της Αλεξάνδρας Τσόλκα
Η Ζέτα Μακρυπούλια και το «Moments» της βούτηξαν μέσα στην αξιοπρέπεια – και δεν το λέμε για καλό.
Η Ζέτα Μακρυπούλια έχει αυτή την αφοπλιστική υπεροχή της ομορφιάς της, που διάφανα αφήνει να εννοηθεί ένας πυρήνας πολύπλοκος και αρμονικός, ώστε να την βγάζει από την κατηγορία της ωραιότητας, της αξιοζήλευτης μεν, πολύ απτής και πρόσκαιρης, δε. Το πιάνω έτσι καλολογικά, για να μιλήσω για τη νέα της, πολύ συζητημένη αφιερωματική εκπομπή «Moments», που ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο. Εντάξει, διψήφιο νούμερο τηλεθέασης δεν έκανε και δεν ξεπέρασε το όριο του ψυχολογικά ανεκτού 10%, αλλά τα νέα τηλεοπτικά τοπία έχουν διαμορφωθεί έτσι, που στο 12% ανοίγονται σαμπάνιες και γίνεται πάρτι στη διοίκηση, με τον περιορισμένο τηλεοπτικό κόσμο να το παίρνει απόφαση πια, πως «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», όπως είχε πει και ο Γιώργος Παπανδρέου το, ήδη, πολύ μακρινό 2009! Απέναντι από τη Ζέτα άλλωστε στέκονταν ο Μάρκος Σεφερλής με τις θεατρικές μεγάλες του επιτυχίες, που χτυπά ακόμα, αξιοπρεπή τηλεθέαση και σκόραρε ένα 17%, δυσθεώρητο στις τηλεοπτικές μέρες και κυρίως primetime νύχτες μας.
Το Σάββατο του Μάρκου
Εδώ τώρα έχουμε να κάνουμε με αναμέτρηση δύο διαφορετικών τηλεοπτικών συμπαντικών κόσμων. Η Ζέτα Μακρυπούλια, πάντα περίκομψη, γυαλιστερή, σικ, χειρουργικά προσεκτική στη κάθε έκφραση της, με θέση πάντα πολιτικώς ορθή, βιτρινάτη, σαλονάτη και ας μεταφέρει τις συζητήσεις τις πιο συγκινητικά φορτισμένες στη προσομοιωμένη κουζίνα – καρδιά των σπιτιών των παιδικών χρόνων. Από την άλλη, ο Μάρκος Σεφερλής, είναι αποδομητικός, ανερυθρίαστα βωμολόχος, χωρίς όρια προκειμένου να βγάλει γέλιο, πάντα λαϊκός ή λαϊκότροπος, με ένα κοινό – Ταλιμπάν ταγμένο σε αυτόν και στο να γελάσει στα μούτρα όποιου δε του μοιάζει, ή αν παλέψουνε τον νικάει, ή το επικρίνει ιδεολογικά, ακόμη κι αν του αξίζει. Από την άλλη η ίδια η Ζέτα, που έχει γράψει την τηλεοπτική ιστορία με χιούμορ αυτοσαρκαστικό και δαντελένιο ως Αμαλία και ως χρυσής εποχής Χολιγουντιανής λάμψης στη παρουσίαση με το «Dancing with the stars», όπου ως κοινό αγνοούσαμε όλους τους άλλους και δε χορταίναμε τα κοντινά της, τώρα, δεν τη βρήκαμε, ακριβώς, στο στοιχείο της και στην αξιοποίηση των δυνατών της σημείων.
Ξέροντας τα πάντα για τον Καπουτζίδη
Στο πρώτο επεισόδιο του Moment, που αλήθεια αλλά τι τίτλος είναι αυτός σα για δισκογραφική συλλογή γλυκανάλυτων sappy love songs για αρρεβώνες και επαιτίους, είδαμε ένα περιεχόμενο που επιδίωκε την συγκινησιακή φόρτισή, που θύμιζε υβρίδιο παλιών εκπομπών Βίκυς Χατζηβασιλείου και Ρούλας Κορμηλά, χωρίς όμως την απροκάλυπτη, χαρισματική αμεσότητα της τελευταίας να μπορεί να κάνει τους πάντες να κλαίνε, ακόμα και τους διαγνωσμένους με ψυχοπαθολογική πλήρη απουσία ενσυναίσθησης. Η Ζέτα με καλεσμένο τον καλό της φίλο Γιώργο Καπουτζίδη, από τον όποιο δεν έχει να μάθει τίποτα για τη ζωή του, γιατί έτσι κι αλλιώς τα ξέρει όλα, μοιάζει να ξεκινάει μια συναισθηματική αποφόρτιση και να τη διακόπτει η ίδια, με καθωσπρέπει κίνηση σκουπίσματος της στεγνής από φυσική, ποιοτική τρίχα βλεφαρίδας. Ο καλεσμένος, που ούτως ή άλλως έχει διάφανη την προσωπική του αλήθεια, δεν έχει εσωτερικές κρυψώνες που σε ένα πλατό θα φωτιζόταν για εκμυστηρευτικά, αποκαλυπτικά, αλλιώς ανθρώπινα ξεσπάσματα. Η εκπομπή είναι καλοστημένη, αλλά σαν να ακολουθεί πιστά τη σκαλέτα της, χωρίς να βγαίνει από το πλαίσιο της ορθότητας, του καθωσπρεπισμού, του χαρτιού, σε κάποια αμηχανία, σιωπή, ρωγμή, λάθος, ανθρωπίλα…
Για μηνύματα στον ΕΛΤΑ μωρέ παιδί μου!
Βέβαια και είναι καλό πράγμα να γίνονται εκπομπές και θεάρεστο, ίσως. Επίσης είναι πολύ τρυφερό να βλέπεις γονείς να καμαρώνουν για το παιδί τους, παλιούς φίλους να αγαπούν ακόμη, λεπτομέρειες από το παρελθόν που έφτιαξαν έναν σημαντικό και επιδραστικό σε όλους καλλιτέχνη. Αλλά χωρίς διδακτισμό πάντα και ένα μήνυμα να πρεπει να φτάσει σε όλους μας σαν να ναι οι εκπομπές τα ΕΛΤΑ. Κι ακόμα δε πειράζει να φύγει και η βλεφαρίδα! Η Κορομηλά, τη ξανάβαζε στον αέρα και συνεχίζει να βουρκώνει ανενόχλητη. Και για αυτό, ήταν σ’ αυτού του είδους τις εκπομπές, το κορίτσι, η ιδανική αρραβωνιαστικιά, η ξαδέλφη, η γειτονοπούλα με τη φωτογένεια όλων μας.
Πηγή:https://klik.gr
