O Ορέστης Λάσκος ήταν ποιητής, όχι μόνο των λέξεων καθώς κυκλοφόρησε περισσότερες από δέκα ποιητικές συλλογές, αλλά και εικόνων. Ίσως από τις ταινίες που προβάλλει κατά κόρον η τηλεόραση δεν το διαπιστώνουμε, αλλά στο ξεκίνημά που προσέφερε μια καλλιτεχνική ταινία που όμως έμεινε στην ιστορία για το γυμνό της.
Από μια άποψη λογικό αφού για πρώτη φορά ένας σκηνοθέτης έδειχνε σε φιλμ δύο νέα παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι γυμνά με τον φακό του να καταγράφει τα πρώτα τους ερωτικά σκιρτήματα.
Το Δάφνις και Χλόη παραγωγής του 1931 είναι μεταφορά στην οθόνη της ιστορίας του Λόγγου του 3ου αιώνα. Η ταινία δεν έχει τίποτε το πρόστυχο προσφέρει ποιητικές εικόνες, πρωτοποριακές για την εποχή της.
Στην Αθήνα προβλήθηκε στις 27 Ιουνίου 1931 και όπως ήταν φυσικό δίχασε κριτικούς και θεατές. Ο Λάσκος, που ήρθε στον κόσμο αυτό τέτοια μέρα (11/11) του 1909 μεταπολεμικά εξελίχτηκε σε βασικό βραχίονα του λεγόμενου εμπορικού κινηματογράφου. Γύρισε κωμωδίες, δράματα, οτιδήποτε μπορούσε να προσφέρει κέρδος στους παραγωγούς ταινιών για τους οποίους δούλευε.
Όμως ας επανέλθουμε στην ταινία που μπήκε στον χώρο του σινεμά. Αναζήτησε δύο νέους για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τους βρήκε στο πρόσωπο του Έντισον Βήχου που τότε ήταν 19 χρόνων και της 17χρονης Λούση Ματλή.
Ο Έντισον Βήχος στους τίτλους της ταινίας εμφανίζεται ως Απόλλων Μαρσύας. Δεν ακολούθησε την καριέρα του ηθοποιού, αλλά αφοσιώθηκε στη φωτογραφία και για πολλά χρόνια στην οδό Πατησίων διατηρούσε κατάστημα με κορνίζες. Μέχρι να εμφανιστεί στην ταινία ήταν περιζήτητος γαμπρός. Πέθανε το 1992.
Η Λούση Ματλή ήταν κόρη του Έλληνα προξένου στο Σικάγο έμεινε για λίγο στην Ελλάδα. Με τον Ορέστη Λάσκο είχαν θυελλώδη σχέση που επηρέασε το γύρισμα της ταινίας από τους συχνούς καυγάδες τους. Ακολούθησε μια τουλάχιστον ταινία στην Ελλάδα κι επέστρεψε στις ΗΠΑ για να αφοσιωθεί στον χορό. Πέθανε το 2003.
Η ταινία για χρόνια εθεωρείτο χαμένη. Πέρα από κάποια στιγμιότυπα στο πρώτο ντοκιμαντέρ για τον ελληνικό κινηματογράφο με τίτλο Τον παλιό εκείνο τον καιρό δεν υπήρχαν άλλα πάνα της. Εντοπίστηκε στη δεκαετία του ΄90 στις ΗΠΑ με αγγλικούς υπότιτλους στα ελληνικά καρέ, αποκαταστάθηκε και πλέον αποτελεί μαζί με την Αστέρω και μερικές ακόμα ταινίες τις πρώτες προσπάθειες του ελληνικού κινηματογράφου.
