Το θρυλικό πλέον, θεατρικό ανέβασμα του “FESTEN”, της πρώτης και πιο εμβληματικής ταινίας του κινήματος “ΔOΓΜΑ 95”, υπό τη σκηνοθετική ματιά του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, μετά από 2 χρόνια τεράστιας επιτυχίας, συνεχίζει τις παραστάσεις του μέχρι την Κυριακή των Βαΐων και παρατείνει τον κύκλο του στο Θέατρο ΑΛΜΑ, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, για 2 εβδομάδες μετά το Πάσχα, λίγο πριν ολοκληρώσει την επιτυχημένη του πορεία.
ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ έως 5/4 & ΠΑΡΑΤΑΣΗ για 2 εβδομάδες, μετά το Πάσχα:
Τετάρτη 15/4 στις 20:00
Πέμπτη 16/4 στις 21:00
Παρασκευή 17/4 στις 21:00
Σάββατο 18/4 στις 21:00
Κυριακή 19/4 στις 17:30
Τετάρτη 22/4 στις 20:00
Πέμπτη 23/4 στις 21:00
Παρασκευή 24/4 στις 21:00
Σάββατο 25/4 στις 21:00
Κυριακή 26/4 στις 17:30
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Ζιόβας, Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Γιώτα Φέστα, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Ιωάννα Τζίκα, Γιάννης Καπελέρης, Νίκος Μήλιας, Μιχάλης Αφολαγιάν, Σεμίραμις Αμπατζόγλου, Νικόλας Seymour Σταθόπουλος και Κατερίνα Καούστου. Όλοι μαζί μας προσκαλούν στους χώρους του Θεάτρου ΑΛΜΑ, για να δώσουμε ζωή στην συνταρακτική ιστορία αυτής της “γιορτής”, σε μια θεατρική διασκευή που θα προσπαθήσει να σπάσει τα όρια της σκηνής, αλλά και τα όρια μεταξύ θεατή και ηθοποιού, δημιουργώντας μία πραγματική “συνάντηση”, στην οποία όλοι θα λάβουμε μέρος.
Το “FESTEN” είναι η ιστορία μιας οικογενειακής γιορτής, παρουσία όλης της οικογένειας καθώς και πλήθους φίλων, για τα 60α γενέθλια του πατέρα. Όλοι τον αγαπούν και τον σέβονται. Ή μήπως όχι;
Κατά την διάρκεια της γιορτής ο μεγαλύτερος γιος, ο Κρίστιαν, αποκαλύπτει το μυστικό που κρύβει από την παιδική του ηλικία και που πιθανότατα υπήρξε και ο λόγος αυτοκτονίας της δίδυμης αδελφής του.
Από το σημείωμα του σκηνοθέτη:
«Το 1998, έναν χρόνο μετά την ενηλικίωσή μου, είδα στον κινηματογράφο το “Festen”. Την πρώτη ουσιαστική και καθοριστική ταινία του καλλιτεχνικού κινήματος “Dogma” σε σκηνοθεσία του Τόμας Βίντεμπεργκ. Σοκαρισμένος παρακολούθησα την καινούρια αυτή αφήγηση καθώς ο σκηνοθέτης, με τον τρόπο που επέλεξε να κινηματογραφήσει, θέλησε να μας εμπλέξει τόσο πολύ στην ιστορία ώστε να μη νιώθουμε πως παρακολουθούμε μία ταινία, αλλά τα σχεδόν αμοντάριστα ντοκουμέντα μιας πραγματικής οικογενειακής ιστορίας. Ό,τι πιο κοντινό στο να ήμασταν αληθινά παρόντες στην γιορτή. Ένιωσα άβολα. Με τάραξε. Και το θέμα και ο καινούριος τρόπος. Το τακτοποίησα κάπου μέσα μου και δεν επανήλθα. Για χρόνια. 26 χρόνια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, ασχολούμενος κυρίως με το θέατρο, μία βασική σκέψη εδραιώθηκε μέσα μου. Το θέατρο δεν είναι ένας χώρος που λέμε ιστορίες. Ο κινηματογράφος μπορεί να το κάνει καλύτερα από εμάς. Το θέατρο είναι ένας τόπος «κοινωνίας». Όλοι μαζί, θεατές και ερμηνευτές, μαζευόμαστε στον ίδιο χώρο και μέσα από την δημόσια μαρτυρία του τραύματος γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Και ίσως κάνουμε και ένα βήμα πιο κοντά σε αυτόν. Κάπως έτσι επανήλθε μέσα μου το “Festen”. Μετά από 26 χρόνια. Σκέφτηκα τον Κρίστιαν. Τον μεγάλο γιο της οικογένειας. Έχει ανάγκη από θεατές για να βρει τη δύναμη να πει αυτό που κρύβει από παιδί. Η ανάγκη του Κρίστιαν να μοιραστεί δημόσια, στα πλαίσια της γιορτής για τα γενέθλια του πατέρα του, το τραύμα του, να χρησιμοποιήσει τους καλεσμένους σαν μάρτυρες για να τα καταφέρει, μου θύμισε τη δική μας λειτουργία. Την θεατρική. Με τάραξε ξανά. Μου γέννησε την επιθυμία για την δημιουργία μιας παράστασης που θα μας φέρει ακόμα πιο κοντά στο γεγονός. Μία παράσταση που συνομιλεί με την κυρίαρχη ιδέα της ταινίας. Συνομιλεί και με τον τρόπο. Μία παράσταση που καταργεί τα όρια μεταξύ θεατή και ηθοποιού. Που μας εμπλέκει βιωματικά. Κανείς δεν παρακολουθεί κανέναν. Όλοι μαζί ζούμε την ιστορία απ’ την αρχή μέχρι το τέλος. Μία παράσταση με καλεσμένους στην γιορτή και όχι με θεατές. Μία παράσταση που μας κάνει τους μάρτυρες που χρειάζεται ο Κρίστιαν. Που χωρίς την δική μας μαρτυρία δεν έχει νόημα να ειπωθεί η ιστορία. Το μόνο που θα χρειαστεί να αποφασίσει ο καλεσμένος μας πριν έρθει στην γιορτή, είναι αν θα αποτελέσει μέλος της οικογένειας ή στενός φίλος και θα καθίσει μαζί της στο τραπέζι, αν θα καθίσει δίπλα ή αν θα πάρει μέρος στη γιορτή από κάποια απόσταση. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι έτοιμος να εμπλακεί προσωπικά».
Σε αυτό το – συμπεριληπτικό για το κοινό – ανέβασμα του FESTEN, το έργο της μετατροπής των χώρων του θεάτρου σε ένα ζωντανό, ρεαλιστικό σκηνικό κόσμο, αναλαμβάνει μια αξιόλογη ομάδα συντελεστών, με την Ηλένια Δουλαδίρη στον σχεδιασμό των σκηνικών και των κοστουμιών, την Ζωή Μολυβδά Φαμέλη, στον σχεδιασμό των φωτισμών και τον Άκη Πολύζο στην δημιουργία των videos.
FESTEN
Θέατρο ΑΛΜΑ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο: Τόμας Βίντερμπεργκ
Θεατρική διασκευή: Μπο Χάνσεν & Μόγκενς Ρούκοφ
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία:
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Σχεδιασμός φωτισμών: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Videos παράστασης: Άκης Πολύζος
Μουσική Επιμέλεια: Όμηρος Παπασπηλιόπουλος
Επιμέλεια σκηνικής πάλης: Κρις Ραντάνοφ
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Λούβαρη Φασόη
Βοηθός Σκηνοθέτη Β’: Εμμανουέλα Καμπίτση
Βοηθοί Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου:
Ιωάννα Καλαβρού, Γιώργος Χώτος
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Trailer: Κωνσταντίνος Οικονόμου
Graphic Design: Indigo Creative
ΔΙΑΝΟΜΗ
Χέλγκε – Πατέρας: Γιώργος Ζιόβας
Έλσι – Μητέρα: Γιώτα Φέστα
Κρίστιαν – Γιος: Προμηθέας Αλειφερόπουλος
Ελένε – Κόρη: Ιωάννα Κολιοπούλου
Μίκαελ – Γιος: Νίκος Μήλιας
Τελετάρχης: Γιάννης Καπελέρης
Πία: Ιωάννα Τζίκα
Γκμπατοκάι: Μιχάλης Αφολαγιάν
Μέττε: Σεμίραμις Αμπατζόγλου
Λαρς: Νικόλας Seymour Σταθόπουλος
Μισέλ: Κατερίνα Καούστου
Διεύθυνση Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Όλγα Παυλάτου
Social Media: POP Communications – Κάλλη Μαυρογένη
Παραγωγή: Prime Entertainment
ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ έως 5/4 & ΠΑΡΑΤΑΣΗ για 2 εβδομάδες, μετά το Πάσχα
Κάθε εβδομάδα Τετάρτη έως Κυριακή
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
«Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα»
[Von morgens bis mitternachts]
του Γκέοργκ Κάιζερ
Το έργο «Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα», η νέα διασκευή του Θωμά Μοσχόπουλου, πάνω στο αριστουργήμα του εξπρεσιονιστικού θεάτρου “Von morgens bis mitternachts” του Γκέοργκ Κάιζερ, μετά από την θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν κοινό και κριτικοί, συνεχίζει τις παραστάσεις του μέχρι την Κυριακή των Βαΐων και παρατείνει τον κύκλο του στο Θέατρο Βασιλάκου, για 9 συλλεκτικές παραστάσεις μετά το Πάσχα, λίγο πριν ολοκληρώσει την επιτυχημένη του πορεία.
ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ έως 5/4 & ΠΑΡΑΤΑΣΗ για 9 παραστάσεις, μετά το Πάσχα:
Παρασκευή 17/4 στις 21:00
Σάββατο 18/4 στις 18:30 και στις 21:00
Κυριακή 19/4 στις 20:00
Κυριακή 26/4 στις 20:00
Παρασκευή 1/5 στις 21:00
Σάββατο 2/5 στις 18:30 και στις 21:00
Κυριακή 3/5 στις 20:00
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ένας από τους πιο ευρηματικούς και στοχαστικούς σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου διασκευάζει και σκηνοθετεί το έργο-σταθμό του 20ού αιώνα, που μέσα από έντονους συμβολισμούς και μαύρο χιούμορ, σχολιάζει την υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου, μέσα σε έναν κόσμο που παραπαίει ανάμεσα σε πολέμους, οικονομικές και ιδεολογικές κρίσεις. Η νέα αυτή ανάγνωση αξιοποιεί τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην εφιαλτική κωμωδία και το υπαρξιακό δράμα και δημιουργεί ένα σύμπαν όπου ο σαρκασμός λειτουργεί ως αντίδοτο στη συλλογική παράνοια της εποχής.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Ορφέας Αυγουστίδης δίνει σάρκα και οστά στον αβέβαιο (αντι)ήρωα, ενώ στο πλάι του η Ευγενία Σαμαρά ενσαρκώνει πολλαπλές γυναικείες φιγούρες-σύμβολα, λειτουργώντας ως καθρέφτης και πρόκληση για εκείνον. Μαζί τους επί σκηνής (αλφαβητικά) οι: Βαλεντίνος Κόκκινος, Άλκης Μπακογιάννης, Κωνσταντίνος Πλεμμένος και Γιάννης Σαμψαλάκης.
Λίγα λόγια για το Έργο:
Ένας ταμίας τράπεζας, βλέπει τη ζωή του να ανατρέπεται όταν μια μυστηριώδης γυναίκα τον κάνει να συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο της καθημερινότητάς του. Παρασυρμένος από μια ξαφνική παρόρμηση, κλέβει ένα τεράστιο ποσό και εγκαταλείπει τη δουλειά και την οικογένειά του, αποφασισμένος να «ζήσει» επιτέλους. Ξεκινά ένα ξέφρενο ταξίδι αναζητώντας μέσα από το χρήμα, τον έρωτα και τη θρησκεία κάποιο ίχνος αλήθειας ή λύτρωσης. Όμως, η μέρα που «έκλεψε» μετατρέπεται σε μια σκοτεινή νύχτα εσωτερικής απογύμνωσης, καθώς ο ίδιος συνειδητοποιεί πως τίποτα δεν μπορεί να τον σώσει από την ίδια του την κενότητα.
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος, σε αυτό το σύγχρονο και τολμηρό ανέβασμα, συμπράττει με μια αξιόλογη ομάδα συντελεστών. Ο Βασίλης Παπατσαρούχας υπογράφει την καλλιτεχνική επιμέλεια, τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα videos, συνθέτοντας ένα οπτικό σύμπαν όπου το ρεαλιστικό και το φαντασιακό συνυπάρχουν με μαεστρία. Η εικαστική του ματιά λειτουργεί ως οργανικό μέρος της αφήγησης, μεταμορφώνοντας τη σκηνή σε ένα ζωντανό πεδίο συνειρμών και συμβολισμών. Ο Δήμος Βρύζας συνθέτει το μουσικό σύμπαν της παράστασης, η Ζωή Χατζηαντωνίου επιμελείται την κίνηση και ο Νίκος Βλασόπουλος υπογράφει τον σχεδιασμό των φωτισμών, ολοκληρώνοντας με ευαισθησία και ευρηματικότητα το πολυδιάστατο σκηνικό περιβάλλον.
«Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα»
[Von morgens bis mitternachts]
Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου
ΔΙΑΝΟΜΗ
Ορφέας Αυγουστίδης (Ταμίας)
Ευγενία Σαμαρά (Κυρία, Σύζυγος, Κορίτσι του Στρατού́ Σωτηρίας, Γυναίκα Καμπαρέ – Σαλώμη)
Βαλεντίνος Κόκκινος (Κύριος στην Τράπεζα, Μητέρα, Κύριος σε Ποδηλατοδρόμιο, Γυναίκα Καμπαρέ, Κύριος Καμπαρέ, Οικογενειάρχης Σ.Σ)
Άλκης Μπακογιάννης (Παιδί στην Τράπεζα, Γιος, Πρώτη Κόρη, Ποδηλάτης, Γυναίκα Καμπαρέ – Τατιάνα, Αθλητής Στρατού Σωτηρίας)
Κωνσταντίνος Πλεμμένος (Βοηθός στην Τράπεζα, Δεύτερη Κόρη, Σερβιτόρος ξενοδοχείου, Κύριος σε Ποδηλατοδρόμιο, Σερβιτόρος Καμπαρέ, Αξιωματικός του Στρατού́ Σωτηρίας)
Γιάννης Σαμψαλάκης (Διευθυντής τράπεζας, Κύριος σε Ποδηλατοδρόμιο, Γυναίκα Καμπαρέ, Κύριος Καμπαρέ, Πρώην κατάδικος Στρατού Σωτηρίας)
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Γκέορκ Κάιζερ
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Σκηνικά – Κοστούμια – Videos: Βασίλης Παπατσαρούχας
Μουσική: Δήμος Βρύζας
Κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάριος Κακουλλής
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Στέλλα Παγώνη
Εικαστική σύνθεση Key Visual: Βασίλης Παπατσαρούχας
Φωτογραφίες παράστασης & Promo Trailer Montage: Πάτροκλος Σκαφίδας
Trailer Videography & Motion Graphics: Άκης Πολύζος
Γραφιστικές Προσαρμογές: Indigo Design
Διεύθυνση Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Όλγα Παυλάτου
Social Media: POP Communications – Κάλλη Μαυρογένη
Παραγωγή: Prime Entertainment
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Τετάρτη & Κυριακή στις 20:00
Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00
ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ έως 5/4 & ΠΑΡΑΤΑΣΗ για 9 παραστάσεις, μετά το Πάσχα:
Παρασκευή 17/4 στις 21:00
Σάββατο 18/4 στις 18:30 και στις 21:00
Κυριακή 19/4 στις 20:00
Κυριακή 26/4 στις 20:00
Παρασκευή 1/5 στις 21:00
Σάββατο 2/5 στις 18:30 και στις 21:00
Κυριακή 3/5 στις 20:00
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
«Ο Κος Ζυλ»
(Ελεύθερα βασισμένο στο έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ)
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
«Ο Κος Ζυλ», μια νέα, σύγχρονη σκηνική ανάγνωση, μεταγραφή της εμβληματικής “Δεσποινίδος Τζούλιας” του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε κείμενο και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με πρωταγωνιστές τους Γιάννη Καράμπαμπα, Νίκο Κοσώνα και Θεόβη Στύλλου, μετά την θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν κοινό και κριτικοί, συνεχίζει τις παραστάσεις του και μετά το Πάσχα, στο Θέατρο Πόρτα, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται η εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ, έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν, τον υπηρέτη του – μια σχέση όπου η έλξη, η επιθυμία και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας. Μεταφέροντας τη δράση στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου και ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα (από θηλυκό σε αρσενικό). «Ο Κος Ζυλ» προσεγγίζει, με νέα ματιά, την ανάγκη για κυριαρχία και επιβίωση, σε μια μεταγραφή του κλασικού έργου, όπου τίποτα δεν μένει σταθερό και κάθε επιλογή έχει κόστος.
Η ματιά του Θωμά Μοσχόπουλου
Στον «Κο Ζυλ», ο Θωμάς Μοσχόπουλος προσεγγίζει το έργο του Στρίντμπεργκ όχι μόνο ως μια ιστορία σκανδάλου και απαγορευμένης έλξης (τα έργο ήταν απαγορευμένο στη Σουηδία έως το 1939), αλλά και ως ένα σκληρό και αδυσώπητο πεδίο εξουσίας.
Η δραματουργική του ματιά μετατοπίζει το κέντρο βάρους στη σχέση ανάμεσα σε δύο άνδρες: τον Ζυλ (Νίκος Κοσώνας) και τον Ζαν (Γιάννης Καράμπαμπας), εξετάζοντας το βάρος της πατριαρχίας που ανέκαθεν συνθλίβει και το ανδρικό φύλο.
Η ένταση ανάμεσα στους δύο άνδρες είναι σωματική, ψυχική αλλά και βαθιά πολιτική. Δεν αφορά μόνο το ποιος επιθυμεί ποιον, αλλά το ποιος έχει το δικαίωμα να επιθυμεί, ποιος μπορεί να εκτεθεί και ποιος τελικά θα επιβιώσει. Η εξουσία δεν ασκείται μονομερώς: μετακινείται διαρκώς, αλλάζει χέρια, γίνεται πότε παιχνίδι και πότε απειλή. Η επιθυμία, η έλξη και ο ανταγωνισμός δεν αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικά συναισθήματα, αλλά ως μηχανισμοί κυριαρχίας, δοκιμασίας και επιβολής.
Δίπλα τους, η Κριστίν (Θεόβη Στύλλου) λειτουργεί ως η φωνή μιας επιβιωτικής κοινωνίας που παρατηρεί, κρίνει, σχετικοποιεί και τελικά, παρεμβαίνει μόνο για να διασφαλίσει τη δική της συνέχεια. Είναι ο μηχανισμός που απορροφά το σοκ, περιορίζει την εκτροπή και επιλέγει – με κάθε κόστος – την συντήρησή της.
Σε διάλογο με τη «Δεσποινίδα Τζούλια»
Στη “Δεσποινίδα Τζούλια”, ο Στρίντμπεργκ αφηγείται τη συντριβή ενός προσώπου που βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα στην κοινωνική του θέση και την επιθυμία του. Η σύγκρουση δεν είναι ποτέ ρομαντική: είναι πάντα ταξική, ψυχολογική και βαθιά βίαιη. Η Τζούλια και ο Ζαν δεν συγκρούονται μόνο ως εραστές, αλλά ως εκπρόσωποι διαφορετικών κόσμων, με την εξουσία να αλλάζει χέρια από στιγμή σε στιγμή.
Στον «Κο Ζυλ» του Μοσχόπουλου, η σύγκρουση μεταφέρεται σε νέο πλαίσιο και αποκτά άλλη αιχμή. Ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα, επανεφευρίσκει την πρόθεση του Στριντμπεργκ να σοκάρει και να προκαλέσει. Η τραγωδία δεν αποδίδεται πια μόνο σε «αδυναμία χαρακτήρα» ή σε έμφυτα χαρακτηριστικά όπως το γενετήσιο φύλο, αλλά αποκαλύπτεται ως αποτέλεσμα άκαμπτων κοινωνικών δομών, ρόλων και προσδοκιών. Η πτώση δεν αφορά ένα πρόσωπο· αφορά ολόκληρο το σύστημα που το περιβάλλει.
Ιστορικό πλαίσιο – Μεσοπόλεμος
Σε αυτή τη νέα προσέγγιση, η δράση μεταφέρεται στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου, σε μια εποχή βαθιάς κρίσης και ανασφάλειας. Οι παλιές αριστοκρατικές αξίες καταρρέουν, νέες μορφές εξουσίας αναδύονται και η κοινωνία αναζητά σταθερά σημεία αναφοράς. Μέσα σε αυτό το ιστορικό μεταίχμιο, η σύγκρουση ανάμεσα στον Ζυλ και τον Ζαν αποκτά ευρύτερη πολιτική διάσταση: ο φόβος της πτώσης, η ανάγκη για πειθαρχία και η κοινωνική βία γίνονται καθοριστικές δυνάμεις.
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος, με τη συμβολή της δραματουργού Δηούς Καγγελάρη, παραδίδει ένα τολμηρό και ανατρεπτικό κείμενο. Ο Βασίλης Παπατσαρούχας υπογράφει την καλλιτεχνική επιμέλεια, τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα video, συνθέτοντας ένα σκηνικό περιβάλλον όπου το ρεαλιστικό και το υπαινικτικό συνυπάρχουν, φωτίζοντας τις εσωτερικές εντάσεις και τις μετατοπίσεις εξουσίας των χαρακτήρων. Ο Χρήστος Στρινόπουλος αναλαμβάνει την κινησιολογική επιμέλεια, και ο Νίκος Βλασόπουλος τους σχεδιασμούς φωτισμών.
«Ο Κος Ζυλ» είναι μια παράσταση για το πώς η εξουσία “εγγράφεται” στα σώματα, πώς η επιθυμία μπορεί να γίνει όπλο και πώς η κοινωνία, ακόμα και όταν παρακολουθεί την καταστροφή, επιλέγει να συνεχίσει. Δεν προσφέρει λύτρωση ούτε ηθικές απαντήσεις. Παρατηρεί, με ακρίβεια και ένταση, τη στιγμή που οι ρόλοι καταρρέουν και αποκαλύπτεται το πραγματικό τίμημα της επιβίωσης.
*** ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
- Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους.
Η παράσταση περιέχει γυμνό και σκηνές σεξουαλικής αναπαράστασης. - Απαγορεύεται η χρήση κινητών τηλεφώνων καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης. Απαγορεύεται η φωτογράφιση και η βιντεοσκόπηση, με οποιοδήποτε μέσο, μέρους ή του συνόλου της παράστασης.
Σε περίπτωση παράβασης των ανωτέρω, ο διοργανωτής διατηρεί το δικαίωμα απομάκρυνσης του θεατή από την αίθουσα, καθώς και της άμεσης διαγραφής κάθε σχετικού οπτικοακουστικού υλικού, χωρίς δικαίωμα επιστροφής του αντιτίμου του εισιτηρίου. - Σε περίπτωση προσέλευσης θεατή μετά την έναρξη της παράστασης, ο διοργανωτής διατηρεί το δικαίωμα να ΜΗΝ επιτρέψει την είσοδό του στην αίθουσα. Στην περίπτωση αυτή, ο θεατής δεν δικαιούται επιστροφή χρημάτων ούτε μεταφορά ή αντικατάσταση του εισιτηρίου για άλλη ημερομηνία. Εφόσον, κατ’ εξαίρεση, επιτραπεί η είσοδος μετά την έναρξη της παράστασης, ο διοργανωτής διατηρεί το δικαίωμα να καθορίσει διαφορετική θέση από την αναγραφόμενη στο εισιτήριο, χωρίς περαιτέρω αξίωση από τον θεατή.
«Ο Κος Ζυλ»
(Ελεύθερα βασισμένο στο έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ)
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Θέατρο Πόρτα
κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
ΠΑΙΖΟΥΝ
Γιάννης Καράμπαμπας, Νίκος Κοσώνας, Θεόβη Στύλλου
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σύμβουλος δραματουργίας: Δηώ Καγγελάρη
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Σκηνικά – Κοστούμια – Video: Βασίλης Παπατσαρούχας
Κινησιολογική Επιμέλεια: Χρήστος Στρινόπουλος
Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Σχεδιασμός Ήχου & Ηχοληψία: Μιχάλης Οικονομίδης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Πέλλα Μακροδημήτρη
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Στέλλα Παγώνη
Trailer direction & Image selection: Βασίλης Παπατσαρούχας
Φωτογραφίες – Trailer Cinematography: Πάτροκλος Σκαφίδας
Graphic Design: Indigo Creative
Ευχαριστούμε θερμά τον Κορνήλιο Σελαμσή για την πολύτιμη συμβολή του στο μουσικό μέρος της παράστασης, καθώς και την Therese Nestor που τραγούδησε στην ηχογράφηση των τραγουδιών της παράστασης.
Διεύθυνση Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Όλγα Παυλάτου
Social Media: POP Communications – Κάλλη Μαυρογένη
Παραγωγή: Prime Entertainment
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ 🔴🔴🔴
Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00
Κυριακή στις 20:00
About the Author
