της Λίτσας Κοντόγιαννη

Η Οδύσσεια μεταγραμμένη, ξαναγραμμένη ή μάλλον ξαναειπωμένη από έναν πολυποίκιλο δημιουργό, τον Γιώργο Μπιλικά, με αίσθηση του ρυθμού τόσο στο λόγο όσο και στη μουσική.

Πρόλογος: Δημήτρης Σπυρίδωνος, Συγγραφέας-Μαθηματικός

Επίλογος: Φαίδων Αλκίνοος, ποιητής

Πώς διαβάζοντας μπορείς να ταξιδέψεις; Πώς ταξιδεύεις με καράβι δίχως πλοηγικά μέσα;
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Οδυσσέας», με πλοηγό τον Γιώργο Μπιλικά, νιώθεις πως επιβιβάζεσαι σ’ ένα πλοίο φαντασίας, αργά-αργά, και φτάνεις κάποτε σ’ έναν προορισμό που δε νόμιζες πως υπάρχει, αφού δεν ήξερες την ύπαρξή του.
Το πλοίο λέγεται «Φαντασία 2». Κατασκευαστής του είναι ο ίδιος ναυπηγός που κατασκεύασε και άλλο τοιούτο, το «Φαντασία 1», το δε όνομά του διεσώθη ως Όμηρος. Τα πλοία του, τα μεγαλύτερα, τα κοσμοποντοπόρα κι αθάνατα, ήσαν η Ιλιάδα και η Οδύσσεια.

Ο Γιώργος Μπιλικάς αρνείται να ομολογήσει το κατόρθωμά του, και αντίς να ονομάσει το βιβλίο του «Οδύσσεια», το αναφέρει απλά και σεμνά ως «Οδυσσέας».
Καλά κάνει; Αποφεύγει συγκρούσεις με τις Μούσες; Αποφεύγει λογοδοτήσεις και μνημονεύσεις στις Κόρες της Μνημοσύνης;

Το βιβλίο που αυτή τη στιγμή κρατάτε στα χέρια σας είναι ίσως η πιο εκκωφαντική απόδειξη πως ποτέ δεν τελειώνει η δημιουργική διάθεση αν, προσεκτικά και χωρίς ιεροσυλίες, ακουμπήσεις πάνω στα ιερά κείμενα που απετέλεσαν αναγνώσματα όλων των σοφών και φιλοσόφων, όλων των ανθρώπων των Τεχνών και των Γραμμάτων της αρχαιότητας, όλων των επιστημόνων που κυριάρχησαν στο παγκόσμιο πνεύμα από τότε μέχρι σήμερα.

Φαίδων Αλκίνοος, Ποιητής

Η κριτική μας

Ο συγγραφέας μας, προσάρμοσε στη σύγχρονη εποχή, με αρκετό και απολαυστικό χιούμορ, αλλά και απόλυτο σεβασμό το μεγάλο έπος της «Οδύσσειας».

Και ποιος δεν αγάπησε και δεν έβαλε σε ξεχωριστή θέση αυτό το μοναδικό δημιούργημα του Ομήρου, που διδαχθήκαμε στο γυμνάσιο;

Μοναδική ευκαιρία λοιπόν να ασχοληθούμε εκ νέου μαζί του.

«Μα πως είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η προσαρμογή; Δεν αλλάζει ουσιαστικά αυτό το αρχαίο δημιούργημα;» Θα απορήσουν πολλοί. Κάθε άλλο, τους απαντώ εγώ, το ίδιο αυτό επικό δημιούργημα το επιτρέπει αυτόν τον «ανάλαφρο» εκμοντερνισμό με το λεπτό χιούμορ του κυρίου Μπιλικά. Και αυτό ακριβώς είναι που το κάνει ένα από τα μεγαλύτερα έπη της ιστορίας.

Δίνει έναν ιδιαίτερο τόνο σε αυτό το δημιούργημά του, αλλά ταυτόχρονα δεν ξεφεύγει από το πνεύμα του έπους. Το να συνυπάρχουν δύο εποχές ταυτόχρονα, είναι ένα κατόρθωμα. Έτσι δίνει και σε νεότερους την ευκαιρία να αγαπήσουν και να δουν με νέα ματιά αυτό το μεγάλο έργο. Αλλά και σε μας να το αγαπήσουμε εκ νέου.

Ξεκινώντας την ανάγνωση αυτού του βιβλίου έρχεται κανείς αντιμέτωπος με έναν απλό αλλά εξαιρετικό πεζό λόγο και κάνει αυτό το ταξίδι προς την Ιθάκη απολαυστικό και μοναδικό.

Άλλωστε αυτό το ταξίδι της ζωής δεν είναι για πολλούς από μας μια συνεχής αναζήτηση με σκοπό να βρούμε τη δική μας Ιθάκη;

Κύριε Μπιλικά, σας ευχαριστούμε!

Odysseus