Για το πτυχίο που πήρε πρόσφατα στην Αγγλική Φιλολογία, την αφιέρωση στον πατέρα της και την απόφασή της να γίνει ηθοποιός μίλησε η Δήμητρα Παπαδοπούλου, σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Καλύτερα Δε Γίνεται» το Σάββατο 27 Ιουνίου.
Η ηθοποιός περιέγραψε το πτυχίο ως μια μεγάλη προσωπική εκκρεμότητα, που την ακολουθούσε για χρόνια, και εξήγησε ότι ήθελε να κλείσει αυτόν τον κύκλο κυρίως σε σχέση με τον πατέρα της.
«Αν η ζωή μου ήταν βιβλίο, θα ήμουν στο κεφάλαιο “μπαμπά πήρα πτυχίο”», είπε χαρακτηριστικά.
Η εκκρεμότητα που ήθελε να κλείσει
Η Δήμητρα Παπαδοπούλου ανέφερε ότι για χρόνια είχε μέσα της την αίσθηση πως κάτι είχε μείνει ανολοκλήρωτο.
«Ήταν μία τερατώδης εκκρεμότητα, σε επίπεδο απωθημένου. Ένιωθα συνέχεια ότι “αχ να γυρνούσα τον χρόνο πίσω, να έπαιρνα το πτυχίο”», είπε.
Όπως εξήγησε, η απόφαση να επιστρέψει στις σπουδές ήρθε έπειτα από προτροπή φίλης της, η οποία είχε πάρει το ίδιο πτυχίο και της είπε πως της απέμεναν μόνο τρία μαθήματα.
Η ίδια περιέγραψε με χιούμορ και την αποφοίτησή της, λέγοντας: «Μην φανταστείς ότι έγινα φυτό… Στην αποφοίτηση δεν ασχολήθηκαν πολύ μαζί μου. Μόνο όταν μου έδωσαν να βάλω τήβεννο, επειδή είδαν και το όνομα, υπήρχε αυτό το ότι θα έρθει τώρα μία παλαβή μεσήλικας να πάρει το πτυχίο».
«Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να γίνω ηθοποιός»
Η Δήμητρα Παπαδοπούλου ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το αντικείμενο των σπουδών της.
Στη συνέχεια εξήγησε γιατί είχε επιλέξει τότε τη συγκεκριμένη σχολή, σημειώνοντας ότι προσπαθούσε να ικανοποιήσει την επιθυμία του πατέρα της.
«Ήθελε τόσο πολύ ο μπαμπάς μου να πάω σε μία σχολή που να έχει μέλλον, γιατί θεωρούσε ότι τα αγγλικά ήταν το μέλλον», ανέφερε.
Όπως είπε, ο πατέρας της δεν ήθελε να ακολουθήσει την υποκριτική.
«Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να γίνω ηθοποιός. Όταν του είπα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός μου είπε “λυπάμαι πολύ παιδί μου”», θυμήθηκε.
Η ηθοποιός πρόσθεσε ότι εκείνος έβλεπε το θέατρο ως μια αβέβαιη επαγγελματική διαδρομή και ήθελε να έχει μια εναλλακτική.
«Ο άνθρωπος ήθελε το πτυχίο γιατί θεωρούσε ότι θα πεινάω στο θέατρο. Οπότε να έχω μία άλλη τέχνη να πάω να βγάλω κανένα φράγκο να πληρώνω το νοίκι», είπε.
Για την ψυχοθεραπεία και την απόρριψη
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Δήμητρα Παπαδοπούλου μίλησε για την ψυχοθεραπεία και την ψυχανάλυση, εξηγώντας πως μέσα από αυτή τη διαδικασία έχει αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζει την απόρριψη.
«Κάνω πολύ ψυχοθεραπεία και ψυχανάλυση. Έχω πλέον λύσει ότι αυτοί που με απέρριπταν παλιά, έπαιρναν αξία στη ζωή μου, για να τους αποδείξω ότι αξίζω», ανέφερε.
Όπως είπε, σήμερα δεν δίνει την ίδια σημασία σε όσους την απορρίπτουν.
«Τώρα δεν με αφορούν καθόλου αυτοί που με απορρίπτουν. Με εκνευρίζουν με την έννοια ότι “εγώ είμαι αυτό και αν σου αρέσει”», σημείωσε.
Η ηθοποιός συνέδεσε αυτή την αλλαγή και με την επαγγελματική της πορεία, λέγοντας ότι στοιχεία για τα οποία κάποτε δεχόταν απόρριψη, στη συνέχεια έγιναν μέρος της αποδοχής που γνώρισε μέσα από τη δουλειά της.
«Στο επαγγελματικό κομμάτι είχα μεγαλύτερη αποδοχή σε αυτό που παλιά με απορρίπτανε, ότι κάνω δηλαδή πλάκα, ότι κανιβαλίζω, ότι λέω χοντράδες, ότι σατιρίζω τον κόσμο. Όλο αυτό που ήταν απόρριψη, μετά τη δουλειά έγινε αποδοχή», είπε.
Η μετανάστευση και η αίσθηση του «ξένου»
Μιλώντας για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει στη ζωή της, η Δήμητρα Παπαδοπούλου στάθηκε στη μετανάστευση από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Όπως είπε, αυτή ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία της.
«Το νούμερο ένα είναι η μετανάστευση από Αλεξάνδρεια Αιγύπτου σε Κύπρο, Θεσσαλονίκη, Αθήνα. Ήμουν ένα παιδί που κάθε φορά ένιωθε ξένο», ανέφερε.
Κλείνοντας την αναφορά της, πρόσθεσε με χιούμορ: «Και τώρα νιώθω λίγο ξένη… με την τεχνολογία».
About Post Author
