«Easy Lover» – Philip Bailey & Phil Collins

του Κωνσταντίνου Παυλικιάνη

Το «Easy Lover» περιλαμβάνεται στον τρίτο σόλο δίσκο του Philip Bailey, «Chinese Wall», που κυκλοφόρησε το 1984.

Πρόκειται για ένα χορευτικό pop rock τραγούδι, σε μία ετερόκλητη σύμπραξη του Αμερικανού μαύρου τραγουδιστή του disco συγκροτήματος Earth, Wind & Fire, Philip Bailey, και του Άγγλου λευκού drummer και τραγουδιστή του rock συγκροτήματος Genesis, Phil Collins.

Οι Earth, Wind & Fire, που πήραν το όνομά τους από τα τρία στοιχεία του ζωδίου του Maurice White, ιδρυτή του συγκροτήματος, είχαν καθιερωθεί ως ένα από τα σημαντικά αμερικανικά συγκροτήματα της soul/funk. Δημιουργήθηκαν το 1969 ως The Salty Peppers από τον πολυτάλαντο τραγουδιστή/τραγουδοποιό/παραγωγό Maurice White, ο οποίος ήταν εποχιακός drummer για την Chess Records και μέλος του Ramsey Lewis Trio. Ο Maurice έφερε στο συγκρότημα τον αδελφό του, Vendine, που έπαιζε μπάσο, και μετά από δύο χρόνια, στα οποία χρησιμοποιούσε εποχιακούς μουσικούς, καθιέρωσαν μία μόνιμη σύνθεση που αποτελείτο και από τους: Philip Bailey (βασική φωνή), Larry Dunn (πλήκτρα), Al McKay (κιθάρα), Andrew Woodfolk (σαξόφωνο) και Ralph Johnson (drums).

Ο Phil Collins συμμετείχε ως προσκεκλημένος μουσικός και σε άλλα τραγούδια, παίζοντας drums μεταξύ άλλων για τους Robert Plant, Frida, Howard Jones, Tears For Fears και Eric Clapton, ενώ έκανε και φωνητικά για τον Peter Gabriel, πρώην μέλος των Genesis. Πολλοί τον θυμούνται και για το παίξιμό του στο single της Band Aid το 1984.

Η σόλο καριέρα του Phil Collins ξεκίνησε το 1981 με το single «In The Air Tonight», του οποίου την παραγωγή έκανε ο ίδιος. Σύντομα και άλλοι καλλιτέχνες αιτήθηκαν τις υπηρεσίες του ως παραγωγός. Ενώ ο Collins παρέμεινε βασικός τραγουδιστής των Genesis, ο Bailey παρέμεινε βασικός τραγουδιστής των Earth, Wind & Fire και ξεκίνησε επίσης σόλο καριέρα. Το 1983, ο Bailey ρώτησε τον Collins αν θα έκανε την παραγωγή στον επόμενο δίσκο του, με τίτλο «Chinese Wall».

Ο Philip Bailey είχε ήδη 16 επιτυχίες στη Βρετανία ως τραγουδιστής των Earth, Wind & Fire και ο Phil Collins είχε 12 επιτυχίες ως μέλος των Genesis και άλλες 8 στη σόλο καριέρα του, οπότε ήταν ένα καλό στοίχημα πως ό,τι και να ηχογραφούσαν θα ήταν κάτι ξεχωριστό. Ο Collins συμφώνησε και συναντήθηκαν στο Λονδίνο με τον μπασίστα Nathan East.

Έτσι, το 1984, ο Phil Collins ανέλαβε την παραγωγή και έπαιξε drums στον σόλο δίσκο του Bailey, «Chinese Wall», όμως, μετά την ηχογράφηση του δίσκου, ο Phil Collins και ο μπασίστας Nathan East συμφώνησαν ότι δεν υπήρχε ένα τραγούδι αρκετά πιασάρικο ώστε να κυκλοφορήσει σε single. Έτσι, ο Bailey ζήτησε από τον Phil Collins να γράψουν μαζί ένα τραγούδι κι έπειτα έκατσαν όλοι παρέα (Phil Collins, Philip Bailey και Nathan East) κι έγραψαν το «Easy Lover».

Phil Collins: Πάντα αγαπούσα τους Earth, Wind & Fire και το 1984 ρωτήθηκα αν θα έκανα την παραγωγή στο σόλο άλμπουμ του Philip Bailey. Ο κόσμος στηριζόταν πάνω του φυλετικά. «Μην επιστρέψεις με λευκό άλμπουμ. Είσαι ένας από μας». Έτσι ο Philip έβαλε επίσης τον Nathan East να παίξει σ’ αυτό. Στις αρχές του καλοκαιριού, ο Philip Bailey έφτασε από το Los Angeles και έπιασε ένα κατάλυμα στο Bramley Grange, ένα μικρό ξενοδοχείο στο ήσυχο χωριό Bramley, στο Surrey, σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μου. Αν και η ζωή στην αγγλική ύπαιθρο ήταν μια νέα και παραδεισένια εμπειρία για τον Philip, δεν μπορούσαμε να πετύχουμε τον στόχο μας, δηλαδή να γράψουμε μερικά κομμάτια μαζί. Υπήρχαν πάρα πολλοί μάγειρες στην κουζίνα. Βρήκαμε νωρίς σε βραχώδες έδαφος, αλλά τα καταφέραμε όλα. Καταλήξαμε να γράψουμε μόνο ένα τραγούδι μαζί, ακριβώς στο τέλος των ηχογραφήσεων. Ο Philip είπε:

Δεν έχουμε γράψει τίποτα μαζί σ’ αυτό το άλμπουμ.

Για να ολοκληρώσουμε την αποστολή, είπαμε να αυτοσχεδιάσουμε. Έτσι ένα βράδυ ξεκινήσαμε να παίζουμε μαζί και το φέρναμε από δω κι από κει και το μετατρέψαμε σ’ ένα κουπλέ κι ένα ρεφρέν. Ο Philip με κατεύθυνε και έγραψα μερικούς στίχους για έναν εκλεκτό εραστή («choosy lover»), που έγινε ο προσωρινός τίτλος. Το ηχογραφήσαμε εκείνο το βράδυ στοιχειωδώς για να μην το ξεχάσουμε. Το επόμενο πρωί, όμως, μας άρεσε τόσο πολύ που αποφασίσαμε να το χρησιμοποιήσουμε πρακτικά όπως ήταν. Έγραψα το κείμενο και το «Easy Lover» βγήκε υπογεγραμμένο από τους δύο Philip. Αυτό το τραγούδι δεν ηχεί σαν κάποια συγκεκριμένη εποχή. Είναι απλά φανταστικό. Η hip hop ταξιαρχία μ’ ερωτεύτηκε μετά το «Easy Lover». Έλεγαν: «Από που ήρθε αυτό; Αυτή δεν είναι μαύρη μουσική και δεν είναι ούτε λευκή μουσική. Είναι σαν ένα ενδιαφέρον χρώμα μπεζ».

Nathan East: Εκείνη την εποχή, έχτιζα μια καριέρα σε συνεδρίες. Είχα κάνει κάποιες περιοδείες με τους Kenny Loggins, Al Jarreau και Joe Sample. Άρχισα να το διασκεδάζω και τότε ήταν που ο Philip Bailey, που ήταν φίλος μου, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε να πάω στο Λονδίνο και να ηχογραφήσω το σόλο άλμπουμ του. Ήμουν μεγάλος θαυμαστής των Earth, Wind & Fire, οπότε εμφανιζόμουν σε πολλές συναυλίες τους. Υπήρχε στην πραγματικότητα μία παραγωγή ενός θεατρικού έργου με τίτλο «Jesus At The Roxy» στο οποίο συμμετείχε ο Philip και συμμετείχα κι εγώ σ’ αυτό και έπαιξα, οπότε αυτή ήταν η πρώτη φορά που συναντηθήκαμε κι έπρεπε να παίξω μαζί του. Από τότε τα βρήκαμε και γίναμε φίλοι οπότε, όταν σκέφτηκε να κάνει το σόλο άλμπουμ του, με πήρε τηλέφωνο και με κάλεσε να πάω. Όλοι τον ξέρουν από τους Earth, Wind & Fire αλλά αυτή θα ήταν σόλο προσπάθεια και ο Phil Collins ήταν ο παραγωγός. Αυτό ήταν, για άλλη μια φορά, πολύ συναρπαστικό, γιατί δεν είχα δουλέψει με τον Phil Collins και δεν είχα ηχογραφήσει με τον Philip, οπότε αυτό θα ήταν ένα νέο εγχείρημα. Με κάλεσαν για δύο εβδομάδες συνεδριών σ’ ένα στούντιο ονόματι Townhouse στο Λονδίνο και το οποίο εκείνη την εποχή ανήκε στον Richard Branson. Ήταν συναρπαστικό να ηχογραφήσω στο Λονδίνο. Ήταν όλα πολύ νέα για μένα, μένοντας έξω στην εξοχή, και ο Phil Collins έμενε όχι μακριά από μας, οπότε το πρωί μάς πήγαινε στο στούντιο. Ήταν, λοιπόν, διασκεδαστικό να γνωρίσω τον Phil ως άτομο και μετά να παίξω μαζί του. Είχαν ήδη τραγούδια σε demo και γραμμένα που ηχογραφήσαμε και το «Easy Lover» δεν ήρθε μέχρι το τέλος της δεύτερης εβδομάδας. Ήταν το τελευταίο τραγούδι που ηχογραφήσαμε. Ήταν διασκεδαστικό γιατί είχαμε δύο εβδομάδες να φτιάξουμε μαζί μουσική και η ερωτική σχέση μπασίστα/drummer είχε δημιουργηθεί, οπότε ήταν πραγματικά υπέροχο. Μου άρεσε να παίζω με τον Phil από την πρώτη νότα. Μετά από δύο εβδομάδες ηχογράφησης, είχαμε το άλμπουμ «Chinese Wall» και υπήρχαν μερικά πραγματικά υπέροχα τραγούδια, μερικά ήταν λίγο εσωτερικά αλλά πολύ ωραία τραγούδια, και μια μέρα στο στούντιο ο Philip είπε:

– Φίλε, ακόμα δεν έχουμε αυτό το αναμφισβήτητο single που θα διάλεγε αμέσως η δισκογραφική κι αυτό είναι που χρειαζόμαστε.

Οπότε κυριολεκτικά πήγα στο πιάνο και άρχισα να παίζω με το riff και, παραδόξως, σε περίπου 20 λεπτά, κατέληξα σ’ αυτό το τραγούδι που σχεδόν γράφτηκε μόνο του. Έπαιζα το κύριο riff στο πιάνο και ο Philip Bailey άρχισε να τραγουδάει τον στίχο και παίζαμε με μερικές συγχορδίες και ο Phil Collins άρχισε να χτυπά μ’ αυτές τις μελωδίες και είπαμε «Φίλε, ας το γράψουμε». Κάναμε αυτό που θεωρήσαμε ένα demo αυτουνού και, τότε, δεν υπήρχαν στίχοι. Το «Choosy lover» ήταν αυτό που τραγουδούσαμε, οπότε το ηχογραφήσαμε εκείνο το βράδυ, φτιάξαμε μια ταινία και είπαμε:

– Αυτό είναι καλή ιδέα.

Νομίζω ότι ήταν Πέμπτη βράδυ και η Παρασκευή ήταν η τελευταία μέρα, οπότε επρόκειτο να μπούμε και να τ’ ακούσουμε το πρωί και να δούμε τι χρειαζόταν να κάνουμε και μετά να το ηχογραφούσαμε. Πήγαμε, λοιπόν, σπίτι και όταν επιστρέψαμε το πρωί της επόμενης μέρας για να τ’ ακούσουμε, το ακούσαμε όλοι και είπα:

– Μου ακούγεται πολύ καλό, τι πιστεύετε;

Έτσι χρησιμοποιήσαμε αυτό το κομμάτι, που ήταν σαν το demo. Το άλλο πράγμα που παρατήρησα ήταν πόσο ωραία ακουγόταν η φωνή του Phil Collins όταν τραγουδούσε μαζί με τον Philip Bailey και είπα:

– Πρέπει να τραγουδήσεις κι εσύ σ’ αυτό Phil. Θα μπορούσε να γίνει ντουέτο.

Είχαμε το κομμάτι και το επόμενο πράγμα ήταν οι στίχοι. Κι έτσι ο Phil το πήρε στο σπίτι και την επόμενη μέρα ήρθε μ’ αυτούς τους στίχους, «Easy Lover», και είπα:

– Μπείτε μέσα και τραγουδήστε το τραγούδι, παιδιά!

Πήγαν μέσα κι αυτό ήταν. Έγραψαν τα μέρη τους και όλοι χορεύαμε στο στούντιο και μας άρεσε αυτό που ακούγαμε. Λίγο πολύ, βγήκε γρήγορα. Ένας από τους λόγους ήταν επειδή ήμασταν στο τέλος των ηχογραφήσεων, οπότε έπρεπε να προλάβω το αεροπλάνο την Κυριακή -κι αυτή ήταν η πρώτη φορά που πέταξα με το Concorde, το οποίο ήταν υπέροχο. Καθίσαμε οι τρεις μας και θυμάμαι τον διάλογο:

– ΟΚ. Πώς θέλετε να μοιράσουμε το τραγούδι;

Και πάλι, αποδεικνύει το γεγονός ότι είμαστε όλοι συνδημιουργοί του, οπότε πώς θα το μοιράζαμε; Κανονικά πιστεύω ότι οι στίχοι μετρούν για το 50% ενός τραγουδιού και η μουσική αφορά το υπόλοιπο 50%, οπότε νομίζω ότι ο τρόπος που μοιράστηκε ήταν 50% για τον Phil Collins και το υπόλοιπο 50% το μοιραστήκαμε ο Philip κι εγώ. Για μένα ο Phil Collins είναι ένας από τους αγαπημένους μου ανθρώπους στον πλανήτη, τελεία. Περάσαμε υπέροχες στιγμές, πήγαινα και έμενα στο σπίτι του και υπήρχε ένα δωμάτιο όπου έφτιαξε ένα καταπληκτικό σετ τρένων -ήταν γοητευμένος με τα μοντέλα τρένων. Αλλά και όταν ταξίδευα σε όλο τον κόσμο μαζί του, είχαμε υπέροχες στιγμές και πολύ γέλιο. Θυμάμαι ότι ένα βράδυ στο Σικάγο είχαμε ένα δείπνο κι ένα κορίτσι 8 χρονών ήρθε κοντά μας ενώ τρώγαμε και του ζήτησε αυτόγραφο, και συνήθως αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια πολύ ζόρικη κατάσταση, γιατί δεν ξέρεις πως θα πάει, αν θα πει «Δεν βλέπεις ότι τρώω;», αλλά αμέσως υπέγραψε και είπε:

– Ευχαριστώ που το ζήτησες.

Και σκέφτηκα μέσα μου «απ’ όλους τους ανθρώπους, ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες στον πλανήτη, ευχαρίστησε ένα κορίτσι που του ζήτησε αυτόγραφο». Από τέτοιους ανθρώπους μαθαίνεις το μέτρο του ανθρώπου στην ταπεινοφροσύνη.

Philip Bailey (στο περιοδικό Musician): Ο Phil και ο Nathan έπαιζαν μ’ ένα riff στο πιάνο κι εγώ περιφερόμουνα τραγουδώντας «Choosy Lover» πάνω στις συγχορδίες του πιάνου. Το δουλέψαμε όλη μέρα και γράψαμε σε ταινία μία πρόχειρη εκδοχή του. Την επόμενη μέρα είπαμε «ας το τσεκάρουμε για να μπούμε και να το ηχογραφήσουμε». Όταν το ακούσαμε, καταλάβαμε ότι δεν υπήρχε τίποτα κακό μ’ αυτό. Προσπαθήσαμε να το κάνουμε ξανά, αλλά κρατήσαμε το πρωτότυπο.

Το τραγούδι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερα βαθύ στιχουργικό περιερχόμενο. Μιλά απλά για μια σαγηνευτική γυναίκα που δεν μπορεί να τιθασευτεί. Ο στίχος, λοιπόν, επικεντρώνεται σε δύο άνδρες, που πιθανώς είναι φίλοι, να συζητάνε για μία γυναίκα-αράχνη, η οποία παίζει με τα συναισθήματα των ανδρών και είναι διαβόητη επειδή χρησιμοποιεί την ομορφιά και τη γοητεία της για να κάνει τους άντρες να την ερωτευτούν και μετά να τους απορρίψει. Δεν είναι σαφές αν απευθύνονται ο ένας στον άλλον ή αν και οι δύο απευθύνονται σε κάποιον ευάλωτο φίλο, σε μια προσπάθεια να τον γλιτώσουν από το να γίνει το επόμενο θύμα. Όποιο και να είναι το υποψήφιο θύμα, ο στίχος λέει ότι παρόλο που η γυναίκα αυτή είναι «το είδος του κοριτσιού που ονειρεύεσαι» («the kind of girl you dream of») και «ονειρεύεσαι να το κρατήσεις» («dream of keeping hold of»), θα πρέπει να το ξεχάσει γιατί θα καταλήξει να παίζει αυτή με τα συναισθήματά του και να τον εξαπατήσει πριν τον απορρίψει όταν βρει το επόμενο θύμα της. Το τραγούδι τελειώνει χωρίς να ξεκαθαρίζει αν ο αποδέκτης άκουσε τη συμβουλή να μείνει μακριά απ’ αυτήν.

Τουλάχιστον, σ’ αυτό το τραγούδι, βλέπουμε ότι ο άντρας είναι αυτός που γονατίζει αλλά, ας είμαστε ειλικρινείς, μιλάμε για ένα τραγούδι πριν από… -μετρήστε χρόνια- όπου δύο straight τύποι, ονόματι Phil, εκφράζουν τον φόβο τους για τις σκληρές, σεξουαλικά μη μονογαμικές γυναίκες, που ξεσκίζουν τις καρδιές των ευαίσθητων ανδρών. Πρόκειται για ένα κοινό τροπάριο συγγραφής τραγουδιών εκείνης της εποχής, με τους άνδρες να φοβούνται την ισχυρή, σεξουαλική γυναίκα, θεματολογία που συναντάται και στο «Maneater» (1982) των Hall & Oates.

Ο μισογυνισμός των στίχων είναι δύσκολο να αγνοηθεί με τα σημερινά πρότυπα, ίσως και με τα πρότυπα του 1985, ωστόσο είναι υπό συζήτηση δεδομένου ότι μόλις ξεκινούσε η εποχή του hair metal, όπου οι γυναίκες ως σεξουαλικά αντικείμενα θα οδηγούνταν σε εντελώς νέα άκρα.

Σύμφωνα με την επίσημη παρτιτούρα, το τραγούδι είναι γραμμένο σε Φα μινόρε (F minor) και έχει ρυθμό 105 bpm, αν και στην πραγματικότητα η στούντιο ηχογράφηση έχει ρυθμό 130 bpm. Το τραγούδι περιλαμβάνει επίσης ένα πολύ ωραίο σόλο κιθάρας. Στην ηχογράφηση συμμετείχαν οι: Philip Bailey (φωνή), Phil Collins (φωνή, drums και πλήκτρα), Daryl Stuermer (ηλεκτρική κιθάρα), Nathan East (μπάσο) και Lesette Wilson (πλήκτρα).

Το… θυμωμένο φαλτσέτο του Philip Bailey είναι αρκετά δυνατό και κουβαλάει στις πλάτες του το τραγούδι, απελευθερώνοντας και τον Phil Collins να βάλει τα δυνατά του, δημιουργώντας έτσι ένα απίθανο και έξυπνο ντουέτο κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο το «Easy Lover» είναι μία κλάση πάνω από τα περισσότερα pop κομμάτια εκείνης της εποχής.

Το «Easy Lover» κυκλοφόρησε σε single τον Νοέμβριο του 1984. Στις 17 Μαρτίου του 1985, έριξε από την κορυφή των βρετανικών charts το «You Spin Me Round (Like A Record)» των Dead Or Alive και ανέβηκε στο No 1 της Μεγάλης Βρετανίας ενώ έφτασε και στο No 2 των Η.Π.Α., πίσω από το «I Want To Know What Love Is» των Foreigner, και είναι το μοναδικό τραγούδι της σόλο καριέρας του Philip Bailey που μπήκε στο αμερικανικό Top 40. Επίσης έγινε No 1 στην Ιρλανδία και στον Καναδά, No 2 στη Νέα Ζηλανδία και την Ολλανδία, No 4 στο Βέλγιο, No 5 στην Γερμανία και την Φινλανδία, No 6 στη Νότια Αφρική, No 8 στην Ελβετία, No 10 στη Σουηδία, No 11 στην Ισπανία, No 14 στη Γαλλία, No 19 στην Ιαπωνία, No 21 στην Αυστρία και την Ιταλία και No 74 στην Αυστραλία.

Το μουσικό βίντεο, το οποίο γυρίστηκε στα Etward Studios στο Λονδίνο με σκηνοθέτη τον Jim Yukich και παραγωγό τον Paul Flattery, είναι διασκεδαστικό και απεικονίζει με χιούμορ την δημιουργία ενός… μουσικού βίντεο, με πρόβες και τεχνικές προετοιμασίες και με σκηνές ενός χαριτωμένου Phil Collins κι ενός περιχαρή Philip Bailey (που φορά πουλόβερ) να μεταδίδουν απολαυστικά θετική ενέργεια.

Το βίντεο ήταν ασυνήθιστο γιατί έδειχνε τους δύο Phil στο στούντιο να μαθαίνουν κάποιες κινήσεις χορού και να διαλέγουν ρούχα. Έμοιαζε περισσότερο με ντοκιμαντέρ παρά με μουσικό clip. Αλλά, αν μη τι άλλο, ήταν πρωτότυπο και το 1985 κέρδισε το MTV Award στην κατηγορία Best Overall Performance νικώντας μάλιστα τραγούδια όπως το «We Are The World» των USA For Africa και το «Dancing In The Dark» του Bruce Springsteen.

Την επόμενη χρονιά, το τραγούδι ήταν υποψήφιο για βραβείο Grammy στην κατηγορία Best Pop Performance by a Duo or Group With Vocals αλλά έχασε από το πανίσχυρο φιλανθρωπικό «We Are The World».

Αν και τα χορευτικά clubs δεν παίζουν και πολύ Phil Collins, το «Easy Lover» τα πήγε πολύ καλά στις disco, οι οποίες έπαιζαν συχνά το remix του John Potoker που κυκλοφόρησε σε maxi single. Ο Potoker, ο οποίος αργότερα έκανε ένα remix στο «Sussudio» αλλά και στο «Sledgehammer» του Peter Gabriel, ενσωμάτωσε ένα μέρος με drums στη μίξη που ο Phil Collins είχε χρησιμοποιήσει ως οδηγό.

Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του «Easy Lover», ο Philip Bailey επέστρεψε στους Earth, Wind & Fire, με τους οποίους συνέχισε να περιοδεύει, αλλά παράλληλα κυκλοφορούσε και σόλο albums. Ο Phil Collins συνέχισε ως τραγουδιστής των Genesis μέχρι που αποχώρησε το 1993 και αντικαταστάθηκε από τον πρώην τραγουδιστή των Stiltskin, Ray Wilson, δίνοντας πλέον βάρος στην σόλο καριέρα του.

Ο Phil Collins ερμήνευσε το τραγούδι σε συναυλίες του και μάλιστα συμπεριέλαβε ζωντανή ηχογράφηση του τραγουδιού στο άλμπουμ «Serious Hits… Live!» (1990), ενώ την πρώτη εκτέλεση την συμπεριέλαβε στη συλλογή «Hits» (1998). Σε κάποιες από τις συναυλίες του, τον συνόδευσε στα φωνητικά ο μπασίστας και συνδημιουργός του τραγουδιού, Nathan East.

Nathan East: Είναι πάντα διασκεδαστικό. Η πρόκληση ήταν πάντα να παίζεις μπάσο, οπότε το να παίζεις και να τραγουδάς ταυτόχρονα είναι μια άλλη πρόκληση, να κάνεις και τα δύο ταυτόχρονα, αλλά πάντα το απολαμβάνω. Το έκανα από τότε που ήμουν σε top συγκροτήματα και μετά θυμάμαι όταν ο Eric Clapton μού ζήτησε να τραγουδήσω το «Can’t Find My Way Home» στις συναυλίες του, κάτι που ήταν πολύ διασκεδαστικό. Είναι τρομακτικό να διασκευάζεις ένα φωνητικό του Steve Winwood, αλλά ήταν διασκεδαστικό να το κάνεις, και όταν ο Phil μού ζήτησε να το τραγουδήσω για τη ζωντανή εμφάνιση, το είδα απλά ως διασκέδαση. Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου ότι αναμετράται μ’ έναν αληθινό τραγουδιστή, γιατί αυτό είναι το μόνο που κάνουν, οπότε δεν θα μπορούσα ποτέ να σκεφτώ ν’ ανταγωνιστώ σ’ αυτό το επίπεδο, αλλά είναι απλά διασκεδαστικό να φτιάχνεις μουσική και να τα κάνεις όλα.

Επί σκηνής, κατά τη διάρκεια του «Easy Lover» υπήρχαν και πολλές χορευτικές κινήσεις.

Nathan East: Μεγάλωσα λατρεύοντας συγκροτήματα όπως τους Earth, Wind & Fire, οπότε πολλές φορές έβλεπα αυτές τις κινήσεις κι έλεγα «Πόσο διασκεδαστικό θα ήταν να χοροπηδώ έτσι στη σκηνή». Αν μου δώσεις ασύρματο, αυτό είναι, έχω φύγει! Δεν χρειάστηκε ποτέ να μάθω χορογραφία, αλλά όταν είχαμε την μπάντα μαζί, τον Phil Collins, τον Eric Clapton, τον Greg Phillinganes, ο Greg κι εγώ κατεβαίναμε μπροστά και κάναμε αυτές τις μικρές χορογραφικές κινήσεις και ο Phil με τον Eric στέκονταν στο πλάι της σκηνής ξεσπώντας σε γέλια. Κάναμε λίγο από Earth, Wind & Fire. Στο Albert Hall, θυμάμαι, ο Eric Clapton έπαιξε το σόλο της κιθάρας και σκέφτηκα «Ουάου, αυτό είναι πολύ ωραίο!». Μπήκε ακριβώς εκεί και το ροκάρισε πολύ σκληρά. Μου άρεσε που το έπαιξε. Ήταν υπέροχο. Το «Easy Lover» είναι αρκετά ψηλά στη λίστα με τις αγαπημένες μου στιγμές. Και κυρίως επειδή μ’ ενδιέφερε η μακροβιότητα και τα πράγματα που διαρκούν, γιατί πολλά τραγούδια έρχονται και φεύγουν και μετά από έξι μήνες δεν μπορείς να θυμηθείς πώς πάνε, αλλά αυτό ήταν διασκεδαστικό γιατί έγινε κάτι που τ’ ακούνε τα παιδιά μου κι έγινε ένα από τα αγαπημένα τους τραγούδια όταν το άκουσαν για πρώτη φορά, κι είναι πολύ κοντά και αγαπητό στην καρδιά μου, ιδιαίτερα το ότι μπόρεσα ν’ αγοράσω ένα σπίτι με μέρος των δικαιωμάτων, κι αυτό ήταν καλό. Δεν νομίζω ότι το έχω τραγουδήσει ποτέ στο ντους. Ποτέ δεν ξέρεις. Μερικές φορές πριν το παίξουμε με τον Phil σε περιοδεία, ίσως έκανα ζέσταμα στο ντους μ’ αυτό. Το κομμάτι είναι αρκετά ψηλά.

Το 2010, ο Philip Bailey και ο Phil Collins ερμήνευσαν το «Easy Lover» στην 41^η εκδήλωση του Songwriters Hall of Game στη Νέα Υόρκη.

Το «Easy Lover» ακούστηκε στην τηλεοπτική σειρά «The Assassination Of Gianni Versace: American Crime Story», όπου ακόμα και ο Phil Collins δεν θα μπορούσε να προβλέψει πόσο ανατριχιαστικά ταιριαστοί θα ήταν οι στίχοι με το επεισόδιο που απεικονίζει μία σαδιστική σεξουαλική συνάντηση που κλιμακώνεται γρήγορα προς τη δολοφονία. Στην τηλεοπτική σειρά, που εστιάζει στη δολοφονία του σχεδιαστή Gianni Versace, ο Darren Criss (που υποδύεται τον Andrew Cunanan) χορεύει ημίγυμνος υπό τους ήχους του «Easy Lover» μπροστά στο υποψήφιο θύμα του που είναι φιμωμένο. Επίσης, το βιβλίο του Chuck Thompson «To Hellholes And Back: Bribes, Lies, And The Art Of Extreme Tourism» (2009) περιλαμβάνει αναφορά στο τραγούδι.

Άλλες εκτελέσεις:

Julie Anthony (1985, στον δίσκο «This Is It»).
Bits & Pieces (1985, ως μέρος του «Bits & Pieces 1985»).
Alan Coulthard (1985, ως μέρος του «Pop Mix 85»).
James Last (1985, ως μέρος του medley «The Wanderer / Easy Lover» στον δίσκο «Fur Alle!»).
Paul Mauriat (1985, ορχηστρική εκτέλεση στον δίσκο «Transparence»).
Mini Pops (1985, ως μέρος του medley «Wouldn’t It Be Good – Look Mama – Easy Lover – Wide Boy»).
James Last (1988, στον δίσκο «Dance, Dance, Dance»).
The Royal Philharmonic Orchestra (1990, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Royal Philharmonic Orchestra Conducted By Louis Clark Plays Hits Of Phil Collins»).
The London Starlight Orchestra (1991, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The London Starlight Orchestra Plays Another Day In Paradise – A Collection Of Phil Collins Hits»).
Spectrum (1991, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Music Of Phil Collins»).
The Twilight Orchestra (1991, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Twilight Orchestra Plays Hits Of Phil Collins»).
Ask And Answer (1994, στο άλμπουμ «Easy Lover / Communications»).
The Gary Tesca Orchestra (1994, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «In The Air Tonight – The Phil Collins Story»).
The Starlite Orchestra (1994, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «The Starlite Orchestra Plays Phil Collins»).
Montezuma’s Revenge (Νοέμβριος 1995, στο άλμπουμ «Make A Noise»).
The Ballroom Band (1995, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Chachacha»).
Party Animals (1996, στο άλμπουμ «Are You Ready – Are You Steady – O.K. Let’s Party»).
Jaded Heart (Νοέμβριος 1999, εκπληκτική διασκευή στο άλμπουμ «IV»).
Ricardo Caliente (1999, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Panpipes Play Phil Collins»).
Hullabahoos (2000, a cappella εκτέλεση στο άλμπουμ «8ch»).
Coko (2001, με τίτλο «Gotta Hold Over Me» στο άλμπουμ «Urban Renewal – Featuring The Songs Of Phil Collins»).
Evening Star Orchestra (Ιούνιος 2002, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Phil Collins – The Ultimate Tribute»).
Studio 99 (2002, στο άλμπουμ «Phil Collins – A Tribute By Studio 99»).
Kentish Man (2003, σε single).
Florent & Carole Atem (Ιούλιος 2004, στο άλμπουμ «Duets – Island Style»).
The Easy Lovers (Απρίλιος 2005, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Piano Strings Tribute To Phil Collins»).
Joe Budden (2005, ως sample στο τραγούδι «Old School Mouse»).
Divided (2005, στο ομώνυμο άλμπουμ).
Exit 245 (2006, a cappella εκτέλεση στο άλμπουμ «Barbershop Tragedy»).
Governor feat. T.I. (2006, ως sample στο τραγούδι «You Got The Power»).
Jim Jones feat. Max B (2006, ως sample του «Intro»).
Superiority Complex (2006, ως sample στο τραγούδι «Deathwish»).
Ten Masked Men (Ιανουάριος 2008, στο άλμπουμ «Attack Of The Ten Masked Men»).
Chipper (Οκτώβριος 2008, στο άλμπουμ «Funkytown»).
FS Green (2008, ως sample στο τραγούδι «Easy Lova»).
Wale (2008, ως sample στο τραγούδι «Artistic Integrity»).
Tony DeSare (Ιανουάριος 2009, στο άλμπουμ «Radio Show»).
Espen Lind, Kurt Nilsen, Alejandro Fuentes, Askil Holm (Ιούνιος 2009, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Hallelujah Live – Volume 2»).
Childish Gambino (2009, ως sample στο τραγούδι «Extraordinary»).
Emicida (2011, ως sample στο τραγούδι «Zica, Vai La»).
Carol Assad feat. Zeca Rodriguez (Ιανουάριος 2012, στο άλμπουμ «Relaxing Bossa Nova 7 – Unforgettable Famous Songs In Bossa Nova»).
Criminal Vibes (2012, σε single).
Fabolous (2012, ως sample στο τραγούδι «B.I.T.E.»).
Tommy Jenkins & Joe Murphy (2012, στο άλμπουμ «Hit Mix ’85 Vol. 2 – 17 Chart Hits»).
DeeJMD (2013, ως sample στο τραγούδι «Lover»).
Uzi Junker (2013, ως sample στο τραγούδι «Amore E Rabbia»).
Judson Mancebo (2013, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Babies Love Phil Collins»).
Pogz & Te-Tris (2013, ως sample στο τραγούδι «Pesel»).
PrismCorp Virtual Enterprises (2013, με τίτλο «Impressions» στο άλμπουμ «Home»).
RP Boo (2013, ως sample στο τραγούδι «Area 72»).
Jack And The Ripper Girl (Ιούλιος 2014, στο άλμπουμ «Cover Band Of The Day: 30 Hits»).
Chill Phil (Δεκέμβριος 2014, στο άλμπουμ «Acoustic Lounge Unplugged – The Songs Of Phil Collins & Genesis»).
Robert Rush & Carolina Klein (2014, στο άλμπουμ «Play 80’s»).
Death Blossoms (Φεβρουάριος 2015, στο EP «Easy Lover – Headbanging To Phil Collins»).
Electric Six (Μάρτιος 2015, στο άλμπουμ «Mimicry And Memories»).
Nathaniel Willemse (Οκτώβριος 2015, στο άλμπουμ «Yours»).
Abacab (Δεκέμβριος 2015, a cappella εκτέλεση στο άλμπουμ «But I Can Sing Phil Collins – Acapella Cover Vocals»).
Sugarfree (2015, με τίτλο «Hartenbreker» στο άλμπουμ «Samen Sterk»).
Infuze & Father Dude (2017, σε single).
Roisto (2017, ως sample στο τραγούδι «No Regrets»).
Shelly Sony feat. Jamie Lancaster (Ιανουάριος 2019, σε single και στο άλμπουμ «Duets»).
Callum J Wright (Ιούλιος 2020, ακουστική εκτέλεση σε single).
Twinkle Twinkle Little Rock Star (Οκτώβριος 2020, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «Lullaby Versions Of Phil Collins»).
Midnite String Quartet (Οκτώβριος 2020, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «MSQ Performs Phil Collins»).
Acoustic Heartstrings (Νοέμβριος 2020, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «AH Performs Phil Collins»).
Music Box Mania (Δεκέμβριος 2020, ορχηστρική εκτέλεση στο άλμπουμ «MBM Performs Phil Collins»).
The Hood Internet (2020, ως μέρος του «1984»).
Terry Lin (2020, στο άλμπουμ «ONEtake 2.0»).
Stephan M & Laurent Simeca (2020, σε single).
Meridian (2020).
Midnite String Quartet (2020, στο άλμπουμ «MSQ Performs Phil Collins»).
The Hindley Street Country Club (Φεβρουάριος 2021, στο άλμπουμ «HSCC 4»).
Scouting For Girls (Απρίλιος 2021, στο άλμπουμ «Easy Lover»).
Tory Lanez (2021, ως sample στο τραγούδι «Last Kiss Of Nebulon»).
Guy Scheiman, Marcos Adam & Mickael Kruz (2021, σε single).
Chronology Retro Music (2022, ζωντανή ηχογράφηση με την Erika Sofia και τον Martin Herrera στις φωνές).
Phantome Electrique (2022, ως sample στο τραγούδι «It’s The Only Way You’ll Ever Know»).
Sepultura (2022, σε συναυλίες).

Οι στίχοι:

Easy lover
She’ll get a hold on you believe it
Like no other
Before you know it you’ll be on your knees
She’s an easy lover
She’ll take your heart but you won’t feel it
She’s like no other
And I’m just trying to make you see

She’s the kind of girl you dream of
Dream of keeping hold of
You’d better forget it
You’ll never get it
She will play around and leave you
Leave you and deceive you
Better forget it
Oh you’ll regret it

No you’ll never change her, so leave it, leave it
Get out quick ’cause seeing is believing
It’s the only way
You’ll ever know

(Chorus)

You’re the one that wants to hold her
Hold her and control her
You’d better forget it
You’ll never get it
For she’ll say there’s no other
Till she finds another
Better forget it
Oh you’ll regret it

And don’t try to change her, just leave it, leave it
You’re not the only one, ooh seeing is believing
It’s the only way
You’ll ever know, oh

No don’t try to change her, just leave it, leave it
You’re not the only one, ooh seeing is believing
It’s the only way
You’ll ever know, oh

She’s an easy lover (she’s a easy lover)
She’ll get a hold on you believe it (get a hold on you)
(She’s) like no other
Before you know it you’ll be on your knees (you’ll be down on your knees)
She’s an easy lover
She’ll take your heart but you won’t feel it (you won’t feel it)
She’s like no other
And I’m just trying to make you see (trying to make you see)