Του Παύλου Παπαδάτου
Ο υπουργός οικονομικών, κύριος Πιερρακάκης, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Bloomberg δήλωσε ότι τώρα που τελειώνει το Ταμείο Ανάκαμψης, θα ξεκινήσει η εποχή της κανονικής ανάπτυξης και η βιωσιμότητα της αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης. Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λέει ότι ήταν το Ταμείο Ανάκαμψης που εμπόδιζε την κανονική ανάπτυξη της χώρας! Τώρα, από πού θα προέλθει αυτή η αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη και γιατί εμπόδιζε την ανάπτυξη της χώρας το Ταμείο Ανάκαμψης, μόνο ο ίδιος το γνωρίζει!
Δήλωσε, επίσης, ότι από το 2019 έως και σήμερα, δηλαδή ύστερα από έξι χρόνια, βελτιώσαμε το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα των πολιτών σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, από το 66% στο 70%. Με άλλα λόγια, για να φθάσουμε στο μέσο ευρωπαϊκό εισόδημα, αν όλα πάνε καλά, χρειαζόμαστε άλλα 30 χρόνια!!! Και αυτό το θεωρεί επίτευγμα.
Σε ό,τι αφορά το χρέος, ο κύριος Πιερρακάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα προπλήρωσε νωρίτερα κατά δέκα χρόνια 5,287 δισ. ευρώ δάνεια από το πρώτο πρόγραμμα διάσωσης, ώστε να μειώσει το βάρος του χρέους και να μην μεταφερθεί στις επόμενες γενιές, γιατί στόχος της στρατηγικής του είναι το 2030 το χρέος της χώρας να είναι 120%. Πάντως, με την έως τώρα ακολουθούμενη οικονομική πολιτική, θα μιλάμε για επόμενες γενεές, αλλά αυτές δεν θα υπάρχουν.
Η μείωση χρέους σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζει την ευημερία ενός λαού. Χώρες με το χαμηλότερο χρέος όπως η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Αϊτή, με χρέος 19% και 11.8% αντιστοίχως, είναι συγχρόνως και οι φτωχότερες χώρες του κόσμου! Ενώ η Ιαπωνία με το μεγαλύτερο χρέος μεταξύ όλων των χωρών, είναι συγχρόνως και μία από τις πλέον αναπτυγμένες χώρες.
Η οικονομική ευμάρεια μιας χώρας δεν εξαρτάται τόσο από το χρέος της, αλλά από την ικανότητά της να αυξάνει το ΑΕΠ της. Ακόμη και αν αυξήσεις το χρέος σου, αλλά αυξήσεις αναλογικότερα το ΑΕΠ, η σχέση ΧΡΕΟΥΣ/ΑΕΠ μειώνεται. Το δύσκολο είναι τα δάνεια που παίρνει μία χώρα και τα έσοδά της από αναπτυξιακά και δημόσια επενδυτικά προγράμματα να μην γίνονται δαπάνες, αλλά προσοδοφόρες επενδύσεις και είναι αυτό που κρίνει την ικανότητα μίας κυβέρνησης .
Η ανταγωνιστικότητα της χώρας μας βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ενώ η πολυδιαφημιζόμενη ηλεκτρονική ψηφιακή μας αναβάθμιση, κυρίως αυτή των δικαστηρίων, που εκεί πάσχουμε τα μέγιστα, είναι ακόμη στην 27η θέση μεταξύ των 27 μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Ο υπουργός υπερηφανεύεται για τα μακροοικονομικά επιτεύγματα της χώρας, τα δισεκατομμύρια των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, και την υπερ-επίτευξη των φορολογικών στόχων της κυβέρνησης, ο πολίτης ζαλίζεται από τον πακτωλό αυτών των δισεκατομμυρίων που ακούει, και δεν αντιλαμβάνεται πως: Αυτά τα επιτεύγματα δεν βελτιώνουν τη δική του ζωή, αφού το 85% των Ελλήνων δεν μπορεί να αποταμιεύσει ούτε ένα ευρώ, η ακρίβεια έχει γονατίσει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό και μεγάλος αριθμός των νέων μας είτε φεύγει στο εξωτερικό για να “σωθεί”, είτε μένει για πάντα εδώ χωρίς προοπτική για δημιουργία οικογένειας, φλερτάροντας με τη φτώχεια. Δυστυχώς, γέμισε η χώρα από σοβαροφανείς!
Πέρασαν 25 χρόνια από όταν κατασκευάστηκε στη Μεσοχώρα το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο που μας κόστισε 500 εκατομμύρια ευρώ και από τότε δεν έχει δουλέψει ούτε μία ώρα!!! Πριν τρία χρόνια δαπανήσαμε 1,540 δις ευρώ για τη λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 και σήμερα αποφασίσαμε να δαπανήσουμε άλλα 300 εκατομμύρια ευρώ για να τη μετατρέψουμε σε μονάδα φυσικού αερίου. Δηλαδή, εμείς οι προοδευτικοί “πρασινολόγοι” αφήσαμε τη χώρα χωρίς ούτε μία εφεδρική μονάδα λιγνίτου, ενώ οι “ανόητοι” Γερμανοί θα χρησιμοποιούν λιγνίτη για άλλα 14 χρόνια!!! Για αυτά τα οικονομικά “εγκλήματα” και την διασπάθιση ανέλεγκτων δισεκατομμυρίων τα οποία πληρώνει ο απελπισμένος καταναλωτής, ουδείς λογοδοτεί. Όπου και να κοιτάξεις, θα δεις χάος, και κάποιοι φοβούνται το δήθεν μετεκλογικό χάος. Ώρα να μας προτείνουν να μην κάνουμε εκλογές!
Γύρω στα σαράντα εκατομμύρια ημερησίως μάς κοστίζει ο εκβιασμός των αγροτών – ναι πρόκειται περί στυγνού εκβιασμού κοινωνίας και κυβέρνησης- ενώ η κυβέρνηση θα μπορούσε να τον είχε αποσοβήσει. Πώς; Αν φυσικά δεν είχε δημιουργήσει το αδιανόητο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και αν εξ αρχής τους είχε προσφέρει αυτά που τους προσφέρει σήμερα, ενώ έναν μήνα πριν έλεγε ότι ήταν αδύνατο να το κάνει. Αλλά τι είδους αναπτυξιακή αγροτική πολιτική περιμένουμε από μία κυβέρνηση, όταν στην κλίμακα αξιολόγησης των υπουργείων το συγκεκριμένο υπουργείο το κατατάσσει ως τελευταίο;
Η κυβέρνηση είναι πλέον εγκλωβισμένη σε μια αναπόδραστη ατραπό και αντί να κάνει ουσιαστικές ενέργειες απεγκλωβισμού της, μετέρχεται ανόητα επικοινωνιακά ληρήματα που την εγκλωβίζουν ακόμη περισσότερο εκεί που η ίδια έχει οδηγηθεί με την πρωτόγνωρη αλαζονική συμπεριφορά της.
Σημείωση
Ο κύριος πρωθυπουργός, γιορτάζοντας τα δέκα χρόνια του στην προεδρία της ΝΔ, τόνισε ότι έχει ακόμη πολλές αντοχές για να συνεχίσει. Το θέμα δεν είναι αν αυτός έχει αντοχές αλλά αν οι πολίτες αντέχουν άλλο!
* Ο Παύλος Παπαδάτος είναι Επικοινωνιολόγος – Οικονομολόγος
About the Author
