Του Λεόντιου Πετμεζά 

Η Art-Genesis-Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού, προσκάλεσε μικρούς και μεγάλους δημιουργούς στον πιο εμπνευσμένο διαγωνισμό της φετινής χρονιάς.

Η έκθεση που διοργανώθηκε με επιτυχία από την Μαργαρίτα Ντονικιάν και τoν Σπύρο Κατσίκη είχε διάρκεια τις μέρες 7-8-9 Φεβρουαρίου 2026. Στα εγκαίνια έγιναν το κόψιμο της πίτας και οι απονομές των βραβείων στους διαγωνιζόμενους στον Πολυχώρο «Γαλαξίας» που βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας της Νέας Σμύρνης και αποτελεί κοιτίδα τέχνης και πολιτισμού.

Το θέμα της έκθεσης ήταν : ΟΤΑΝ Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΓΊΝΕΤΑΙ ΕΙΚΟΝΑ. Δόθηκαν βραβεία, διακρίσεις, τιμητικές πλακέτες, μετάλλια και πολλά άλλα δώρα  .Την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού στελέχωσαν η ιστορικός τέχνης Αννίτα Πατσουράκη, η εικαστικός Ευαγγελία Μπολάνη  και ο εικαστικός – λογοτέχνης Σταύρος Τζώρτζος εξέχοντα πρόσωπα από τον χώρου της τέχνης, καταξιωμένοι δημιουργοί και έμπειροι επιμελητές που αξιολόγησαν τα έργα της συμμετοχής με γνώση, κύρος, σεβασμό και βαθιά καλλιτεχνική ματιά . Παράλληλα την βραδιά των εγκαινίων μίλησαν για την γραφή τους γνωστοί λογοτέχνες- συγγραφείς .Στην εκδήλωση τιμήθηκε η Μαργαρίτα Ντονικιάν από τον Σπύρο Κατσίκη καθώς και άλλοι παρευρισκόμενοι .

Όλοι οι καλλιτέχνες μικροί και μεγάλοι έδωσαν χρώμα, φαντασία και ψυχή στους καμβάδες και έγιναν μέρος του θεσμού που αναδεικνύει νέες φωνές στην σύγχρονη τέχνη.Mελετώντας τα εκθέματα της σημαντικής έκθεσης που συμμετείχα με βραβευμένο σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς πίνακα μου διαπίστωσα πως :’’ H αισθαντική εφευρετικότητα των δημιουργών έδενε με την οντότητα  εμπνευσμένων συλλήψεων  που κινούνταν  με μια ξεχωριστή ταυτότητα διευθέτησης  .

Διέθετε ευρηματικότητα στην τεχνοτροπία  . Με ωριμότητα διεκπεραίωσης στήριζε τις σχεδιαστικές εκρήξεις που εκδήλωνε με μια προσωπική  αφοσίωση που διέθετε απέναντι στο ιδεατό της αισθητικής . Το αυθεντικό στοιχείο της απεικόνισης  αποδίδονταν με τρόπο μυστικιστικό, αινιγματικό και αποδοτικό . Η ανεξάντλητη αρμονία  σε συνδυασμό με την φόρμα διάταξης πρόβαλλε συνδυασμούς που ενέτειναν την ύψωση σε μονοπάτια  διακυμάνσεων . Μέσα από επιλογές η τάση αυτή εξιχνίαζε τις εντάσεις και  συνδιαλέγονταν οδηγώντας το κοινό σε μια μυθοπλαστική κατάσταση που ανέσυρε πρότυπα. Παράλληλα η πυκνότητα της χρωματικής ύλης ενδυνάμωνε την διατύπωση της εμπειρίας  που αποδίδονταν μέσα από τον αυθορμητισμό  των κινήσεων. Έχοντας επηρεασμούς  που προξενούν οι εικονίσεις και τα βιώματα οι συνθέσεις  λειτουργούσαν ως σκηνικά .Οι πίνακες ήταν λουσμένοι από θερμά και ψυχρά πεδία που παρουσίαζαν επισυνάψεις με πτυχές ροής που αφύπνιζαν και είχαν προορισμό την χροιά της μνήμης. Οι συνθέσεις  με την πρωτοποριακή χροιά τους εκθέτοντας την έλευση των εμπνεύσεων ένωναν τις κορυφώσεις των συσχετισμών . Στο σύνολο τους αποτελούσαν μια αυτούσια και υποβλητική μοναδικότητα της προσομολόγησης που ερμήνευε τα στοιχεία αναπαράγοντας τοποθετήσεις προς την εξέλιξη των ζητήσεων. Τα έργα ήταν επηρεασμένα από την συγκρότηση των δυνάμεων και πρόβαλλαν έναν προσωπικό τρόπο αλληλουχίας . Αποτύπωναν την συμμετοχή  και κατέγραφαν την παρουσία της έφεσης σε κάθε ειρμό που γεννιόταν και κυρίως υπήρχε .

Ο τόνος με τον οποίο αποδίδονταν η θέαση στο σήμερα ήταν σε τέτοιο βαθμό ώστε το μήνυμα να γίνεται κατανοητό. .Έδινε την ελευθερία στο να ταξιδεύσουμε με την φαντασία και ανάλογα την ιδιοσυγκρασία μας να δίνουμε τις δικές μας απαντήσεις στα ερωτήματα. Με λυρικές επισημάνσεις η τρυφερότητα εμπεριείχε μια γοητεία με γραμμές που αντικατόπτριζαν ερμηνείες. Οι χρωματισμοί των επιτευγμάτων  αποκτούσαν μια διαφορετική διάσταση πιο έντονη ,πιο χαρούμενη, πιο  φωτεινή αλλά και πιο λεπτεπίλεπτη. Είδαμε να ζωγραφίζουν με την σκέψη, την λογική και την καρδιά  . Κάθε έργο υπήρξε ένας ύμνος στην αγάπη και στην ομορφιά της ζωογόνας διέλευσης . Κάθε πινελιά  παρέσυρε στην χώρα του ονείρου. Μέσα από την τέχνη της εμβληματικής απόδοσης  η καλλιέργεια συνυπήρχε με την συναισθηματική ταύτιση και με το αντικείμενο της διάταξης. Το  ιδεώδες στοιχείο  που προτάσσονταν ευπρόσδεκτα ήταν η τέχνη για την τέχνη που βαθμιαία και σταδιακά υπηρετεί σκοπούς και κώδικες ,που συχνά γίνεται υπόδειγμα και φορέας ιδεών και εκφραστικής αλληλουχίας. Η τεχνική  με εμβληματικό ειρμό και ευπρόσδεκτο ιστό περιείχε ένα έκδηλο πάθος, έναν οίστρο  με συνειρμούς  που στηρίζονταν δραστικά σε έναν ασύγκριτο ενθουσιασμό εκποίησης. Η καλλιτεχνική ταυτότητα παρέμεινε καθαρή ,εξηγώντας τι ακριβώς ένιωθαν οι δημιουργοί . Τα αυτόφωτα καλλιτεχνήματα με τα περάσματα του  χρώματος και τις  γραμμές της αισθητικής δυνάμωναν τον χώρο  και συγκροτούσαν μια μνήμη οικεία και προσωπική.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ήταν οι :

ΓΙΟΥΛΗ ΝΕΤΚΙΔΟΥ,ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΑΤΣΟΥΝΗ,ΒΕΤΑ ΜΟΥΖΑΚΙΤΗ,ΚΑΙΤΗ ΜΕΡΚΟΥΡΗ,ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΟΝΙΑ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ ΑΣΗΜΙΝΑ ΚΟΥΒΑΡΝΤΑ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΜΠΟΥΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΥΛΑ ΚΟΛΙΟΠΑΝΟΥΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΑΓΓΕΛΗ ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΝΤΟΝΤΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΧΟΥΛΗ ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ ΚΑΛΛΙΌΠΗ ΜΠΙΝΑΡΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΖΑΒΑΡΑΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΟΥΒΑΡΑ ΑΘΗΝΑ ΑΥΛΩΝΙΤΗΕΥΘΥΜΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΈΟΥΒΕΝΕΤΗ ΕΙΡΉΝΗΦΙΛΙΑ ΦΛΥΤΖΑΝΗ ΛΥΔΊΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΕΛΑΤΟΛΑΣ ΤΣΙΜΙΚΛΗ ΛΥΔΊΑ ΧΡΥΣΗ ΣΑΠΛΑΟΥΡΑ ΑΝΤΩΝΙΑ ΒΑΡΔΑ ΑΓΝΗ ΦΑΣΟΥΛΑ ΑΓΓΕΛΙΚΉ ΠΑΛΑΜΊΔΑ ΙΩΆΝΝΑ ΑΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗ ΕΙΡΉΝΗ ΣΑΠΛΑΝΤΕΡΗ ΜΑΡΙΑ ΓΟΥΖΟΥΑΣΗ ΑΓΓΕΛΙΚΉ ΚΟΞΙΔΗ ΝΕΦΈΛΗ ΤΟΥΦΑ-ΣΤΑΙΚΟΥ MANUELA GOLI ΑΝΝΕΖΑ ΣΟΥΜΠΑΣΗ

ΑΙΚΑΤΕΡΊΝΗ ΜΟΥΣΑΡΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΛΟΥΛΗΣ ΑΡΓΥΡΩ ΓΑΛΟΥΝΤΖΗ ΙΩΆΝΝΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΗ ΜΟΥΣΚΑΙ

ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΒΑΝΟΥ ΡΑΦΑΕΛΑ ΠΟΥΛΗ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ-ΜΙΧΑΛΙΑ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ ΙΩΆΝΝΑ ΤΣΟΥΤΟΥΡΑ ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΞΕΝΆΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΦΟΥ-ΜΙΑΟΥΛΗ ΤΟΜΥ ΣΤΡΑΒΟΡΑΒΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΚΑΣ ΕΥΤΥΧΊΑ ΒΕΝΤΟΥΡΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΓΑΡΊΤΑ ΜΟΥΜΟΥΡΗ

ΣΟΦΙΑ ΓΚΕΚΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ ΜΑΡΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗ ΜΑΝΟΣ ΜΗΛΙΩΤΗΣ ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΝΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΑ ΑΓΑΘΟΥ

ΑΓΓΕΛΙΚΉ ΚΑΛΟΥΔΗ ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΙΜΑΤΗ ΝΑΣΙΑ ΦΩΤΑΚΗ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΡΦΙΑΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΙΡΗΝΗ ΠΕΝΝΑ,ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΑΛΟΥΣΗ.