Μία μέρα σαν τη σημερινή, 12 Ιουλίου 1997, εντοπίστηκε το πτώμα του Τσε Γκεβάρα σε πόλη της Βολιβίας, κλείνοντας έτσι ένα μακρύ κεφάλαιο μυστηρίου.
Στις 12 Ιουλίου 1997 και έπειτα από τρεις δεκαετίες σιωπής και μυστηρίου, εντοπίζεται στο Βαγιεγκράντε της Βολιβίας το πτώμα του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, του θρυλικού επαναστάτη που εκτελέστηκε το 1967 και άλλαξε το στάτους της Λατινικής Αμερικής.
«Αξίζει, φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει», δήλωνε κάποτε ο Αργεντίνος επαναστάτης που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία της Λατινικής Αμερικής και θα γινόταν το σύμβολο αντίστασης κατά της καταπίεσης και της αδικίας σε όλο τον πλανήτη.
Τα παιδικά του χρόνια
Ο Ερνέστο Γκεβάρα γεννήθηκε στο Ροσάριο της Αργεντινής και ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά του αντιπερονιστή αρχιτέκτονα Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς και της Σέλια ντε λα Σέρνα, μίας εξαιρετικά δυναμικής γυναίκας που συμμετείχε δραστήρια σε αριστερά κινήματα. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό γέννησής του, γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1928. Κατά τον βιογράφο του, Τζον Λι Άντερσον, η πραγματική ημερομηνία γέννησής του τοποθετείται νωρίτερα, στις 14 Μαΐου του ίδιου έτους. Η άποψη αυτή στηρίζεται σε μαρτυρία μίας αστρολόγου, στην οποία φέρεται να εξομολογήθηκε η μητέρα του πως ήταν ήδη τριών μηνών έγκυος όταν παντρεύτηκε τον Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς.
Στην παιδική του παρέα υπήρχαν παιδιά από διάφορα κοινωνικά στρώματα της περιοχής. Ήδη τότε φανερώθηκε το χάρισμα και η κοινωνικότητα του Γκεβάρα, χαρίσματα τα οποία καλλιεργούσαν συνεχώς οι γονείς του. Ήταν πλέον καθημερινό το φαινόμενο να μπαινοβγαίνουν τα παιδιά της γειτονιάς και της περιοχής συνεχώς στο σπίτι των γονέων του. O Γκεβάρα ήταν παράλληλα σοβαρό και εσωστρεφές αγόρι, το οποίο από νωρίς άρχισε να ενδιαφέρεται για τη λογοτεχνία. Κατά την περίοδο της εφηβείας του, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ποίηση και ειδικότερα για το έργο του Πάμπλο Νερούδα, ενώ συγχρόνως έγραφε και ο ίδιος ποιήματα σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Το επαναστατικό πνεύμα
Άνθρωπος ανήσυχος ο Ερνέστο Γκεβάρα, δείχνει μεγάλη αγάπη για την περιπέτεια και στα τέλη του 1952 αποφασίζει να κάνει πρώτο του μεγάλο ταξίδι στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, πάνω σε μία μηχανή παρέα με έναν φίλο του. Εκεί έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τις αρχές του μαρξισμού. Τα δύο βασικά του γνωρίσματα, που έβρισκαν ήρεμη διέξοδο στην ιατρική, δηλαδή η μέχρι αυτοθυσίας τάση για κοινωνική προσφορά και η αχόρταγη διάθεσή του να γνωρίσει άλλες χώρες και άλλους λαούς, άρχισαν να τον σπρώχνουν σε πιο μαχητικούς δρόμους. Ταξίδεψε σ’ όλη τη Λατινική Αμερική, όπου η πολιτική ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη, καθώς οι επαναστάσεις, τα πραξικοπήματα, οι γενικές απεργίες και ο ανταρτοπόλεμος βρίσκονταν διαρκώς στην ημερήσια διάταξη.
Τέλη της δεκαετίας του ’50 είχε πάρει μέρος στον ανταρτοπόλεμο στην Κούβα, με την πιο σημαντική του νίκη να είναι η κατάκτηση της Σάντα Κλάρα στις 29 Δεκεμβρίου 1958 που άνοιξε τον δρόμο των επαναστατών προς την Αβάνα. Στη συνέχεια έγινε ηγετικό μέλος της κυβέρνησης της Κούβας και ανέλαβε διπλωματική θέση, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Έχοντας αποκτήσει διεθνή φήμη, ειδικά σε χώρες που δεν βρισκόταν υπό την «κηδεμονία» των ΗΠΑ, θα πραγματοποιήσει συνεχείς περιοδείες για τη δημιουργία δεσμών ανάμεσα στην Κούβα και το Μπλοκ των Αδεσμεύτων.
Ο θάνατος του Τσε
Την 1η Απριλίου του 1964, ο Τσε Γκεβάρα αποχωρεί από την Κούβα. Μετά από σύντομο διάστημα και με ενδιάμεσους σταθμού το Κογκό και την Αβάνα, εγκαθίσταται στην Βολιβία με σκοπό τη δημιουργία αντάρτικου στρατού. Έχοντας το συνθηματικό όνομα Ραμόν ήρθε σε επαφή πρώην μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος και ξεκίνησε ενέργειες για τη δημιουργία μυστικού στρατοπέδου και την εκπαίδευση ενός ένοπλου σώματος. Τη νύχτα της 7ης Οκτωβρίου ένας αγρότης διέκρινε κοντά στο χωριό Λα Ιγκέρα, στην περιοχή της χαράδρας Γιούρο, τις φιγούρες μίας ομάδας ανταρτών (συνολικά 17 άνδρες) και έτρεξε να ειδοποιήσει τον τοπικό στρατιωτικό διοικητή και λοχαγό Γκάρι Πράδο Σαλμόν. Ο Γκεβάρα χώρισε τη διμοιρία σε μικρότερες ομάδες, ωστόσο σύντομα αντιλήφθηκαν πως ήταν περικυκλωμένοι. Οι κυβερνητικές δυνάμεις που είχαν κινητοποιηθεί γρήγορα εντόπισαν τους αντάρτες τα χαράματα της 8ης Οκτωβρίου και ακολούθησε μάχη. Στις 8 Οκτωβρίου συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στον οικισμό Λα Χιγκέρα.
«Ήρθατε να με σκοτώσετε. Ρίξε, δειλέ, έναν άντρα θα σκοτώσεις», φέρεται πως ήταν τα τελευταία του λόγια στον υπαξιωματικό του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν. Την επόμενη μέρα, οι δημοσιογράφοι που μεταφέρθηκαν εσπευσμένα με στρατιωτικά ελικόπτερα στο Βαγιεγκράντε, αντίκρισαν ξαπλωμένο σε ένα πρόχειρο κρεβάτι, έναν γενειοφόρο άντρα γυμνό από τη μέση και πάνω, με χακί παντελόνι και στρατιωτική ζώνη. Ήταν ο Τσε Γκεβάρα. Ο σπουδαίος επαναστάτης ήταν νεκρός. Ακόμα και νεκρός, ο Γκεβάρα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνος για το βολιβιανό καθεστώς που δεν διανοήθηκε να ρισκάρει μία δημόσια ταφή του.
Το πτώμα του Γκεβάρα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Σαν Χοσέ ντε Μάλτα όπου έγινε και νεκροψία, στο πρακτικό της οποίας καταγράφτηκαν συνολικά εννέα πληγές που είχαν προκληθεί από σφαίρες. Σύμφωνα με τη νεκροψία, ο θάνατός του προκλήθηκε από τα τραύματα που έφερε στο θώρακα και την αιμορραγία. Το πτώμα του έπρεπε για τους στρατιωτικούς να χαθεί δίχως κανένα ίχνος και θάφτηκε κρυφά κοντά στο αεροδρόμιο, 30 χλμ. από την Λα Ιγκέρα. Νωρίτερα, στο νοσοκομείο, είχαν κοπεί τα χέρια του, τα οποία διατηρήθηκαν σε φορμόλη προκειμένου να γίνει αργότερα η οριστική αναγνώρισή του.
Το πτώμα του έμεινε στον μυστικό του τάφο μέχρι που ανακαλύφθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στο Βαγιεγκράντε της Βολιβίας. Ήταν ο συγγραφέας Jon Lee Anderson ο οποίος στη συνέχεια θα έγραφε την βιογραφία του.
Πηγή:gazzetta.gr
About the Author
