Η ιστορία του «Eight Days A Week» των Beatles

του Κωνσταντίνου Παυλικιάνη

Το «Eight Days A Week» είναι το εναρκτήριο κομμάτι στη δεύτερη πλευρά του δίσκου «Beatles For Sale», που κυκλοφόρησε το 1964.

Πρόκειται για ένα rock τραγούδι, το οποίο γράφτηκε από τον John Lennon και τον Paul McCartney, βασισμένο σε ιδέα του Paul ως πιθανό τραγούδι τίτλου για τη δεύτερη ταινία των Beatles.

John Lennon: Το γράψαμε κι οι δύο. Νομίζω ότι το γράψαμε όταν προσπαθούσαμε να γράψουμε το τραγούδι των τίτλων για την ταινία «Help!» (1965) γιατί κάποια στιγμή υπήρχε η σκέψη να ονομαστεί η ταινία «Eight Arms To Hold You».

Αν και ο στίχος είναι τυπικός για ένα χαρούμενο τραγούδι αγάπης, η φράση του τίτλου («Οκτώ ημέρες την εβδομάδα») προδίδει την αυξανόμενη ικανότητα των Lennon/McCartney στο ασυνήθιστο παιχνίδι λέξεων -ένα χαρακτηριστικό που σύντομα θα γινόταν πολύ πιο συνηθισμένο. Από άποψη περιεχομένου, λοιπόν, οι στίχοι βρίσκονται στη… φωτεινή πλευρά της ζωής. Η εβδομάδα έχει επτά ημέρες, αλλά αν υπήρχε άλλη μία τότε ο τραγουδιστής θα είχε αγάπη για την κοπέλα του και για την ημέρα αυτή. Οι τέσσερις στροφές τελειώνουν με τη φράση του τίτλου και ζευγαρώνονται στη μορφή 1/3 και 2/4, περιέχοντας και το ίδιο αρχικό δίστιχο.

Η προέλευση του τίτλου υπήρξε αντικείμενο συζήτησης για χρόνια. Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν μία φράση που σκέφτηκε ο Ringo Starr αναφερόμενος στο πρόγραμμα της περιοδείας του συγκροτήματος εκείνη την εποχή.

Ο Paul McCartney έχει δώσει δύο διαφορετικές εκδοχές σχετικά με την έμπνευση του τραγουδιού. Σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό Playboy το 1984, απέδωσε τον τίτλο σε μία από τις λανθασμένες χρήσεις λέξης από τον Ringo Starr, ο οποίος παρείχε παρομοίως και άλλους τίτλους τραγουδιών στον Paul McCartney και τον John Lennon, όπως το «A Hard Day’s Night» και το «Tomorrow Never Knows».

Paul McCartney: Το είπε σαν να ήταν καταπονημένος σοφέρ, «Οκτώ ημέρες την εβδομάδα» [με βαριά προφορά]. Όταν το ακούσαμε είπαμε «Αλήθεια; Μπινγκ! Το πιάσαμε!». [γέλια]

Ωστόσο, στο βιβλίο «Beatles Anthology» (2000) καθώς και στο «The Beatles: The Biography» (2005), ο Paul McCartney απέδωσε τον τίτλο σ’ έναν πραγματικό σοφέρ, ο οποίος κάποτε τον πήγε στο σπίτι του John Lennon στο Weybridge.

Paul McCartney: Θυμάμαι ότι το έγραψα με τον John, στο σπίτι του στο Weybridge, από κάτι που είπε ο σοφέρ που με πήγε εκεί. Ο John είχε μετακομίσει από το Λονδίνο στα προάστια. Συνήθως οδηγούσα ο ίδιος για το σπίτι του John. Αυτούς ζούσε έξω στην εξοχή κι εγώ ζούσα στο Λονδίνο. Αλλά εκείνη την ημέρα με πήγε ο σοφέρ και τον ρώτησα αν είχε μια καλή εβδομάδα. Του είπα:

– Πώς πέρασες;

– Δουλεύοντας σκληρά. Οκτώ ημέρες την εβδομάδα.

Και σκέφτηκα «Οκτώ ημέρες την εβδομάδα! Αυτός είναι τίτλος!». Δεν είχα ακούσει ποτέ κανέναν να χρησιμοποιεί αυτή την έκφραση, οπότε όταν έφτασα στο σπίτι του John είπα:

– Γεια, αυτός ο τύπος μόλις είπε «οκτώ ημέρες την εβδομάδα».

Και ο John είπε:

– Καλά… «Ooh I need your love babe…».

Και το γράψαμε. Πάντα γράφαμε γρήγορα. Γράφαμε επί τόπου. Θα ερχόμουν αναζητώντας κάποιο είδος έμπνευσης. Ή θα την έβρισκα εκεί, με τον John, ή θα άκουγα κάποιον να λέει κάτι. Ο John κι εγώ πάντα ψάχναμε τίτλους. Μόλις έχεις έναν καλό τίτλο, αν κάποιος πει «ποιο είναι το νέο σας τραγούδι;» κι έχεις έναν τίτλο που τραβά το ενδιαφέρον του κόσμου, έχεις κάνει τη μισή διαδρομή. Φυσικά το τραγούδι πρέπει να είναι καλό. Αν το έχεις ονομάσει «I Am On My Way To A Party With You, Babe», μπορεί να πούνε «Ο.Κ…». Αλλά αν το έχεις ονομάσει «Eight Days A Week», λένε «Ω, ναι, αυτό είναι καλό!».

Σε μία συνέντευξή του το 2016 μαζί με τον Ringo Starr και τον Ron Howard, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του ντοκιμαντέρ «The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years», ο McCartney επανέλαβε ότι το είχε ακούσει από έναν σοφέρ που τον πήγαινε στο σπίτι του Lennon τον καιρό που είχαν αφαιρέσει από τον McCartney την άδεια οδήγησης λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Ο Ringo Starr είπε ότι δεν ήταν αυτός η πηγή της φράσης. Πάντως και ο John Lennon ισχυρίστηκε ότι ήταν από τις λανθασμένες χρήσεις λέξης του Ringo.

Σε ό,τι αφορά το ρεφρέν, στην επίσημη αγγλική γλώσσα η φράση «Ain’t got nothing but…» είναι μία τρομακτική κατασκευή εκτός γραμματικής. Κι αυτή είναι η ουσία. Εν προκειμένω, αυτή η κατασκευή θυμίζει το jazz κομμάτι «I Ain’t Got Nothing But The Blues» που έγραψαν ο Duke Ellington και ο Don George το 1937. Οι Beatles των πρώτων ετών ήταν επαναστατικοί στον τρόπο που συνδύαζαν την μαύρη αμερικανική jazz & blues με την αγγλική pop για να δημιουργήσουν μία δυναμική νέα μορφή του rock & roll. Αν οι πρώιμοι Beatles ακούγονται συμβατικοί στους ακροατές του 21^ου αιώνα, αυτό συμβαίνει επειδή η μουσική τους επανάσταση επικράτησε ολοκληρωτικά.

Το «Eight Days A Week» ηχογραφήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1964 στα στούντιο της EMI στο Λονδίνο, με παραγωγό τον George Martin και μηχανικό τον Norman Smith, και ολοκληρώθηκε στις 18 Οκτωβρίου. Στην ηχογράφηση έπαιξαν οι: John Lennon (βασική φωνή, ρυθμική ακουστική κιθάρα, παλαμάκια), Paul McCartney (φωνή, μπάσο, παλαμάκια), George Harrison (φωνητικά, βασική κιθάρα, παλαμάκια) και Ringo Starr (drums, παλαμάκια).

Paul McCartney: Όταν φτάσαμε στην ηχογράφηση, ο John κι εγώ το παίξαμε στις ακουστικές κιθάρες για τον George, τον Ringo, τον George Martin και τον μηχανικό. Κανείς τους δεν το είχε ξανακούσει. Ο John κι εγώ ήμασταν οι μόνοι που το ξέραμε, αλλά μέσα σε 20 λεπτά το είχαμε μάθει όλοι.

Το «Eight Days A Week» ήταν το πρώτο τραγούδι που οι Beatles φέρανε στο στούντιο ημιτελές για να το δουλέψουνε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεών τους, μια πρακτική που θα γινόταν συνήθης για το συγκρότημα. Το τραγούδι πέρασε από μία σειρά αλλαγών πριν το συγκρότημα καταλήξει στην τελική του μορφή. Όλες οι λήψεις, 13 συνολικά, έγιναν στις 6 Οκτωβρίου και τους πήρε συνολικά επτά ώρες, μ’ ένα 15λεπτο διάλλειμα ενδιάμεσα, δοκιμάζοντας αρκετές ιδέες για την εισαγωγή και το φινάλε του τραγουδιού. Η πρώτη λήψη περιλάμβανε μία απλή εισαγωγή με ακουστική κιθάρα, χωρίς διακοσμητικά στοιχεία. Η δεύτερη λήψη εισήγαγε μία αρμονία του John Lennon και του Paul McCartney με φωνητικά «ου» που προηγήθηκαν του πρώτου γρατζουνίσματος της κιθάρας. Στην τρίτη λήψη ένωσαν τις δύο ιδέες, τα «ου» και την ακουστική κιθάρα. Στην τέταρτη λήψη τα «ου» αλλάξανε και στην πέμπτη προστέθηκαν και στο τέλος. Στην έκτη λήψη εγκατέλειψαν την ιδέα με τα «ου», προτιμώντας μία εισαγωγή με κιθάρα, και το τραγούδι άρχισε να παίρνει τη μορφή με την οποία είναι σήμερα γνωστό. Πάνω σ’ αυτήν τη λήψη, οι Beatles έκαναν κάποιες προσθέσεις και αλλαγές, παίρνοντας τους αριθμούς λήψεων από το 7 έως το 13. Το φινάλε, μαζί με αχρησιμοποίητες τελικά λήψεις για την εισαγωγή, ηχογραφήθηκε ξεχωριστά, στις 18 Οκτωβρίου.

Με τους Beatles να γίνονται όλο και πιο τολμηροί στους πειραματισμούς τους, ακόμα και σ’ αυτήν τη σχετικά πρώιμη εποχή, το «Eight Days A Week» σηματοδότησε την πρώτη φορά που τραγούδι των Beatles έχει εισαγωγή όπου ο ήχος του μπαίνει σιγά-σιγά από τη σιωπή κι ήταν και ένα από τα πρώτα pop τραγούδια όπου χρησιμοποιήθηκε το fade-in, κάτι που προέκυψε από τη μίξη που έγινε στις 27 Οκτωβρίου. Αυτό είχε ένα ρίσκο δεδομένου ότι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί απεχθάνονται τη σιωπή, αλλά οι Beatles μπορούσαν να το ξεπεράσουν. Περιγράφοντας το ασυνήθιστο εφέ του fade-in, ιδιαίτερα στην αρχή μίας πλευράς ενός δίσκου, ο συγγραφέας Mark Hertsgaard έγραψε ότι έδωσε στους ακροατές «την αίσθηση ότι άκουγαν τη μουσική πριν φτάσει στην πραγματικότητα το τραγούδι. Ήταν σαν ο ήχος να αναδεικνυόταν από απόσταση, σαν ένα κοπάδι αποδημητικών πουλιών που ξαφνικά γεμίζει τον ουρανό».

Συνήθως ο John Lennon και ο Paul McCartney έκαναν τη βασική φωνή στα τραγούδια που έγραφαν κυρίως οι ίδιοι. Ωστόσο, αυτή είναι μία από τις εξαιρέσεις καθώς, ενώ το τραγούδι το έγραψε κυρίως ο Paul McCartney, στη βασική φωνή είναι ο John Lennon. Τόσο η εισαγωγή όσο και το φινάλε περιλαμβάνουν και ηχογραφήσεις με την 12χορδη κιθάρα Rickenbacker του George Harrison, που προστέθηκαν αργότερα.

Υπάρχουν λίγα τραγούδια των Lennon/McCartney που είναι πιο εύθυμα και χαρούμενα από το «Eight Days A Week», αν και υπάρχουν κόκκοι λαχτάρας στη φωνή του John Lennon, ιδιαίτερα σ’ ένα σημείο κοντά στο τέλος του τραγουδιού, όπου ξεσπά σ’ ένα περίεργο και σύντομο μέλισμα χωρίς λόγια. Ο Lennon υποστηρίζεται υπέροχα από τα αρμονικά φωνητικά του Paul McCartney και το απαραίτητο μίγμα φωτός και σκιάς παρέχεται από τη γέφυρα, η οποία ξαφνικά πηγαίνει σε εμφατικές δευτερεύουσες συγχορδίες. Σ’ ένα σημείο, κατά τη διάρκεια αυτής της γέφυρας, όλα τα όργανα σταματούν, αφήνοντας τις φωνές ασυνόδευτες για μια στιγμή. Έπειτα, μία κίνηση στα drums από τον Ringo Starr επαναφέρει τη μουσική και η μελωδία φωτίζεται καθώς εκρήγνυται ξανά στον στίχο.

Το «Eight Days A Week» κυκλοφόρησε σε single στις 15 Φεβρουαρίου 1965. Το αμερικανικό περιοδικό Cash Box περιέγραψε το τραγούδι ως «γοητευτική υπόσχεση ρομαντικής αφοσίωσης μ’ ένα μεταδοτικό επαναλαμβανόμενο rock riff».

Στις 13 Μαρτίου 1965 το single έριξε από την κορυφή των αμερικανικών charts το «My Girl» των Temptations και έγινε Νο 1 στις Η.Π.Α. Ήταν το 7^ο Νο 1 των Beatles στις Η.Π.Α. και το τελευταίο από τα 7 τραγούδια που ανέβηκαν στο No 1 των Η.Π.Α. από έναν και μόνο καλλιτέχνη σε μια περίοδο ενός έτους, επίδοση που παραμένει μέχρι σήμερα αξεπέραστη. Για την ιστορία, τα προηγούμενα έξι No 1 των Beatles ήταν τα «I Want To Hold Your Hand», «She Loves You», «Can’t Buy Me Love», «Love Me Do», «A Hard Day’s Night» και «I Feel Fine».

Το «Eight Days A Week» έγινε επίσης No 1 σε Καναδά και Ολλανδία, No 5 στη Γερμανία και No 9 στο Βέλγιο. Αν και ήταν προγραμματισμένο, δεν κυκλοφόρησε τελικά σε single στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς όταν ο John Lennon έγραψε το «I Feel Fine» αποφασίστηκε να βγει στην αγορά το νέο τραγούδι. Ακόμα και η κυκλοφορία του «Eight Days A Week» σε single στις Η.Π.Α. ήταν περισσότερο αποτέλεσμα συγκυριών κι αυτό γιατί οι DJs έπαιζαν το τραγούδι ως αποκλειστικό από εισαγόμενες κόπιες του δίσκου «Beatles For Sale» καθώς η αντίστοιχη αμερικανική έκδοση, που έφερε τον τίτλο «Beatles ‘65», δεν περιείχε το συγκεκριμένο κομμάτι. Έτσι, ενώ στη Βρετανία το «Eight Days A Week» ήταν απλά ένα τραγούδι μέσα σ’ ένα άλμπουμ, στις Η.Π.Α. το τραγούδι ήταν ακυκλοφόρητο και δεδομένου ότι η δίψα της αμερικανικής αγοράς για τα προϊόντα των Beatles ήταν ακόμα ακόρεστη και η αμερικανική αγορά μεγαλύτερη και πολύ πιο ανοικτή για τραγούδια που θα μπορούσαν να πουληθούν σε single, το «Eight Days A Week», όπως και τα «Twist And Shout» και «Do You Want To Know A Secret?» πριν από αυτό και όπως τα «Yesterday» και «Nowhere Man» μετά από αυτό, κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών, αν και δεν ήταν αυτή η πρόθεση των Beatles. Αργότερα, τον Ιούνιο του 1965, συμπεριλήφθηκε στον δίσκο «Beatles VI» που κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. και τον Καναδά.

Αν και το τραγούδι γνώρισε τεράστια επιτυχία στην Αμερική, οι Beatles δεν το είχαν σε ιδιαίτερη εκτίμηση και δεν το ερμήνευσαν ποτέ ζωντανά σε συναυλίες, ούτε στις ραδιοφωνικές τους ηχογραφήσεις στο BBC. Η μόνη φορά που το παρουσίασαν (αν και σε play-back) ήταν στη βρετανική τηλεοπτική εκπομπή «Thank Your Lucky Stars» την άνοιξη του 1965. Ωστόσο δεν υπάρχει κανένα φιλμ ή βιντεοκασέτα του επεισοδίου κι αυτή η εμφάνιση θεωρείται χαμένη.

Ο John Lennon, ο οποίος δεν ήταν ποτέ κι ο καλύτερος κριτής της δουλειάς των Beatles, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το τραγούδι λέγοντας ότι δεν του άρεσε.

John Lennon: Το «Eight Days A Week» ήταν ο τίτλος ταινίας πριν καταλήξουν στο «Help!». Ήταν η προσπάθεια του Paul να έχει ένα single για την ταινία. Ευτυχώς άλλαξε σε «Help!», που έγραψα εγώ μπαμ-μπαμ, κάπως έτσι, και βγήκε σε single. Το «Eight Days A Week» δεν ήταν ποτέ καλό τραγούδι. Παλέψαμε να το ηχογραφήσουμε και παλέψαμε να το κάνουμε τραγούδι. Ήταν η αρχική προσπάθεια [του Paul] αλλά νομίζω ότι και οι δύο δουλέψαμε σ’ αυτό. Δεν είμαι σίγουρος. Αλλά, ούτως ή άλλως, ήταν άθλιο. Το «Help» ως ταινία ήταν ό,τι και το «Eight Days A Week» ως δίσκος για μας. Σε πολύ κόσμο άρεσε η ταινία και σε πολλούς άρεσε ο δίσκος. Αλλά κανένα δεν ήταν αυτό που θέλαμε -ξέραμε ότι δεν ήμασταν πραγματικά εμείς. Δεν ντρεπόμασταν για την ταινία, αλλά οι στενοί φίλοι ήξεραν ότι η ταινία και το «Eight Days» δεν ήταν από τα καλύτερά μας. Ήταν και τα δύο λίγο κατασκευασμένα.

Στο άλμπουμ «Anthology 1» (1995) συμπεριλήφθηκε μία ακολουθία από την πρώτη, δεύτερη και τέταρτη λήψη του τραγουδιού από τις ηχογραφήσεις της 6^ης Οκτωβρίου 1964, καθώς και ολόκληρη η πέμπτη λήψη, η οποία τελειώνει με φωνητική αρμονία.

Το «Eight Days A Week» έδωσε τον τίτλο του στο ντοκιμαντέρ του Ron Howard «The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years» (2016). Ακούστηκε επίσης στην τηλεοπτική σειρά «Scrubs» (2004). Επιπλέον, οι Sonny & Cher το ερμήνευσαν στο τηλεοπτικό τους show το 1972.

Αναφορές στο «Eight Days A Week» περιλαμβάνονται στα βιβλία «The Beatles Anthology» (2000) των Beatles, «The Beatles As Musicians: The Quarry Men Through Rubber Soul» (2001) του Walter Everett, «Revolution In The Head» (2005) του Ian MacDonald και «More Songwriters On Songwriting» (2016) του Paul Zollo.

Άλλες εκτελέσεις:

Los Blue Diamonds (1964, ισπανική εκτέλεση με τίτλο «Ocho Días A La Semana» στο EP «Siboney». Στίχοι: Francisco Vinuesa Giménez, Julio César»).
Los Dayson (1964, ως «Ocho Días A La Semana» σε single).
Los Juniors (1964, ως «Ocho Días A La Semana» στον δίσκο «La Perla Y Otros Exitos»).
Enoch Light & The Light Brigade (Μάιος 1965, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Discotheque – Vol. 2»).
Piet Lancaster (Μάιος 1965, γερμανική εκτέλεση με τίτλο «Zehnmal Am Tag» σε single. Στίχοι: Günter Loose).
Billy Strange (Μάιος 1965, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «English Hits Of ’65 – The Big Sound Of Billy Strange»).
Alma Cogan (Νοέμβριος 1965, σε single. Συνοδεύει ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Stan Foster. Συμπεριλήφθηκε και στον δίσκο «Alma», που κυκλοφόρησε το 1967).
The Beat-Mixers feat. Michael Kogel (1965, ζωντανή ηχογράφηση στον δίσκο «Beat Beat»).
The Boomerangs (1965, ζωντανή ηχογράφηση στον δίσκο «Beat Beat Beat»).
Los Dogers (1965, ισπανική εκτέλεση με τίτλο «Ocho Días» στο EP «Yenka De Mallorca». Στίχοι: José Manuel Dopico).
The Ginks (1965, στον δίσκο «A Tribute To The Beatles»).
Ian and The Zodiacs (1965, στον δίσκο «Gear Again – 12 Hits»).
Los Impala (1965, ισπανική εκτέλεση με τίτλο «Ocho Días A La Semana» στον δίσκο «Nuevamente Los Impala». Στίχοι: Rudy Marquez).
The Jalopy Five (1965, σε single).
James-Last-Band (1965, στον δίσκο «Non Stop Dancing ‘65»).
Lone Star (1965, ισπανική εκτέλεση με τίτλο «Ocho Días» στο EP «Comprensión». Στίχοι: Jorge Córcega).
Peter Posa (1965, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «The Sound Of Peter Posa»).
Billy Preston (1965, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Early Hits Of 1965»).
Joshua Rifkin (1965, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «The Baroque Beatles Book»).
The Swinging Blue Jeans (1965, στον δίσκο «Live Aus Dem Cascade Beat Club In Köln»).
Mary Wells (1965, στον δίσκο «Love Songs To The Beatles»).
Tiny Yong (1965, γαλλική εκτέλεση με τίτλο «Huit Jours Par Semaine» στο EP «Huit Jours Par Semaine». Στίχοι: Maurice Pon).
The Big Ben Banjo Band (1966, ορχηστρική εκτέλεση ως μέρος ενός medley στον δίσκο «Banjos Go Beatles»).
The Hollyridge Strings (Απρίλιος 1967, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «The Beatles Songbook Vol. 4»).
Daddy’s Act (Ιούνιος 1967, σε single).
Zhang Xiao Feng (1967, με τίτλο «我深深地愛上你» στον δίσκο «我深深的愛上你»).
Connie Chan (1968, κινεζική εκτέλεση με τίτλο «叮当歌声» στο EP «多情妙賊»).
The Mirza Men (1969, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Latin Beatles»).
Collins/Shepley Galaxy (1970, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Lennon And McCartney Live!»).
John Hamilton Band (1970, στον δίσκο «28 Beatle-Hits For Teens»).
Jan Öjlers (1973, σουηδική εκτέλεση με τίτλο «Varje Minut» στον δίσκο «Det är dej vi tänker på». Στίχοι: Gert Lengstrand).
Max Greger (1974, στον δίσκο «Laden Ein»).
Ove Lind (1974, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Swingin’ The Beatles»).
Profil’ (1974, φινλανδική εκτέλεση με τίτλο «Näin Kestä» στον δίσκο «Kaikki Rakkauteni – The Beatles». Στίχοι: Jarmo Jylhä).
Procol Harum (Αύγουστος 1975, στον δίσκο «Procol’s Ninth»).
Asfalto (1976, στον δίσκο «Homenaje A The Beatles»).
Kai Warner Chor Und Orchester (1976, στον δίσκο «Dance To The Beatles»).
Nippy (1976, δανική εκτέλεση με τίτλο «Ugen Er Lang» στον δίσκο «En Hård Dags Nat». Στίχοι: Palle Mortensen).
Hurriganes (Απρίλιος 1977, στον δίσκο «Sixteen Golden Greats»).
The Beatles Revival Band (1977, με τίτλο «Acht Tage Lang» στον δίσκο «Beatles Songs In Deutsch»).
Café Crème (1977, ως μέρος του «Unlimited Citations 1ere Partie»).
The Runaways (Σεπτέμβριος 1978, στον δίσκο «And Now… The Runaways»).
François Glorieux (1979, ορχηστρική εκτέλεση σε συνδυασμό με το «Penny Lane» στον δίσκο «François Glorieux Plays The Beatles Vol. 2»).
Starsound (Μάιος 1981, ως μέρος του «Stars On 45»).
Don Costa (1981, ορχηστρική εκτέλεση ως μέρος του «Beatles Overture» στον δίσκο «Don Costa Plays The Beatles»).
Klaus (1981, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Klaus Spiller Elvis & Beatles»).
Orkestar Gaudeamus (1981, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «I Remember Lennon». Διεύθυνση ορχήστρας: Zlatan Srzić).
Scooter (1981, στον δίσκο «One By One»).
Lunch Time (1983, στον δίσκο «Beatles Reggae»).
The Royal Club Disco Stars (1983, ως μέρος του «The Beatles Disco Show» στον δίσκο «Beatles Disco-Show»).
The Royal Philharmonic Orchestra (1983, ως μέρος του «Beatles Medley» στον δίσκο «The Royal Philharmonic Orchestra Plays The Beatles: 20^th Anniversary Concert»).
The Moody Brothers (1988, στον δίσκο «Friends»).
Lorrie Morgan (Μάιος 1989, στον δίσκο «Leave The Light On»).
Joemy Wilson (1989, στον δίσκο «Beatles On Hammered Dulcimer»).
Seagull (1990, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Listen To The FAB 3»).
Aki Takahashi (Αύγουστος 1991, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Norwegian Wood Hyper Music From Lennon & McCartney»).
Lou Gramm (1991, στο βίντεο «The World’s Greatest Artists Sing Lennon – A Tribute»).
Dr. Fink & The Mystery Band (1992, ως μέρος του «Please Me»).
Emil Wakin Chau (1992, στο άλμπουμ «I Remember»).
The Larry Stephenson Band (1992, στο άλμπουμ «Can’t Stop Myself»).
Peter Breiner & His Chamber Orchestra (1993, ορχηστρική εκτέλεση στο ύφος του J.S. Bach ως μέρος του «Concerto Grosso No. 3» στο άλμπουμ «Beatles Go Baroque». Ενορχήστρωση: Peter Breiner).
Tad Robinson (1994, στο άλμπουμ «One To Infinity»).
Rubber Band (1996, στο άλμπουμ «All You Need Is Live!»).
Starshine Orchestra & Singers (1996, στο άλμπουμ «The Music Of Lennon & McCartney»).
Βαγγέλης Μπουντούνης & Μάρω Ραζή (1996, διασκευή για δύο κιθάρες στο άλμπουμ «Let It Beatles»).
Hajime Tachibana & Low Powers (Οκτώβριος 1997, στο άλμπουμ «Low Powers»).
The Punkles (1998, στο άλμπουμ «The Punkles»).
The Superpickers (Μάρτιος 1999, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Pickin On The Beatles – A Tribute Volume 2»).
Stefano Cerri (1999, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Fab Four-String»).
Ricardo Caliente (2000, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Panpipe Plays The Beatles Vol. 3»).
The Kavans (2000, στο άλμπουμ «A Tribute To The Music Of The Beatles»).
m-pact (Ιούνιος 2001, a cappella εκτέλεση στο άλμπουμ «Come Together – An A Cappella Tribute To The Beatles»).
Litto Nebbia (2001, με τίτλο «8 Days A Week» στο άλμπουμ «Beatles Songbook 3 – A Southamerican Vision»).
The Persuasions (Φεβρουάριος 2002, στο άλμπουμ «The Persuasions Sing The Beatles»).
Cantabile (2002, ως μέρος του «A Tribute To The Beatles»).
The Dandy Warhols (2002, στο single «Get Off»).
Pippo Und Freunde (2002, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «From Me To You – Die Kunst Der Beatles Werke»).
Studio 99 (2002, στο άλμπουμ «Studio 99 Perform The Beatles»).
Kazuhito Yamashita (Ιανουάριος 2003, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Hey Jude & Yesterday»).
Nokie Edwards With AdVenture (2003, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Studio Album»).
Stefan Nicolai (2003, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Panpipe Plays The Beatles»).
Boy Division (Μάιος 2004, στο EP «One Week With…»).
Dark One Lite (Μάιος 2004, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Guitar Tribute To 40 Years Of The Beatles»).
The Deal (Ιούλιος 2004, στο άλμπουμ «It Was 40 Years Ago Today – A Tribute To The Beatles»).
Bingo Kids (Αύγουστος 2004, στο άλμπουμ «The Bingo Kids Sing Beatles Hits For Kids»).
David Qualey (2004, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «UnBEATabLE Songs»).
Rock Nalle & The Yankees (2004, στο άλμπουμ «79 Minutes Before Midnight Hour – Rock Nalle & The Yankees Live I Haarby Kro 1965». Ηχογραφήθηκε το 1965).
The Rocqueville Orchestra (2004, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Rocqueville Orchestra Performs The Music Of The Beatles»).
ApologetiX (Ιούνιος 2005, ως «Eight Ways To Be» στο άλμπουμ «Apol-acoustiX». Στίχοι: J. John Jackson).
Roy Scoutz (Ιούλιος 2005, στο άλμπουμ «Here Comes The Sun – Roy Scoutz Plays The Beatles»).
The Gants (Οκτώβριος 2005, στο άλμπουμ «Introducing… The Gants». Ηχογραφήθηκε το 1966).
Stephen Bennett (2005, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Beatles – Acoustic Guitar Solos»).
Dan Baird & Homemade Sin (2005, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Live #2»).
Raúl Ruffino & Walter Piancioli (2005, στο άλμπουμ «Música Para Soñar – Volumen 2»).
1964 The Tribute (2006, στο άλμπουμ «1964 The Tribute»).
Candice Ivory (2006, στο άλμπουμ «Fried Glass Onions Vol. 3 – Memphis Rocks The Beatles»).
Lisa Lauren (2006, στο άλμπουμ «Loves The Beatles»).
Magical Mystery (2006, στο άλμπουμ «Tribute To The Beatles»).
The Silver Beatles (2006, στο άλμπουμ «Perform A Tribute To The Beatles»).
Ringo Ska (2006, στο άλμπουμ «It’s Ringo Ska»).
Debauchery (Μάρτιος 2007, ως «8 Days A Week» στο άλμπουμ «Back In Blood»).
Pedro Guasti (Ιούνιος 2007, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Living With The Beatles»).
Beatlegras (Δεκέμβριος 2007, στο άλμπουμ «Beatlegras 2»).
Papa Doo Run Run (Αύγουστος 2008, στο άλμπουμ «Greenifornia»).
The Orgels feat. The Angel Whispers (2008, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Lennon & McCartney – Volume Two»).
Antonio Cortazzi (2008, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Beatles Instrumental Vol. 1»).
S&ST (2008, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «She’s A Woman – S&ST Play The Beatles»).
SFUZZI East/West (2008, στο άλμπουμ «L&M ’65 Back»).
The Love Me Do’s (Φεβρουάριος 2009, στο άλμπουμ «The Beatles’ Most Favourite Songs»).
The Hit Co. (Αύγουστος 2009, στο άλμπουμ «A Tribute To The Best Of The Beatles – Vol. 1»).
Cherkasy Jazz Quintet (2009, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Remembering The Beatles»).
Hot N Spicy (2009, στο άλμπουμ «Female Intuition»).
The London Orchestral Symphony (2009, στο άλμπουμ «Orchestral Rock Songs Of The Beatles»).
We The They (2009, στο άλμπουμ «The Beatles Complete On Ukelele»).
Robert V. Doerr Jr. (Ιανουάριος 2010, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «40 Beatles Hits Played On The Accordion By Robert V Doerr Jr»).
Michaël Zurita (Απρίλιος 2010, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Acoustic Beatles»).
Fabulous Beatles Cover Band (Ιούνιος 2010, στο άλμπουμ «Fab Four Classics – Tribute To The Beatles»).
BeBite (2010, ως «8 Jours Semaine» σε single).
Brand Old (2010, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Footsteps – A Tribute To The Beatles And Their Time»).
The Coverbeats (2010, στο άλμπουμ «Wish Were The Beatles – A Tribute To The Beatles Greatest Hits»).
Vitamin String Quartet (Δεκέμβριος 2011, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «VSQ Performs The Beatles – Volume 2»).
Michael Kollwitz (2011, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Chapman Stick Meets The Beatles»).
Ken Navarro (Μάρτιος 2012, ορχηστρική εκτέλεση με τίτλο «8 Days A Week» στο άλμπουμ «The Test Of Time»).
Steve Petrunak (Μάιος 2012, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Rock Songs»).
Craig Duncan (Ιούλιος 2012, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Country Mountain Tributes – The Songs Of The Beatles»).
David Keith Jones (Σεπτέμβριος 2012, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Penny Lane Band»).
The Rabeats (Νοέμβριος 2012, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Tribute To The Beatles – Live At The Fémina Theater, Bordeaux»).
Aisha De Haas (2012, στο άλμπουμ «The Beatles Complete On Ukelele»).
Ringmasters (2012, a cappella εκτέλεση στο άλμπουμ «Ringmasters»).
Joe Sachse (2012, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Joe Sachse Plays The Beatles»).
Union Of Sound (2012, στο άλμπουμ «Tribute To The Beatles»).
Wildlife (2012, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Wildlife Perform Pan Pipe Hits Of The Beatles»).
The Cat’s Pajamas Vocal Band (Απρίλιος 2013, ως μέρος του «Beatles Medley»).
The Peakles (Ιούλιος 2013, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Tributo A The Beatles»).
Michael Simmons (Δεκέμβριος 2013, στο άλμπουμ «Simmons Comes Alive!»).
Max Cohen (2013, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «A Tribute To The Beatles On Guitar»).
Ed Payne (Ιούνιος 2014, στο άλμπουμ «Ed Payne Sings The Beatles»).
Marty Murray (Οκτώβριος 2014, στο άλμπουμ «Sitting On The Dock Of The Bay»).
Fred Sokolow (Ιανουάριος 2015, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Beatles For Fingerstyle Ukulele»).
The 4 Blackbirds (Ιούλιος 2015, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Instrumental Sound Of Fab Four»).
Rock N’ Roll Baby Lullaby Ensemble (Αύγουστος 2015, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Rock N’ Roll Baby Beatles Lullabies, Vol. 1»).
WS64 (Αύγουστος 2015, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Fab Four – Beatles For Solo Ukulele Volume 1»).
Chad Neidt & Bronkar Lee (2015, ως μέρος του «The Beatles» στο άλμπουμ «One Minute Mashups – Volume 2»).
Tino Reyes Trio (Αύγουστος 2016, στο άλμπουμ «Bossa With The Beatles»).
Harri Stojka (Νοέμβριος 2016, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «A Tribute To The Beatles»).
1966 Quartet (2016, στο άλμπουμ «The Beatles Classics – Best Of Best»).
David Nance (Φεβρουάριος 2017, ως «8 Days A Week» στο άλμπουμ «Beatles For Sale»).
Anne Reburn (Μάρτιος 2017, σε single).
Søren Bødker Madsen (Μάιος 2017, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Beatles For Guitar Solo»).
The Eternal Dreamers (Οκτώβριος 2017, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «We Will Be Fab: The Legacy Of The Beatles»).
The Heinz (Νοέμβριος 2017, στο άλμπουμ «Beatles – Songs Volume 1»).
Pete Kennedy (Νοέμβριος 2017, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Solo Guitar – Pete Kennedy Performs Top Hits Of 1964»).
Beat-Lele (2017, στο άλμπουμ «An Ukelele Tribute To The Beatles»).
Adrián Ghiardo (2017, στο άλμπουμ «Tributo A The Beatles»).
Faux Lives (Μάιος 2018, στο άλμπουμ «Faux Lives Sings The Beatles 1962-1966 And Other Songs!»).
The Fish Heads (Αύγουστος 2018, στο άλμπουμ «Time To Run»).
Edgar Cruz (Σεπτέμβριος 2018, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Yesterday Tripper»).
Amy Baker Band (Οκτώβριος 2018, σε single).
Four On Six (Νοέμβριος 2018, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Four On Six Plays The Beatles»).
Torsten Turinsky (2018, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Fab Four On Eight Strings»).
Universe Mind (2018, στο άλμπουμ «All You Need Is Love»).
Søren Baun (2019, στο άλμπουμ «Baun On Beatles»).
The Chilliest (2019, στο άλμπουμ «The Chilliest Beatles»).
The LSB Experience (Ιανουάριος 2020, στο άλμπουμ «Beatles & Beyond»).
Dale Sutton (Ιούλιος 2020, σε single).
Rüdiger Baldauf (Νοέμβριος 2020, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Strawberry Fields»).
Acoustic Guitar Poet (2020, στο άλμπουμ «A Fingerstyle Tribute To The Beatles, Vol. 1»).
Deep Wave feat. Alyce Joy (Ιανουάριος 2021, στο άλμπουμ «Acoustic Chill – Tribute To The Beatles»).
De Jaeltes (2021, με τίτλο «Achtdaagse Week» στο άλμπουμ «Jaeltes Te Koop»).
Dick Maley & Friends (2021, στο άλμπουμ «Because – A Beatles Reflection»).
The Surf Dawgs (2021, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Surf Dawgs Play The Beatles»).
Rubber Soul Quartet (Νοέμβριος 2022, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Something»).