“Το λουλούδι του πάγου” της Μαρίας Τζιρίτα

της Λίτσας Κοντογιάννη

Η Αλεξάνδρα Πανοπούλου είναι όμορφη, πλούσια και σύντομα θα γίνει πολύ διάσημη κατακτώντας τον τίτλο της βασίλισσας της ελληνικής τηλεόρασης. Παντρεύτηκε τον μεγάλο της έρωτα, τον Λεωνίδα, ο οποίος την λατρεύει, κι απέκτησε μαζί του έναν γιο, τον Όμηρο. Έχει πάντα κοντά της την παιδική της φίλη Ελίνα, που τρέχει σε κάθε της ανάγκη, και τους γονείς της, που δεν της χαλούν κανένα χατίρι. Θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι μια πολύ τυχερή κι απόλυτα ευτυχισμένη γυναίκα. Όμως δεν είναι. Στην ιστορία του βιβλίου η ηρωίδα δεν είναι η Αλεξάνδρα, η πρωταγωνίστρια του. Πραγματική ηρωίδα είναι η Ελίνα, και τραγικοί ήρωες ο Λεωνίδας και ο μικρός Όμηρος. Σύντομα θα καταλάβετε το γιατί…

Η κριτική μας

Μπορεί κατά την ταπεινή γνώμη της κυρίας Τζιρίτα να θεωρεί το εαυτό της σαν μια απλή storyteller, εγώ θα πω πως η ίδια δεν έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθός της και τις ικανότητές της στη συγγραφή.

Πέρα από το γεγονός πως κάθε φορά καταπιάνεται με ένα διαφορετικό θέμα στα βιβλία της και καταφέρνει να μας εκπλήσσει ευχάριστα, η γραφή της εξελίσσεται συνέχεια και γίνεται ακόμα καλύτερη και δυνατή.

Ο μύθος του λουλουδιού του πάγου ή κοινός του Νάρκισσου που έρχεται από την αρχαιότητα, φαντάζομαι πως τη ξέρουν οι περισσότεροι.

Στο μυθιστόρημα αυτό παρουσιάζεται με πολύ εύγλωττο τρόπο το πρόβλημα ης Ναρκισσιστικής Διαταραχής Προσωπικότητας, ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, κάτι άγνωστο στους περισσότερους από μας. Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πάρουμε μια πολύ καλή γεύση αυτής της πάθησης, να νιώσουμε συναισθήματα αρκετά αντιφατικά μεταξύ τους, να μάθουμε και να κατανοήσουμε πολλά πράγματα από αυτό.

Μια ιστορία δυνατή, που μας παρασέρνει στη δίνη του, μια αφήγηση απόλυτα παραστατική, πλούσια  και ισορροπημένη.

Η συγγραφέας δεν φλυαρεί, περιγράφει με ακρίβεια πρόσωπα, πράγματα  και καταστάσεις.

Οι δε χαρακτήρες του βιβλίου σε καμία περίπτωση δεν είναι χάρτινοι, είναι ολοζώντανοι και πολύ πιθανόν να βρίσκουμε κοινά χαρακτηριστικά με άτομα του δικού μας περιβάλλοντος, φιλικού ή και πολύ πιθανόν οικογενειακού.

Αναμφισβήτητα η κυρία Τζιρίτα μας δίνει ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα, και αυτό της πόνημα ανήκει στα πιο δυνατά της.

Διαβάστε το, γιατί θα σας διαφωτίσει για πολλά πράγματα και τελειώνοντάς το θα αισθανθείτε απόλυτα κερδισμένοι.

ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

About Post Author