Του Λεόντιου Πετμεζά
Από τις 18 ως τις 28 Αυγούστου 2023 διαρκεί η έκθεση με έργα του εικαστικού Γιάννη Ζαχαρόπουλου (1951-2012) με τίτλο “El dia y la noche” στον χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης της Μυκόνου.
Ο καλλιτέχνης Γιάννης Ζαχαρόπουλος σε όλη την διάρκεια της πορείας του λειτουργούσε πολυδιάστατα, σε διαφορετικές κλίμακες, επιφάνειες και επίπεδα. Εισήγαγε το κοινό σε συναισθήματα που έδιναν την ευκαιρία να τον γνωρίσει .
Εμβάθυνε και καθοδηγούσε τις χρωματικές μάζες χρησιμοποιώντας την προσθήκη ανάλογων υλικών που έδενε επιδέξια και αυτόνομα στις φόρμες . Η ζωγραφική του γίνεται ευχάριστη . Το περιεχόμενο, η φόρμα και η ύλη της τείνουν σε μια αναπαράσταση που φορτίζει με συναισθηματική κατεύθυνση. Παρατηρώντας την βλέπουμε την ιδιαίτερη σημασία της εικόνας. Η τεχνική του αγγίζει την ματιά και έλκει την ψυχή .Την αγκαλιάζει για να αντιληφθεί την απεικόνιση του κόσμου που μας περιβάλλει και ταυτόχρονα το αντιθετικό που γεννιέται από την ένταση.
Το μοντέλο στην ζωγραφική του με εξωτερικό πρόσχημα εντείνει την εσώτερη αποκάλυψη . Μοντέλο και ζωγράφος σε μια αντενέργεια εκτίθενται με διαδικασία υπέρβασης, άσκησης του βλέμματος και πάλης των σχεδίων. Είναι ο ζωγράφος της όρασης , των παραστάσεων ,των ρήσεων και των ιδεών .
Η συνθετική οργάνωση του καθηλώνει. Μας κάνει να χαρούμε με απόλαυση το σύνολο και τα μέρη που λάμπουν στο φως και στο χρώμα και να μεταφερθούμε σε ένα ιδιότυπο μέρος. Οι Συνθέσεις του αποτελούν ευπρόσδεκτα μια συνειδητοποιημένη πράξη εφαρμογής αρχών και σχολών που παραπέμπουν σε νεωτεριστικές, πλουραλιστικές, μεταμοντέρνες και εκλεκτιστικές αποκλίσεις. Η ενασχόληση του εκπέμπει μια ενδελεχή διαλεκτική μελέτη του εσώτερου βιόκοσμου που ενορχηστρώνεται σε αφετηρίες μέθεξης και λύτρωσης. Ενέχει την διακοσμητική υφή που προκαλεί ανατρεπτικά την ενατένιση και την επανατένιση του καθημερινού υπάρχοντος χώρου-χρόνου. Διακριτικά εμβάλλει, ορθοστηλώνει και ονοματογραφεί το μύθο πέρα από το μύθευμα. Με άψογη σχεδίαση προβάλλει την γνώση της παράθεσης σε μελετημένα ενδοσκοπικές καταλήξεις που ξεδιπλώνουν ένα περιβάλλον με σκηνές που κυριαρχούν, ανασυνθέτουν και μετουσιώνουν την φυσική κατάσταση μέσα από την θέση της γραφής και την θέαση του αποτελέσματος. Αναμφίβολα στις συλλήψεις του Γιάννη Ζαχαρόπουλου πρωταγωνιστούν τα μορφικά και τα ζωτικά χρώματα με διακριτικά χαρακτηριστικά που δηλώνουν μια ταυτότητα και μια άποψη με αυστηρότητα προθέσεων. Συνδέονται μεταξύ τους μέσα από μοναδικές καλύψεις που υφολογικά εκπέμπουν πολυπρόσωπες εντάξεις . Με στερεότητα και ευρυματικότητα παρεμβαίνει στην κάθε διάρθρωση. Οι οντότητες του με παρατακτική οργάνωση διακρίνονται από μια αρμονία στο ρυθμό των διαθέσεων και εντάσσονται σε ένα αδιάσπαστο σύνολο από επιμέρους στοιχεία. Μετατρέπει βαθμιαία την έμπνευση σε συνέχεια της μνήμης. Σταδιακά, μεθοδικά και έντεχνα καταλήγει σε σφαιρικές ολοκληρωμένες στάσεις με επάλληλες ζώνες δεξιοτεχνίας.
Τα συγκροτημένα ιδεογράμματα του ισορροπούν και εξάρουν θαυμαστά αρετές. Το περιεχόμενο τους καταγράφει το ένστικτο. Με σκηνική οικονομία και γραφική πρόθεση η τύπωση και η αντίληψη της προοπτικής του προσεγγίζει περισπούδαστα την φωτοσκίαση και προσδίδει στα επιτεύγματα του ένα χαρακτήρα. Πρόκειται για εγκαταστάσεις με παρεμβάσεις που σχολιάζουν, επεκτείνουν ιδεολογικά, συγκινούν, επηρεάζουν καθώς πηγάζουν από γνήσιες καταστάσεις υπαρξιακής αναγκαιότητας. Κατέχοντας την λειτουργική αξία της σχηματοποίησης και την αδιάλειπτη διατύπωση της λεπτομέρειας αποδίδουν με ακρίβεια την ιδιαιτερότητα στις καταβολές που ιστορούν την κίνηση .
Με αβρότητα και καθαρότητα ,ατέρμονα οι δημιουργίες του εμπεριέχουν μια ρητορεία με τονικότητα και συσχετισμό, με ασίγαστη στόχευση και αρτιότητα απέναντι στην ιεροτελεστία της περιπέτειας.
Σύμφωνα με τον επιμελητή της έκθεσης Τάσο Ζαχαρόπουλο: ’’Ο σεβασμός του ζωγράφου για την τέχνη του, είναι προϋπόθεση για την πηγαία εκείνη ορμή, που λέγεται καλλιτεχνική δημιουργία. Είναι επίσης εκείνο που ζητάει κανείς σε ένα έργο τέχνης, το οποίο είναι εμφανές όταν υπάρχει. Σαν μια κατάκτηση ζωής που προέρχεται από άνθρωπο ευαίσθητο και ζωντανό. Ένας καλλιτέχνης που ξέρει να νιώθει και να βαθύνει στον άνθρωπο. Ή όπως λέει ο Picasso, ένας πίνακας ζει τη δική του ζωή, όπως ένα ζωντανό πλάσμα, και υπόκειται στις ίδιες αλλαγές στις οποίες υποκείμεθα κι εμείς στην καθημερινή ζωή. Αυτό είναι πολύ φυσικό, αφού ένας πίνακας αποκτά ζωή μόνο μέσω του ανθρώπου που τον παρατηρεί. Υπό αυτό το πρίσμα, στη ζωγραφική του Γιάννη Ζαχαρόπουλου, τέχνη και ζωή γίνονται ένα.
Στο βάθος κάθε πίνακα του δημιουργού θα βρούμε ένα υποκειμενικά οργανωμένο όραμα ή μάλλον μια αναλαμπή έμπνευσης που πηγάζει από το γεγονός ότι την μεγαλύτερη κοινοτυπία την εμπότιζε με το μεγαλύτερο πάθος, γεννώντας με αυτόν τον τρόπο τα έργα του, που ξεπερνάνε κάθε κατηγορία και χαρακτηρίζονται νέα. Το νέο, στο καλλιτεχνικό στερέωμα, είναι απαραίτητο, γιατί είναι το στοιχείο εκείνο που κάνει να διακρίνεται η δημιουργία στην κυριολεξία της. Πρόκειται για μοναδική εκδήλωση στην τέχνη διότι έχει κάτι καινούργιο, πραγματικά πρωτότυπο, καλά οργανωμένο.
Κάθε εκφραστικό μέσο του ζωγράφου Γιάννη Ζαχαρόπουλου, αποδίδει κάθε μορφή, αφού βέβαια την καθυποτάξει στον τρόπο του, με το δικό της αισθητικό άρωμα. Μια ομορφιά που συνδέεται με την μορφή, η οποία περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που αποτελούν το έργο τέχνης, όπως το σχήμα, το χρώμα, τη σύνθεση, τη διάταξη, τη συνάρτηση, την ενότητα, και το ύφος. Όλες αυτές οι ιδιότητες που έχει ένα έργο τέχνης, μπορούν να το εξυψώσουν και να αποκτήσει διαχρονική αξία. Ο ζωγράφος σκέφτεται με σχήματα και με χρώματα. Το αντικείμενο είναι η ποιητική, σύμφωνα με ένα απόφθεγμα του Μπρακ.
Στη διάρκεια της ζωής του πρόσφερε έργα που αποτέλεσαν σταθμούς στην εξέλιξη του συνολικού του έργου. Αν και πολλά έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, η ζωγραφική του στην έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη της Μυκόνου (Αίθουσα Ματογιάννι) θα κινήσει το ενδιαφέρον του φιλότεχνου κοινού, με το πλήθος και την ποικιλία των θεμάτων των έργων που θα εκτεθούν. Στιγμιότυπα από το αστικό περιβάλλον, από χώρους διασκέδασης, πορτραίτα σημερινών ανθρώπων, καθώς και πίνακες με μυθολογικό περιεχόμενο, είναι ένα δείγμα ότι ήθελε να είναι πιστός σ΄ αυτό που έβλεπε και διέγειρε τις αισθήσεις του, γιατί πίστευε ότι μπορεί κανείς να έχει επιτυχία, χωρίς απαραιτήτως να κάνει συμβιβασμούς.
Ο τίτλος της έκθεσης «Μέρα και Νύχτα» έχει μία σημειολογική σημασία, καθώς εκφράζει την επιλογή του ζωγράφου να ζωγραφίζει αστικά τοπία με φως της ημέρας και νυχτερινά. Όπως έλεγε και ο ίδιος, η νύχτα της Ελλάδας είναι φωτεινή. Ο Μπρακ από την άλλη, πάντα τόνιζε ότι το μυστήριο σκάει μαζί με τον ήλιο και το μυστηριώδες συχνά συγχέεται με το σκοτάδι. Είναι το μυστήριο του έργου τέχνης που αναπαράγει το φως και ας απεικονίζει μια νύχτα.
Παρουσιάζεται μία έκθεση με τόσο κατασταλαγμένο το ελληνικό στοιχείο και εκφρασμένο με τόση γνώση των κατακτήσεων και στο διεθνές πεδίο. Διαπιστώνουμε μία βαθύτερη αναζήτηση της ελληνικής κοσμοθεωρίας αλλά συγχρόνως και μία σπουδή του δημιουργού, των πιο σπουδαίων πρωτοποριακών κινημάτων.
Η έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη της Μυκόνου (Αίθουσα Ματογιάννι), η οποία είναι ένα είδος περιοχής, ένα «εν μικρώ μουσείο» που θα υποδέχεται το φιλότεχνο κοινό, στο οποίο τα έργα είναι προορισμένα να ζήσουν εκεί για ένα μικρό χρονικό διάστημα, επιδιώκει να δημιουργήσει στους επισκέπτες όμορφα συναισθήματα και να συντελέσει στη βελτίωση της καλλιτεχνικής τους αγωγής. Γιατί ίσως αποτελεί τον μόνο σωστό δρόμο για να ασκηθεί το μάτι, να καλλιεργηθεί η αισθητική αντίληψη του θεατή, η οποία κινεί και ζωντανεύει τον εσωτερικό κόσμο του, πλουτίζει το αίσθημα και πλαταίνει τη ζωή του.
Με αυτή την έκθεση επιδιώκουμε να δείξουμε την προσφορά του ζωγράφου Γιάννη Ζαχαρόπουλου στην τέχνη, ο οποίος συνδέθηκε με τα διεθνή καλλιτεχνικά ρεύματα, χωρίς να χάσει τον ελληνικό ρυθμό και χωρίς να απαρνηθεί το διαχρονικό αίτημα της «ελληνικότητας».’’
Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 19 Αυγούστου στο 20.00
O χώρος θα λειτουργεί καθημερινά από τις 11:00 έως τις 14:00 και από τις 20:00 έως τις 24:00.
Email επικοινωνίας: arttobaccofactory@gmail.com, mob: 6944878801
About the Author
