του Κωνσταντίνου Παυλικιάνη
Το «Everybody Have Fun Tonight» περιλαμβάνεται στον τέταρτο δίσκο των Wang Chung, «Mosaic», που κυκλοφόρησε το 1986.
Πρόκειται για ένα new wave/pop-funk τραγούδι, με δημιουργούς τον Jack Hues, τον Nick Feldman και τον Peter Wolf [σ.σ. όχι τον τραγουδιστή των J. Geils Band αλλά έναν συνθέτη από τη Βιέννη].
Η ιστορία του τραγουδιού είναι κάπως παράξενη. Όπως προκύπτει από το αρχικό demo, αρχικά σχεδιάστηκε ως μπαλάντα από τον Jack Hues και τον Nick Feldman, αμφότεροι μέλη του βρετανικού συγκροτήματος Wang Chung. Η ιδέα ήταν να αντισταθμίσουν τα συναισθήματα των στίχων με κάπως επιβλητική μουσική υπόκρουση. Αλλά ο Peter Wolf, ο παραγωγός του συγκροτήματος, τους έπεισε για το αντίθετο.
Jack Hues (στο podcast Just My Show με τον Eric Greenberg): Τις περισσότερες φορές γράφουμε ξεχωριστά, αλλά το «Everybody Have Fun Tonight» είναι στην πραγματικότητα ένα αρκετά συνεργατικό τραγούδι. Όταν καταλήξαμε στον αρχικό στίχο, έγραψα μια μπαλάντα στο ύφος του «Hey Jude» προσπαθώντας να είμαι ειρωνικός. Και όταν μπήκαμε στο στούντιο με τον Peter Wolf, μου είπε:
– Αυτή είναι μια καταπληκτική χορευτική επιτυχία, παίζεις δυνατά και πρέπει να αποδώσεις αυτό που λέει ο τίτλος!
Το αρχικό demo το ηχογραφήσαμε στο διαμέρισμα του Nick στο Λονδίνο γύρω στα Χριστούγεννα, νομίζω μια Δευτέρα, επειδή είχε όλα αυτά τα κουδουνάκια έλκηθρου και τέτοια. Κι εγώ ήθελα απλώς να έχει αυτή την περίεργη ατμόσφαιρα που να θυμίζει Disney. Αλλά τα πράγματα προφανώς αλλάζουν καθώς ο κόσμος ακούει τα τραγούδια και βλέπει συγκεκριμένες δυνατότητες σε αυτά. Μετά τον «Άνθρωπο Από Το Λος Άντζελες» (To Live And Die In L.A., 1985) είχαμε μια επιλογή, η οποία ήταν, εντάξει, μπορείς να κάνεις περισσότερες ταινίες, μπορείς να είσαι κάπως καλλιτεχνικός αν θέλεις, αλλά δεν θα έχεις απαραίτητα υποστήριξη σ’ αυτό. Ή μπορείς να κάνεις έναν επιτυχημένο δίσκο, κάτι που η δισκογραφική εταιρεία θέλει πάντα από εσένα. Και επιλέξαμε αρκετά συνειδητά να έχουμε έναν πολύ επιτυχημένο δίσκο και κατά κάποιο τρόπο να καθιερωθούμε. Μεγαλώνοντας στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στη δεκαετία του 1970, ήμουν σε εκείνη την πολύ ευεπηρέαστη ηλικία και πίστευα ότι η μουσική θα μπορούσε πραγματικά να αλλάξει τον κόσμο -στην πραγματικότητα άλλαξε όντως τον κόσμο στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Πιθανότατα το είχα αυτό ως υποκείμενο νόημα σε όλα όσα έγραφα. Μπορεί να μην είναι αντάξιο όλων εκείνων που βγήκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και του 1970, της μουσικής που αγαπώ ακόμα, αλλά ήταν η μικρή μας συνεισφορά.
— — —
Στο παρελθόν υπήρξαν συγκροτήματα που στους στίχους των τραγουδιών τους έβαλαν το όνομα του συγκροτήματος, π.χ. «In A Big Country», «Bad Company» κ.ά. Και οι Clash το έκαναν και ήταν όσο πιο cool μπορούσαν. Αλλά το να μετατρέψεις το όνομα σε ρήμα; Τι είδους τρέλα είναι αυτή; Αυτή είναι, ίσως, η μόνη επιτυχία όπου το όνομα του συγκροτήματος χρησιμοποιήθηκε ως ρήμα. Ο στίχος «Everybody Wang Chung tonight» μπέρδεψε τους ακροατές και δημιούργησε μια αξέχαστη φράση-σλόγκαν που χάραξε το τραγούδι στην ιστορία. Τη δεκαετία του 1980, οι ασυνήθιστοι στίχοι σε συνδυασμό με έναν πιασάρικο ρυθμό δημιούργησαν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες. Όπως εξήγησε η Holly Knight, η οποία έγραψε το «Obsession» (Animotion) και το «Love Is A Battlefield» (Pat Benatar): «Σκέφτεσαι κάτι πολύ μεταδοτικό και υμνητικό και το κλειδί είναι να προσπαθήσεις να βάλεις κάτι αντισυμβατικό από πάνω».
Ίσως ο μέσος ακροατής να μην έχει παρατηρήσει ποτέ κανέναν άλλον στίχο πέρα από αυτό το αξέχαστο δίστιχο, αλλά ο Hues και ο Feldman γεμίζουν το τραγούδι με μια έκκληση για θετικότητα, έστω και μόνο για να μπορέσει το μυαλό να νικήσει την ύλη: «The words we use are strong / they make reality».
Στη γέφυρα, ο Hues τραγουδά μια διαφορετική μελωδία για την κατάσταση του σύμπαντος ( «On the edge of oblivion / and all the world is Babylon») και υπονοεί ότι διασκεδάζουμε για να αποφύγουμε τις σκληρές αλήθειες («and all the love and everyone / a ship of fools sailing on»). Αλλά αυτό είναι απλά ένα στιγμιαίο περιστατικό, καθώς μετά επιστρέφουμε στον χορό και τραγουδάμε όλοι μαζί το ρεφρέν.
Matt Bissonette (συνέντευξη στο Hit Channel): Μιλούσα με κάποιον τις προάλλες γι’ αυτό το τραγούδι, το «Everybody Wang Chung tonight» και το τραγούδι είναι ένα εντάξει τραγούδι και ήταν hit, αλλά η γέφυρα σ’ αυτό το τραγούδι είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου. Το ξέρεις αυτό: «On the edge of oblivion». Αυτό έπαιζε στο ραδιόφωνο και ακούγεται σαν Sting.
— — —
Λίγο παρακάτω τίθεται το ερώτημα «Can you tell me what a Wang Chung is?». Τι ακριβώς σημαίνει Wang Chung; Ίσως τίποτα, αλλά ίσως και να υπάρχει μια βαθιά πνευματική έννοια που έχει τις ρίζες της στον αρχαίο βουδισμό. Προηγουμένως το συγκρότημα ονομαζόταν Huang Chung, που στα κινέζικα σημαίνει «κίτρινη καμπάνα» και αναφέρεται σε αυτό που πίστευαν οι Κινέζοι ότι ήταν ο τέλειος μουσικός τόνος και μια εκδήλωση του θεϊκού στοιχείου. Σύμφωνα με τον Nick Feldman, το «Wang Chung» μπορεί να αντιπροσωπεύει τα πάντα.
Nick Feldman: Wang Chung είναι το συναίσθημα, όχι η λέξη. Αντιπροσωπεύει κάτι αφηρημένο, μια απόδραση από ρεαλιστικές, πολύπλοκες ιδέες. Wang Chung σημαίνει ό,τι θέλεις να σημαίνει. Διασκεδάστε με αυτό. Αυτή είναι όλη η ιδέα του στίχου «Everybody Wang Chung tonight». Μπορεί να σημαίνει έναν χορό κάποιας φυλής, ένα βιενέζικο βαλς, ένα πάρτι στη Νέα Υόρκη, οτιδήποτε.
— — —
Το «Everybody Have Fun Tonight» ηχογραφήθηκε το 1986 στα West Hampstead Studios, στο Λονδίνο, με παραγωγό και ενορχηστρωτή τον Peter Wolf. Στην αρχική αργή εκδοχή, οι λέξεις «Wang Chung» λέγονται μόνο μία φορά. Όσον αφορά την επανάληψη της φράσης «Everybody Wang Chung tonight» στη νέα εκδοχή, ο Jack Hues εξήγησε ότι ο Peter Wolf τους ενθάρρυνε να το κάνουν για να βοηθήσουν στην προώθηση του συγκροτήματος.
Jack Hues: Εκ των υστέρων, ήταν πιθανώς μια από τις καλύτερες εμπορικές αποφάσεις που πήραμε ποτέ.
— — —
Η Siedah Garrett έκανε φωνητικά σε αυτό το τραγούδι, ένα χρόνο πριν εμφανιστεί στον δίσκο «Bad» του Michael Jackson ως συν-δημιουργός στο «Man In The Mirror», ενώ τραγούδησε μαζί του ντουέτο στο «I Just Can’t Stop Loving You».
Το «Everybody Have Fun Tonight» κυκλοφόρησε σε single στις 13 Σεπτεμβρίου 1986. Με μερικούς διαφορετικούς στίχους, η αρχική εκδοχή του τραγουδιού σε μπαλάντα μπήκε στη β’ πλευρά του single.
Το περιοδικό Billboard το περιέγραψε ως «αυτοεορταστικό χορευτικό rock» τραγούδι που επινοεί ένα νέο ρήμα. Αυτό το κόλπο, λοιπόν, λειτούργησε άψογα για τους Wang Chung.
Κλίνοντας προς την ευχάριστη ατμόσφαιρα του τίτλου, με μια παλιάς σχολής παραγωγή με synthesizers και κόρνα, το τραγούδι σχεδόν αμέσως καθιερώθηκε στον κόσμο της pop κουλτούρας.
Έφτασε στο No 2 των Η.Π.Α. και στο No 76 του Ηνωμένου Βασιλείου. Έγινε, επίσης, No 1 στον Καναδά, No 8 στην Αυστραλία, No 10 στην Ιταλία, No 19 στο Βέλγιο, No 23 στη Νέα Ζηλανδία και No 28 στην Ολλανδία.
Το μουσικό βίντεο του «Everybody Have Fun Tonight» ήταν ένα από τα πολλά αξιομνημόνευτα βίντεο που σκηνοθέτησαν οι Godley & Crème κατά τη δεκαετία του 1980. Μερικά από τα άλλα βίντεο που γύρισαν είναι το «Rockit» του Herbie Hancock και το «Only Time Will Tell» των Asia. Το βίντεο του «Everybody Have Fun Tonight» περιλαμβάνει σκηνές των Wang Chung να παίζουν σε ένα ξύλινο δωμάτιο με πολύ γρήγορο μοντάζ μεταξύ διαφορετικών λήψεων της ίδιας παράστασης. Το συγκρότημα και επιπλέον μουσικοί και χορευτές εμφανίζονται σε διάφορους σχηματισμούς σε όλο το βίντεο. Παρουσιάζονται σε κοντινό πορτρέτο και καθισμένοι κατά μήκος μιας σειράς από καρέκλες. Η διάταξη των καθισμάτων αλλάζει με κάθε λήψη. Κάθε πλάνο αναπαράγει έως και τέσσερις λήψεις του ίδιου πλάνου, με ορισμένες λήψεις να φτάνουν έως και το 1/25 του δευτερολέπτου.
Ο Kevin Godley και ο Lol Crème δοκίμαζαν συνεχώς νέες τεχνικές σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν κάτι εντυπωσιακό και διαφορετικό. Για το «Everybody Have Fun Tonight» δούλεψαν ένα λογισμικό εναλλαγής καρέ σε μία κονσόλα Grass Valley. Πρώτα γύρισαν το βίντεο και μετά πέρασαν τις λήψεις από την κονσόλα για να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το σπασμωδικό βίντεο του τραγουδιού είναι γεμάτο από εξαιρετικά γρήγορες εναλλαγές μεταξύ παρόμοιων εικόνων. Αργότερα, κι ενώ το ευρηματικό βίντεο προβαλλόταν τακτικά από το MTV, το BBC απαγόρευσε την προβολή του επειδή έχει «πάρα πολλά καρέ ανά δευτερόλεπτο». Ένας ιατρικός εμπειρογνώμονας, που προσλήφθηκε από μία επιτροπή του BBC, ισχυρίστηκε ότι η τεχνική επεξεργασίας που ακολουθήθηκε στα κλάσματα του δευτερολέπτου θα μπορούσε ενδεχομένως να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις στους θεατές. Αυτά για ένα βίντεο που δεν έχει καθόλου σεξ ή βία. Ωστόσο, κάποιοι θεωρούσαν ότι αν το «Everybody Have Fun Tonight» αφορά καθαρά το τραγούδι και τη μουσική αγνότητα, το μουσικό του βίντεο είναι το αντίθετο, δημιουργώντας μια δυσαρμονία που γι’ αυτούς ήταν κυριολεκτικά απωθητική.
Kevin Godley: Είχαμε μια σειρά από διαφορετικές καταστάσεις, που συμβαίναν σε όλο το τραγούδι από πολλές κάμερες, και μετά τις περάσαμε σε αυτό το λογισμικό και του είπαμε να κάνει κοψίματα των καρέ. Και αυτό είναι όλο. Με άλλα λόγια, ήταν μια αυτοματοποιημένη διαδικασία επεξεργασίας επειδή γνωρίζαμε αμυδρά πώς θα λειτουργούσε. Σχεδιάσαμε την ιδέα του βίντεο γι’ αυτό το λογισμικό. Δοκιμάσαμε αυτή την τεχνική μια φορά στο παρελθόν για έναν Αμερικανό καλλιτέχνη και δεν λειτούργησε τόσο καλά επειδή ήταν πολύ ακραία. Κάθε λήψη που κάναμε ήταν διαφορετική. Υπήρχε ένα κοινό στοιχείο στο ότι ο καλλιτέχνης ήταν ο κεντρικός πρωταγωνιστής, αλλά τον βάλαμε να ερμηνεύσει σε έξι διαφορετικά περιβάλλοντα, και πάλι με κοψίματα των δύο καρέ σε όλο το βίντεο. Ήταν αποτελεσματικό, αλλά σε μάγευε κάπως. Αυτό που μάθαμε από αυτό είναι ότι κάτι πρέπει να παραμένει στατικό στο φόντο. Μπορεί να έχεις πράγματα που μπαίνουν μέσα, αλλά αν το περιβάλλον είναι σταθερό τότε θα λειτουργήσει καλύτερα.
— — —
Jack Hues: Ήταν ένα τραγούδι ουσιαστικά πολύ αισιόδοξο και σκόπιμα διασκεδαστικό. Δεν το πήραμε πολύ σοβαρά του τύπου ότι «αυτό είναι ένα καταπληκτικό τραγούδι που θα σου αλλάξει τη ζωή». Είναι κάπως σαν να λέμε, βγείτε έξω, περάστε υπέροχα, μην ανησυχείτε πολύ. Θυμάμαι όταν κάναμε το βίντεο με τον Kevin Godley και τον Lol Crème, πίστευαν ότι έπρεπε να τραγουδάω κατευθείαν στην κάμερα με πολύ έντονο και πολύ σοβαρό τρόπο με αυτό το αρκετά ανάλαφρο τραγούδι. Και νομίζω ότι αυτό πραγματικά λειτουργεί σε αυτό το βίντεο. Το βίντεο που όλοι λάτρευαν εκείνη την εποχή ήταν το «Sledgehammer» του Peter Gabriel. Οτιδήποτε είχε λίγο stop-frame ήταν ωραίο. Στην πραγματικότητα απαγορεύτηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο επειδή κάποιοι δημοσιογράφοι του BBC είπαν ότι αυτός ο συγκεκριμένος αριθμός καρέ θα μπορούσε να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις σε ανθρώπους.
— — —
Nick Feldman: Είναι απολύτως γελοίο. Εννοώ, είπαν στον Μότσαρτ ότι η μουσική του είχε πάρα πολλές νότες και δείτε τι έκανε στην καριέρα του.
— — —
Η ξέφρενη επιτυχία των Wang Chung, όπου αναφέρονται στον εαυτό τους, πέτυχε εν μέρει επειδή έρχεται σε έξυπνη αντίθεση με τη σοβαρή εικόνα που είχαν παρουσιάσει στα προηγούμενα τραγούδια τους. Έτσι, όχι μόνο κατέληξαν στη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας τους, αλλά παράλληλα παρουσίασαν έναν αληθινό ύμνο της δεκαετίας του 1980.
Η ειρωνεία με τους Wang Chung, που χρησιμοποίησαν το όνομα του συγκροτήματος με τόσο αξιομνημόνευτο αποτέλεσμα, είναι ότι για μερικά χρόνια από τότε που δημιουργήθηκαν δεν μπορούσαν καν να αποφασίσουν ένα όνομα. Αρχικά ονομάζονταν Intellektuals (η γραφή δική τους) και στη συνέχεια 57 Men (παρόλο που ήταν μόνο έξι). Για ένα διάστημα ονομάζονταν Huang Chung, μέχρι που το 1983 άλλαξαν την ορθογραφία σε Wang Chung κατόπιν πρότασης της δισκογραφικής εταιρείας. Το 1986, όταν και κυκλοφόρησε το «Everybody Have Fun Tonight», ήταν ουσιαστικά ένα δίδυμο -ο Jack Hues και ο Nick Feldman- περιτριγυρισμένο από session μουσικούς και ειδικούς καλεσμένους. Για να γίνει ακόμα πιο περίπλοκο το θέμα, ακόμη και τα μέλη του συγκροτήματος εμφανίζονταν με καλλιτεχνικά ψευδώνυμα. Το πραγματικό όνομα του Jack Hues ήταν Jeremy Allan Ryder και το «Jack Hues» είναι ένα λογοπαίγνιο της γαλλικής φράσης «J’ Accuse» (Κατηγορώ), που παραπέμπει στη διάσημη ανοιχτή επιστολή του Émile Zola. Ο δε Nick Feldman εμφανιζόταν μέχρι το 1983 με το όνομα Nick De Spig.
Τα πιο δημοφιλή τραγούδια τους μέχρι το 1986, θα μπορούσε κάλλιστα κάποιος να τα περιγράψει ως μελαγχολικά. Απόλαυσαν μία επιτυχία με το «Dance Hall Days» (που είναι πιο μελαγχολικό απ’ ό,τι υποδηλώνει ο τίτλος του), το οποίο έφτασε στο No 16 των Η.Π.Α, και στη συνέχεια κέρδισαν επιπλέον αναγνώριση με το τραγούδι των τίτλων της αστυνομικής ταινίας «Ο Άνθρωπος Από Το Λος Άντζελες» (1985) του William Friedkin καθώς και με τη συμβολή τους στη θρυλική ταινία του John Hughes «The Breakfast Club» (1985). Κατά τη διάρκεια όλων αυτών -και κάπως ακούσια- οι Wang Chung έγιναν μέρος της σύγχρονης κουλτούρας της Βόρειας Αμερικής. Κατά ειρωνικό τρόπο, η μεγαλύτερη επιτυχία τους, το «Everybody Have Fun Tonight» παραλίγο να πάρει μια ζοφερή κατεύθυνση αφού αρχικά ήταν αργό. Ωστόσο, το τραγούδι ανέστησε μονομιάς την εικόνα των Wang Chung. Μπορεί να τους πήρε λίγο χρόνο για να καταλήξουν σε αυτό το όνομα, αλλά το χρησιμοποίησαν σαν όπλο με τον διάσημο στίχο «Everybody Wang Chung tonight» και με το όνομά τους να αναφέρεται από τον Homer Simpson και τον Austin Powers μέχρι τους Charlie και Alan Harper στο «Two And A Half Men» και τον James May στο «Top Gear», για να αναφέρουμε μόνο μερικούς.
Τα Σκι» (Out Cold, 2001), «Ξαφνικά… 30» (13 Going On 30, 2004), «Arrested Development» (2004), «Home Of Phobia» (2004), «Πιτζάμα Πάρτι!» (Sleepover, 2004), «Rocknrolla» (2008), «Splinterheads» (2009), «Stay Cool» (2009), «Έλα Να Τη Βρούμε Απόψε» (Take Me Home Tonight, 2011), «Χάρηκα Που Σε Γνώρισα» (Seeking A Friend For The End Of The World, 2012), «Το 24ωρο Μιας Ξανθιάς» (Walk Of Shame, 2014), «Ανατριχίλες» (Goosebumps, 2015) και «Η Ρίκι Και Η Ροκ» (Ricki And The Flash, 2015). Ακούστηκε επίσης στις τηλεοπτικές σειρές «That ‘70s Show» (2001), «Οικογένεια Γκίλμορ» (Gilmore Girls, 2002), «Medium» (2008), «Psych» (2017), «Cheers» και «Two And A Half Men». Ίσως η πιο διάσημη αναφορά είναι αυτή στη σειρά «Cheers», όπου ο φανταστικός τηλεοπτικός χαρακτήρας του ψυχίατρου Frasier Crane επαινεί το τραγούδι όταν ετοιμαζόταν για το δικό του πάρτι εργένηδων. Όταν ο Frasier μπαίνει στο μπαρ λέει: «Άκουγα έναν σταθμό rock and roll στον δρόμο, για να μου φτιάξει τη διάθεση, και έβαλαν ένα από εκείνα τα ασήμαντα τραγούδια που θεωρώ ότι είναι το κεντρικό θέμα για απόψε: «Everybody have fun tonight, everybody Wang Chung tonight». Το 2005, οι Wang Chung ερμήνευσαν το τραγούδι στην αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή «Hit Me, Baby, One More Time».
Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε επίσης στο game Wasteland (2020, σε folk διασκευή) καθώς και στο trailer του επερχόμενου video game Grand Theft Auto VI (2026), ενώ είναι ιδανικό και για γαμήλια -και όχι μόνο- πάρτι.
Το 2019, οι Wang Chung κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Orchesography», όπου περιλαμβάνονται δύο νέες εκτελέσεις του τραγουδιού, συνοδεία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Πόλης της Πράγας υπό τη διεύθυνση του Jan Chalupecky. Επιπλέον, κυκλοφόρησαν ένα single με 8 διαφορετικές εκδοχές που αναδεικνύουν τη λαμπρότητα του τραγουδιού, με μερικές ορχηστρικές και instrumental εκδοχές να αποκαλύπτουν τη μουσικότητα της μελωδίας, ενώ τα διάφορα remix αποκαλύπτουν διαφορετικά στοιχεία της ατμόσφαιράς του. Το Orchestral Extended Remix έχει μια εισαγωγή σχεδόν τριών λεπτών και παρουσιάζει τα ποικίλα όργανα της ορχήστρας. Αυτή η παρατεταμένη jazz εκδοχή έρχεται σε αντίθεση με την εκλεπτυσμένη ερμηνεία της εκδοχής Brassapella, που περισσότερο ανεβάζει τη διάθεση παρά δίνει ενέργεια. Περιλαμβάνεται επίσης η Orchestral Version, η οποία επιμηκύνεται για την Orchestral Extended Instrumental που κλείνει το single. Όσον αφορά τα remix, το Rikky Disco Club Edit αλλάζει τόσο το είδος όσο και το groove του κομματιού δίνοντας ένα βαθύ disco μπάσο πάνω από το ρεφρέν. Το Beats Remix δίνει προτεραιότητα στο beat έναντι των φωνητικών. Το Rikky Disco Remix έχει μια τροπική αίσθηση, ξεκινώντας με μια απλή εισαγωγή με κρουστά που οδηγεί σε πιο δυνατά beat, προσθέτοντας και ένα ρυθμικό riff. Το κομμάτι είναι σχεδόν απαλλαγμένο από τους στίχους, με τον στίχο «Everybody have fun tonight» να συμμετέχει μόνο ως επαναλαμβανόμενη λούπα. Το ατμοσφαιρικό Diskette Remix, γεμάτο με synths, προσθέτει τα διακριτικά φωνητικά των Wang Chung όταν δεν τα περιμένετε.
Το 2020, οι Wang Chung κυκλοφόρησαν μία νέα εκδοχή του τραγουδιού ως «Everybody Stay Safe Tonight» με τη συμμετοχή της Αμερικανίδας pop και jazz τραγουδίστριας Valerie Day (των Nu Shooz). Οι στίχοι της νέας εκδοχής προσέφεραν ένα θετικό μήνυμα εν μέσω της πανδημίας COVID-19, ενώ περιείχαν και αναφορά στο κίνημα Black Lives Matter.
Οι στίχοι:
I’ll drive a million miles
To be with you tonight
So if you’re feeling low
Turn up your radio
The words we use are strong
They make reality
But now the music’s on
Oh baby, dance with me, yeah
Rip it up, move down
Rip it up (rip it up), move it down to the ground
Rip it up (Oh, yeah), cool down
Rip it up, don’t hang me on the borderline
Everybody have fun tonight (x2)
Everybody Wang Chung tonight (everybody, yeah)
Everybody have fun tonight
Everybody Wang Chung tonight
Everybody have fun
Deep in the world tonight
Our hearts beat safe and sound
I’ll hold you so close
Just let yourself go down
Rip it up, move down
Rip it up (rip it up), move it down to the ground
Rip it up, cool down
Rip it up, get out what’s inside of you
(Chorus)
On the edge of oblivion
All the world is Babylon
And all the love and everyone
A ship of fools sailing on
Everybody
Everybody, have fun tonight
(x2)
Across the nation, around the world
Everybody, have fun tonight
A celebration, so spread the word
Everybody, everyone
Everybody, everyone (Can you tell me what a Wang Chung is?)
Everybody, everyone
(Chorus)
Everybody (everybody), everyone
Everybody (yeah), everyone
Everybody
About the Author
