Ο Χρήστος Πολίτης, ο ηθοποιός που σφράγισε με την ερμηνεία του την ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης και του θεάτρου, δεν είναι πια ανάμεσά μας.
Σε ηλικία 83 ετών, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος με την έννοια της ισχύος και της επιβολής μέσα από τον ρόλο του Γιάγκου Δράκου, πέρασε στην ιστορία.
Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το εγχώριο star system, καθώς ο Πολίτης υπήρξε ένας από τους τελευταίους των «μεγάλων», που συνδύαζαν την κλασική παιδεία του Εθνικού Θεάτρου με την ικανότητα να μαγνητίζουν τα πλήθη.
Η διαδρομή του, που ξεκίνησε από το Ηράκλειο της Κρήτης, ήταν μια συνεχής αναζήτηση της ποιότητας. Ακόμα και όταν η Λάμψη τον έκανε το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο σε κάθε ελληνικό σπίτι, ο ίδιος δεν έχασε ποτέ την επαφή με τις ρίζες του στο Απλό Θέατρο και την αγάπη του για το κλασικό ρεπερτόριο.
Η αποχώρησή του από τα φώτα της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια ήταν μια συνειδητή πράξη ενός ανθρώπου που προτίμησε την ηρεμία και την αυτοσυγκράτηση από την κενή έκθεση.
Γεννημένος στο Ηράκλειο Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου 1942, ο Χρήστος Πιατουλάκης εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες.
Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές.
Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965) ο Χρήστος Πολίτης πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969).
Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο και υπηρέτησε την τέχνη του συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.
Ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου, μια θεατρική εταιρεία που δημιουργήθηκε από τον Πολίτη και τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Αντώνη Αντύπα, το 1974 ο Χρήστος Πολίτης συνεργάστηκε με πολλούς θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.
Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου και επέστρεψε στο χώρο του αρχαίου δράματος όπου είχε εμφανιστεί στις αρχές της καριέρας του με το Εθνικό, το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή.
Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.
Ο Πολίτης εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη ε ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών.
Κέρδισε το 1969 το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17 ενώ συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις.
Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977).
Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα ενώ το 1991, συστήνει στο τηλεοπτικό κοινό ένα χαρακτήρα που συνδέθηκε με την ιστορία της ιδιωτικής τηλεόρασης και όρισε τη σαπουνόπερα στα δικά μας μέτρα.
Συμμετέχοντας στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου Η Λάμψη, ο Πολίτης υποδύθηκε τον Γιάγκο Δράκο, ρόλος με τον οποίο συνδέθηκε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.
Δάσκαλος στην Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη στα 90s, o Πολίτης ασχολήθηκε περιστασιακά και με την πολιτική.
About the Author
