Το εικαστικό ”Ονειρικό ” της Σύνης Αναστασιάδη στο καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας 

του Λεόντιου Πετμεζά

Η Αιμιλία Κουγιά και ο Αποστόλης Σαρρής διοργανώνουν και επιμελούνται την νέα έκθεση της Σύνης Αναστασιάδη με τίτλο «Ονειρικό», που πραγματοποιείται  στο καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας ,28ης Οκτωβρίου (Πατησίων) 44 και  θα διαρκέσει από  τις 5 Αυγούστου έως τις 5 Σεπτεμβρίου 2026. Η Σύνη Αναστασιάδη μεταφέρει στον καμβά τις υπαρξιακές αναζητήσεις της, τις αμφιβολίες, τις απορίες της. Ταξιδεύει κυριολεκτικά και μεταφορικά ψάχνοντας απαντήσεις στα ερωτήματα που απασχολούν τον ευαίσθητο ψυχισμό της. Δεν περιορίζει τον θεατή του έργου της με συγκεκριμένες φόρμες, αφήνει ελεύθερη τη δημιουργία της εικόνας που ο καθένας θέλει να δει και να ονειρευτεί, εξ ου και ο τίτλος της έκθεσης: “Ονειρικό”.

Η Σύνη κάνει ορατή την ευαισθησία της εικονοποιώντας με λεπτότητα φιγούρες και ονειρικούς τόπους, εξασφαλίζοντας έτσι την ελευθερία της ρευστότητας, χωρίς αυστηρούς σχεδιαστικούς κανόνες αλλά με μυστικές αρμονίες, γι’ αυτό και το αποτέλεσμα δεν στερείται καθόλου ουσιαστικής ζωγραφικής αρετής.

Είναι γλυκιά και γλυκομίλητη, μου φάνηκε σχεδόν εύθραυστη, λίγο πιο βαθιά όμως τόσο φλογερή με δυνάμεις που αντλεί για να υπηρετήσει την τέχνη, το ηθικό, το αισθητικό και το καλό με όση ευρύτητα χωράει η σπανιότητα της ψυχής της. Έρχεται από τη μακρινή Αλεξανδρούπολη να μας εισάγει στο ονειρικό της σύμπαν με σεμνότητα και αμηχανία που διακρίνει άνθρωπο με περισσότερη αμφιβολία παρά έπαρση στείρας βεβαιότητας. Οι παλίρροιες των χρωμάτων και των σχεδιάσεων της δημιουργού για πολλά χρόνια έχουν λάβει εγκωμιαστικά και θετικά σχόλια .Στις ενότητες των επιτευγμάτων της ενυπάρχει η συνειδητοποίηση της ευειδούς απεικόνισης . Στο μεταίχμιο των συλλήψεων της κυριαρχεί  το ιδίωμα των περιγραφών που συνιστούν ένα κόσμο ονειρικής και φαντασιακής πραγματικότητας. Οι ενδόμυχες σκέψεις και οι επιθυμίες της ανασύρουν ιστορίες με πολυσήμαντα αρώματα,  με δυναμική την παρουσία και την απουσία των στοιχείων . Στις εικονίσεις που φιλοτεχνεί συγκροτούνται οι  αφηγήσεις και οι δομημένες νοήσεις .Στα εκθέματα της η μουσικότητα  της γραφής  με εμμονή αποκαλύπτει τις προθέσεις και τις διαθέσεις των διαπραγματεύσεων της . Η καλλιτέχνιδα λεπτολογεί την λεπτομέρεια της άποψης της και σταχυολογεί εκφάνσεις για τις εκμυστηρεύσεις των συμβάντων και των δεδομένων .Επισημαίνει  εμπειρίες από τις καταστάσεις που έχει στοιχειοθετήσει. Με χρωματική και σχεδιαστική ακρίβεια οι εκφράσεις της μεταλαμπαδεύουν εξάρσεις και αλληλουχίες. Συγκροτούν μια τεχνοτροπία περιδιάβασης που δρα συγκεντρωτικά. Με  προσθετική χροιά αναδεικνύει διατάξεις που αποτελούν τα μνημειακά κομμάτια  μιας ιδιότυπης έμπνευσης  . Στην δεδομένη συνύπαρξη  χαρακτηριστικά και αποσπασματικά τοποθετεί  τον χαρακτήρα των  διευθετήσεων .Με την αναπαράσταση των στιγμών προχωρά στην ανάδυση των αντικειμενικών παρεμβάσεων που διαθέτει η εξελικτική υφή και παράλληλα το πότισμα από τις μνήμες. Η εμπνευσμένη δημιουργός προτείνει στάσεις που απαντούν σε αναζητήσεις και αναπτύσσουν πολυκύμαντα μια ατμοσφαιρική πολυφωνία που αλληλοσυμπληρώνει τις αναφορές. Η εκποίηση των συνθέσεων της προέρχεται από μια μελέτη και από μια καταγραφή στην οποία ο θεατής είχε την δυνατότητα, να ενημερωθεί , να αξιολογήσει, να υιοθετήσει προτάσεις και να λειτουργήσει κριτικά απέναντι στο συνολικό εικαστικό έργο της. .

Συμπερασματικά ο μοναδικός αυτός διάλογος περιέχει συµβολισµούς που γίνονταν πηγή της διοχέτευσης των προτύπων και των µηνυµάτων . Το αποτύπωµα  της αποσκοπεί µέσω των επικείμενων τάσεων  στην ανάλυση των εικονογραφικών συντεταγμένων. Η απόδοση της διαφοροποιείτε ανάλογα με τις αντιλήψεις . Περιλαμβάνει εικάσματα που καλύπτουν ένα πλαίσιο συνοµιλίας µε τα ζωγραφικά έργα .Οι αποτυπώσεις της αντλούν ερεθίσματα και εναύσματα από την πολυποίκιλη προσέγγιση, την διάθεση της προέκτασης και την διαχρονική προοπτική. Εκδηλώνουν απερίφραστα εμβόλιμες υπαρξιακές αγωνίες. Μεταφέρουν σε ένα βαθυστόχαστο ειρμό σκέψεων που προβάλλει ένα διαμέτρημα  που στηρίζεται σε ιδεογραφικές ενδόμυχες απόψεις .Τα κυρίαρχα θέματα ενδυναμώνουν τον αγώνα για την διακριτή εξπρεσιονιστική τάση της απελευθέρωσης από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό με διαρθρώσεις απέναντι στην διαχρονική διάσταση της μυσταγωγίας . Η  ομοιογένεια των θεματικών εντάξεων της εμπεριέχει τους συνδυασμούς της πλήρους επιτάχυνσης.

Βιογραφικό σημείωμα : Η Σύνη Αναστασιάδη γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1947. Το 1970 πήρε το κρατικό πτυχίο σχεδιάστριας – ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ – Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε ως σχεδιάστρια στην ΑΕG Θεσσαλονίκης από το 1971 έως το 1977 παρακολουθώντας παράλληλα μαθήματα ζωγραφικής στα εργαστήρια των Πολύκλειτου Ρέγκου και Θανάση Μήνου. Ασχολήθηκε με κεραμική και μεταξοτυπία παίρνοντας μέρος σε εκθέσεις του Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ και της Δ.Ε.Θ. Το 1981-83 μελετά σε ελεύθερα εργαστήρια της Βιέννης μικτές τεχνικές. Είναι μέλος του Ε.Ε.Τ.Ε., του Hellenic Centre του Λονδίνου.

Υπήρξε συνεργάτης της GALERIE ZYGOS στην Αθήνα και είναι μόνιμη συνεργάτης της GALERIE TERZO στο Βερολίνο.

Τιμητικές διακρίσεις: 2001 Ένωση Γυναικών Ελλάδας, 2005 Δήμος Αλεξανδρούπολης, 2015 Pinelo Gallery Κωνσταντινούπολη, 2016 Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης, 2017 Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Έχει πραγματοποιήσει 54 ατομικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Παρίσι, Βιέννη, Λουξεμβούργο, Βερολίνο, Λονδίνο, Κωνσταντινούπολη, Ρουμανία, Πολωνία και Κύπρο. Για το έργο της έχουν δημοσιευθεί κριτικές από τους: Παναγιώτη Μητσηλέτση, Ιωνα Φραντζεσκάκη, Θανάση Τσούλη, Έκτορα Κακναβάτο, Κώστα Παπαναστασίου, Ντόρα Ηλιοπούλου – Ρογκάν, Ιωάννη Γαλερίδη, Άννα Χατζηγιαννάκη, Κική Χριστοδούλου, Ελένη Δέπου, Ελένη Στούμπου, Στέλιο Νασίκα, Δημοσθένη Λούκα, Μήτσο Κασόλα, Anne Constanty, Vum Leizebuerger Vollek, Χάσαν Μπαντάουι, Γιάννη Ξανθούλη.

Ώρες λειτουργίας: Τετάρτη-Δευτέρα: 08:00 – 20:00, Τρίτη: 13:00 – 20:00

Πέντε χρόνια Θέατρο Μπέλλος | Καλλιτεχνικός προγραμματισμός 2026–2027

«Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» – Από 16 Οκτωβρίου στο Θέατρο Μπέλλος