαύλεις, ιδιωτικά νησιά, αεροπλάνα, ακόμη και στη θρυλική θαλαμηγό «Χριστίνα», με την οποία έκανε ταξίδια που για άλλους αποτελούν όνειρο ζωής.
Σήμερα αναπολεί τις ένδοξες μέρες της σε ένα διαμερισματάκι στη Γλυφάδα. Όπως γράφει η Espresso, ζει ολομόναχη μετά τον θάνατο της αγαπημένης της αδελφής, με μία μικρή σύνταξη, ίσα που τα φέρνει βόλτα. Διατηρεί όμως τον αέρα μιας αριστοκρατικής κυρίας, που μοιάζει βγαλμένη από άλλη εποχή, με ευγένεια αξιοζήλευτη και με τις χιλιάδες αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής να τη συντροφεύουν.
Οι αποκαλύψεις που έκανε η Γεωργία Βέττα στην «Espresso» είναι συγκλονιστικές: «Η Τζάκι επέμενε εκείνη τη μοιραία μέρα ο Αλέξανδρος να εκπαιδεύσει με το Piaggio τους Αμερικανούς πιλότους που ήρθαν από τις ΗΠΑ. Διαφορετικά ο Αρίστος δεν θα τον άφηνε. Τον Αλέξανδρο τον σκότωσαν, τον φάγανε. Με αυτόν τον καημό θα πεθάνω».
Με αυτή τη δήλωση-σοκ άρχισε την κουβέντα, δείχνοντας τον μεγάλο καημό της, το σαράκι που εξακολουθεί να την τρώει. Η πιστή οικονόμος της οικογένειας Ωνάση επιχειρεί και πάλι να ανοίξει ο φάκελος για τον άδικο χαμό του γιου του Ελληνα κροίσου, αφήνοντας σαφή υπονοούμενα ότι υπήρχε έντονη προτροπή από την πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ, που οδήγησε τελικά στη μοιραία πτήση στις 22 Ιανουαρίου του 1973.
Όπως γράφει η Espresso, νιώθει πικρία, την πλημμυρίζει ο καημός και ένα μεγάλο «γιατί» διαπερνά συνεχώς το μυαλό της για το πώς διαλύθηκε η μυθική οικογένεια.
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης με το γιο του, Αλέξανδρο, στο αυτοκίνητο
Και όλα άρχισαν από τον θάνατο της μεγάλης αδυναμίας του Αριστοτέλη Ωνάση, του μονάκριβου γιου του. «O Αλέξανδρος ήταν πολύ καλό παιδί. Εξαιρετικό. Χαμηλών τόνων, σε αντίθεση με τη Χριστίνα. Θυμάμαι, ήταν τόσο ερωτευμένος με τη Φιόνα… Σε εκείνη είχε βρει και την ερωμένη, και τη μάνα, και όλη τη στοργική αγάπη που του έλειπε» λέει σήμερα, περίπου 50 χρόνια από τον θάνατό του, σκουπίζοντας τα μάτια της.
«Ήταν έτοιμος να την παντρευτεί. Και τότε του έλεγε ο Αρίστος: “Βρε, παιδί μου, τη Φιόνα θα πάρεις που έχει την ίδια ηλικία με τη μάνα σου; Αυτή θα παντρευτείς;” Και εκείνος του απαντούσε: “Αυτήν αγαπάω, αυτήν θα παντρευτώ”. Με παίρνει λοιπόν το προηγούμενο βράδυ του θανάτου του από το Μόντε Κάρλο ο Αλέξανδρος και μου λέει: “Γεωργία, ειδοποίησε τον κουρέα τον Αγγελο να έρθει στις 5.00 το απόγευμα να με κουρέψει. Και ο άνθρωπος ήρθε και τον κούρεψε».
Το επόμενο πρωί, στις 6.00, μου φωνάζει από το δωμάτιό του: “Γεωργία, φτιάξε τον δίσκο με το πρωινό”. Παραξενεύτηκα. Μονολογούσα: “Παναγία μου, θα πάει για δουλειά τόσο πρωί;” Δεν ήξερα ότι είχαν έρθει Αμερικανοί πιλότοι για να τους εκπαιδεύσει στο Piaggio για να πάνε στην Καραϊβική. Εκείνοι φιλοξενούνταν στο “Hilton”.
Όταν ξύπνησε ο Αρίστος του λέω: “Ρε συ, Αρίστο, 500 πιλότους έχεις, αυτό το παιδί βρήκες να τους εκπαιδεύσει, επειδή το είπε η Τζάκι;” Θυμάμαι έλεγε τότε συνέχεια η Τζάκι: “Ο Αλέξανδρος να εκπαιδεύσει τους πιλότους, επειδή ξέρει το αεροπλάνο”. Αποτέλεσμα; Το δεξί πηδάλιο να καρφωθεί στο κρανίο του».
Ο Αλέξανδρος Ωνάσης σε παιδική ηλικία
Η Γεωργία Βέττα δεν έχει τις καλύτερες αναμνήσεις από την Τζάκι. «Κάθε φορά που ερχόταν η Τζάκι στην Ελλάδα τη συνόδευαν κάτι ογκώδεις μελαψοί άνδρες. Λέω τότε κάποια στιγμή: “Για όνομα του Θεού. Τι τη φυλάτε; Εδώ είναι Ελλάδα”. Και μου απαντάει ο ένας: “Δεν φυλάμε την κυρία Τζάκι, αλλά τα παιδιά του Κένεντι”» εξομολογείται στην «Espresso».
Και θυμάται τι έγινε όταν πέθανε ο Αλέξανδρος: «Οταν ήρθε ο Αρίστος στο ΚΑΤ για να δει τον Αλέξανδρο, άρχισε να κλαίει. Βγαίνοντας από το δωμάτιο είπε στους γιατρούς: “Βγάλτε τα σωληνάκια. Το παιδί μου είναι πεθαμένο. Είχε θολώσει το μυαλό του. Η αλήθεια είναι ότι δεν πίστευε ότι είχε πεθάνει. Για εκείνον, στο μυαλό του, ζούσε. Για 20 ημέρες βρισκόμασταν στον Σκορπιό. Εκείνος κάθε βράδυ κατηφόριζε στο εκκλησάκι που τον είχε μέσα στο φέρετρο και του μίλαγε, σαν να ζούσε. Του έλεγε ακόμα και τα σχέδιά του για την επόμενη μέρα. Γι’ αυτό και δεν έδινε εντολή για να τον θάψουν. Είχε μεγάλο καημό που χάθηκε τόσο απρόοπτα. Ξεκίνησαν τα βλέφαρά του να σκεπάζουν τα μάτια του. Επαθε βλεφαρόπτωση.
Ο Αλέξανδρος Ωνάσης με την τότε σύντροφό του, Φιόνα Φον Τίσεν
Τότε λοιπόν αγρίεψε ο μητροπολίτης Λευκάδος και του λέει: “Κύριε Ωνάση, ή τον θάβετε ή θα τον πάτε σε μαυσωλείο στη Γαλλία. Και ο Αρίστος προκειμένου να μην τον χάσει από τον Σκορπιό, αποφάσισε να τον κηδέψει. Την ημέρα της κηδείας ήρθε και η μάνα του η Τίνα, παρότι δεν μιλούσε με τον Αλέξανδρο λόγω του γάμου της με τον Νιάρχο. Παρούσα και η αρραβωνιαστικιά του, η Φιόνα Φον Τίσεν. Ο Αρίστος δεν παρέστη στην κηδεία. Ο παπάς για να πειστεί ότι το πτώμα του Αλέξανδρου είναι στο φέρετρο ζήτησε από τη μάνα του να το ανοίξει, αλλιώς δεν θα έψελνε τη νεκρώσιμη ακολουθία. Και ανοίγουν το φέρετρο και βλέπουμε έναν άλλον Αλέξανδρο. Τρεις μέρες τον ταρίχευαν στο ΚΑΤ, κατ’ εντολήν του Αρίστου. Ηθελε να τον κρατήσει για πάντα κοντά του».
About the Author
