Όνομα μητρός Λίλιθ | Κείμενο – Σκηνοθεσία: Μαριάντζελα Κατσιαβριά

Σύντομη περιγραφή παράστασης:

Μια παράσταση-ταξίδι στη φύση της γυναίκας και τα πάθη της. Οι τέσσερις παντοδύναμες Μοίρες – Κλωθώ, Άτροπος, Λάχεσις και Τύχη – δουλεύουν αδιάκοπα. Γίνονται ένα με τις γυναίκες τις ζωές των οποίων καθορίζουν. Γυναίκες που υπέφεραν, έζησαν και πέθαναν καταπιεσμένες. Γίνονται η Πανδώρα, η Ευρυδίκη, η Κασσάνδρα, η Μέδουσα. Μιλούν, φωνάζουν, σωπαίνουν και θρηνούν για εκείνες. Μα το νήμα δε σταματά ποτέ να κάνει τη δουλειά του.

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Η παράσταση «Όνομα μητρός Λίλιθ» σε πρωτότυπο κείμενο της Μαριάντζελας Κατσιαβριά βασίζεται στον αρχαίο μύθο των μοιρών. Συγκεκριμένα σε μια παραλλαγή του Πίνδαρου σύμφωνα με την οποία υπάρχει και μια τέταρτη αδερφή-μοίρα, η Τύχη. Οι τέσσερις μοίρες δουλεύουν ασταμάτητα καθορίζοντας τις ζωές και τους θανάτους. Αγέρωχες και κυνικές συνεχίζουν να κινούν και να κόβουν το νήμα τους ό,τι κι αν συμβεί. Η Πανδώρα, η Ευρυδίκη, η Κασσάνδρα και η Μέδουσα παρουσιάζονται ως τραγικές φιγούρες που δε μπόρεσαν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους. Το νήμα δε σταματά να κόβει ζωές γυναικών. Όσο όμως οι γυναικοκτονίες πληθαίνουν οι μοίρες καταλαβαίνουν πως κάτι πρέπει να αλλάξει.

Το έργο ακροβατεί ανάμεσα στον ποιητικό ρεαλισμό, τον νατουραλισμό και τον φορμαλισμό του σωματικού θέατρου. Είναι ένα σκοτεινό παραμύθι που έχει τελειώσει πριν ήδη καν αρχίσει. Μια κραυγή για τη βία που κυριαρχεί στη δική μας πραγματικότητα. Τη βία που δέχονται τα σώματά μας καθημερινά. Ένας αναστοχασμός για τις δίκες μας ευθύνες και την παθητικότητα απέναντι σε όσα συμβαίνουν. Μια ανέλπιδη προσπάθεια να μη συνηθίσουμε τον θάνατο. Ένα κάλεσμα να παλέψουμε όλες μαζί απέναντι σε όσες δυνάμεις μας φαίνονται ανέγγιχτες και τρομακτικές. Μια υπενθύμιση της δύναμης που έχουμε πραγματικά στα χέρια μας.